నేరం ఎవరిది?

ఎ. అన్నపూర్ణ

సూరన్న పదిమంది ఇళ్ళలో బట్టలు తెచ్చి వుతికి ఆరవేసి ఇస్త్రీ చేసి కులవృత్తి చేసుకుంటూ భార్యా ఇద్దరు బిడ్డలతో బాగానే వుండేవాడు. రానురాను బట్టలుతికే మిషన్లు వచ్చాయి. ఇళ్ళుమారి అపార్ట్‌మెంట్స్‌ వచ్చాయి. దాంతో అపార్ట్‌మెంట్‌లో ఇస్త్రీ మాత్రమే చేసేవాడు. పని తగ్గింది. రాబడి బాగానే వుంది. ఇంతకంటే హైదరాబాద్‌ పోతే ఇంకా ఎక్కువ డబ్బులు సంపాదించుకోవచ్చు. పిల్లల్ని స్కూల్లో చేర్చి పెద్ద చదువులు చదివించుకోవచ్చు మేం పోతున్నాం నువ్వు కూడా రారాదూ అంటూ ఇరుగు పొరుగూ ప్రయాణం అయితే నిజమే మనమూపోదాం... అనుకుని భాగ్యనగరం చేరుకున్నారు. భార్య మాణిక్యం ఇళ్ళల్లో పనిచేసేది. ఇద్దరి సంపాదనా వేలలో కనిపిస్తుంటే మురిసిపోయారు. కొడుకులు రవిని చంద్రాన్ని బళ్లో వేశారు. వారానికో సినిమా పిల్లల పుట్టిన రోజువస్తే హోటల్లో భోజనం చేయడం అంతా రంగుల ప్రపంచం బాగానే గడిచిపోయిది. నాలుగు రూపాయలు ఎక్కువ వచ్చినపుడు పార్కులకీ, జూకీ వెళ్ళడం బస్తీ పోకడలు పట్టుబడ్డాయి. ఇవన్నీ వున్నాక పల్లెటూళ్ళో కల్లు సారాయి తాగడం తప్ప కిక్కు ఎక్కే ఖరీదైన మద్యం రుచి చూడకపోవడం నామోషీ అనుకుని బస్తీ స్నేహాలు అలవాటు చేసుకుని కొత్త అలవాటు కూడా మొదలెట్టాడు సూరన్న. చెడుస్నేహాలు మానుకోమని భర్తకి చెబుతూ ఇందేదిరా ఖర్మ పిల్లల్ని బాగా చదివించుకోవాలని బస్తీకి వచ్చాం. నువ్విట్టా డబ్బంతా తాగుడికే తగలేస్తే ఆళ్ళు ఏమైపోతారు.. అంటూ మాణిక్యం భర్తతో తగవులాడింది. ''ఏటీ ఎవరితో కలవకుండా మాటాడకుండా ఎట్టాకుదురుద్ది? ఇదేమన్నా మన పల్లెటూరనుకున్నావా? అయిదరబాదు ఏటనుకున్నావ్‌ నోరుముయ్యే'' అన్నాడు సూరన్న.

''నాదే బుద్ధి మాలిన పని. నిన్ను నమ్మి ఎంటపడి వచ్చాను. పాడు అలవాట్లు వద్దురా మానుకో. పిల్లలకి నాలుగచ్చరాలు వచ్చేదారి సూడు. మనం సదువుల్లేక ఇట్టున్నాం. పిలగాళ్ళకి పేద్ద సదువులు సదివించి గొప్పోళ్ళని చేయాలా.. అంటూ నయాన భయాన చెప్పింది మాణిక్యం.

''నాకడ్డు వచ్చావంటే చంపి పాతరేస్త. నువ్వు పనిచేసేచోట అమ్మగార్లని చూసి నామీద జులుం చేయమాక. నా జోలికిరాకు నా యిట్టం!'' అన్నాడు సూరన్న మైకంతో మంచానికి అడ్డం పడి గురక పెట్టాడు.

