ఎరువుల దిబ్బ

కవిత

- మూని వెంకటాచలపతి - 7396608221

విరగ్గాసిన పండ్ల చెట్టుపై రాళ్లు విసిరి
అందిన కొమ్మల్ని రెమ్మల్ని విరిచేసి
బుట్టలు నిండా పండ్లను నింపుకొని
వెనక్కు తిరిగి చూడకుండా అడుగులో
అడుగేసుకుంటూ పదం పాడుకుంటూ
ముందుకు వెళ్లిపోయాడు ఒకడుకొత్త ఔషధాలను అమ్ముకోవడానికి
అందరూ తాగే నీటిలో అలవోకగా
మలినాల్ని కలిపి జబ్బులు మోస్తున్న
జనాలకు అందుబాటు ధరలో
మందులను పంపిణీ చేశాడు ఒకడు
మనిషి వీపుపై వెన్నుపూసలు విరిగేలా కొట్టి
భయముం గౌరవాన్ని కలిపి వొంపుకోవడానికి
వర్షాకాలం చీకటి రాత్రిలో హరికేన్‌ లాంతరు
వెలుగులో చెదలు సగం తినేసిన పురాతన
నిఘంటువులో అర్థాల్ని  వెదకసాగాడు ఒకడు
మానవత్వపు వాక్యాన్ని విశదీకరించడానికి
కొందరి లేత హదయాలను చిదిమేసి
నరాల్లోని రక్తాన్ని సిరా సీసాల్లో నింపి
కొత్తపాళీతో చరిత్ర పుస్తకాన్ని రాయడానికి
అలవాటు పడ్డాడు ఒకడు
మెదడులో అసూయ విత్తనం మొలకెత్తి
అది మహావక్షంగా మారి ఊడలు వేర్లుగా
రూపాంతరం చెంది పక్కవాడి పైకి పాకి వాడి
జీవిత జీవాన్ని పోషకాలుగా పీల్చుకొని
వికతమైన మనస్సుతో బలమైన మనిషిగా
ఎదుగుతున్నాడు ఒకడు

అవును నేడు సమాజంలో ప్రతి వాడికి
ఎదుటివాడు ఓ ఎరువుల దిబ్బ..!