మాణిక్యం కంటికీ మంటికీ ఏకధారగా ఏడ్చి రాగాలెట్టి పిల్లలిద్దర్నీ గుండెల్లో పొదుపుకుని ఓ నిర్ణయానికి వచ్చింది. ఈడేమీ  వుద్దరించేదిలేదు. మరో నాలుగిళ్ళ పని ఒప్పుకుని పిల్లల్ని నేనే చదివించుకుంటా అనుకుంది. పిల్లలకి 8 ఏల్ళు ఆరేళ్ళు. చెబితే అర్థం చేసుకునే వయసు కనక. ''మీరు రోజూ బడికెళ్ళి బాగా చదూకుని మంచి ఉద్యోగాలు చేయాల. మీ బాబులా తాగుబోతు కాకూడదు. మీకోసం ఎంతైనా కట్టపడతా. మీ టీచరమ్మతో మిమ్మల్ని బాగా చూసుకోమని చెబుతా. మీకు ఏం కావాలన్నా టీచరమ్మని అడగండి'' అంటూ మంచి బుద్ధులు చెప్పింది.

ఎప్పుడన్నా పనిచేసే ఇళ్ళలో పార్టీలు వేడుకలూ జరిగిన రోజు నాలుగురెట్లు చాకిరీ వున్నా పైసలూ మంచి తిండీ దొరుకుతుందని కష్టపడుతూంటుంది. అలా రెండేళ్ళు గడిచింది.

స్కూలుకెళ్ళి టీచర్ని ''పిల్లగాళ్ళ చదువెట్టా వుందమ్మా'' అనడిగింది.

''పాసు మార్కులు మాత్రమే వస్తున్నాయి. నువ్వు బళ్ళో చేర్చిన్నాటికి అక్షరాలేరావు. వచ్చేఏటికి బాగుపడతార్లే. బెంగపడకు. నీ శ్రద్ధ చూస్తుంటే ముచ్చటగా వుంది. నేను చూసుకుంటాలే..'' అంది టీచరమ్మ భరోసా ఇస్తూ.

''ఆయమ్మ కడుపు చల్లగా పిల్లలు బాగుపడాల'' అనుకుంది మాణిక్యం కృతజ్ఞతగా చూస్తూ దణ్ణాలు పెట్టింది.

గాయత్రమ్మగారి అమ్మాయికి పెళ్ళి కుదిరింది. ఇక ఊపిరి సలపని పనితో సతమతమయింది. రాత్రిళ్ళు కూడా వుండి పోవాల్సి వచ్చేది. హైస్కూల్‌కి వచ్చిన పెద్దాడు రవికి చదువు చెప్పించే పూచీ నాదని గాయత్రమ్మ భరోసా ఇచ్చేసరికి ఆశపడి ఒప్పుకుంది. పెళ్ళయి పోయాక ''మాణిక్యం నువ్వు చాలా సాయం చేశావ్‌. నీమేలు మర్చిపోను. నువ్వు వారం రోజుల పాటు రెస్ట్‌ తీసుకో. మేం తిరుపతి వెళ్ళి మొక్కు తీర్చుకుని వస్తాం.. అంటూ శెలవిచ్చి కుటుంబం అందరికీ బట్టలూ మిఠాయి కారులో పెట్టి పంపించారు.

అలిసిపోయి ఇంటికి వచ్చిన మాణిక్యానికి తలతిరిగి కుప్పకూలి పోయే దృశ్యం కనబడింది. ఒళ్ళు తెలీకుండా భర్తా పిల్లలు అస్తవ్యస్తంగా పడివున్నారు. వాళ్ళ దగ్గిర సారాసీసాలు బిర్యానీ ప్యాకెట్ల చుట్టూ ఈగలూ దోమలూ ముసురుతున్నాయి. మాణిక్యానికి అర్థమైంది. సూరన్న నేను రాను కదాని సీసాలు ఇంటికి తెచ్చి తాగడం మొదలెట్టాడు. తాగిన మత్తులో పడివుంటే పిల్లలు అదేమిటో రుచి చూద్దామని వాళ్ళూ తాగారు. లేదా సూరన్నె వాళ్ళకి పోశాడో.. ఇది ఈ ఒక్కరోజే జరిగిందో అంతకుముందే జరిగిందో కానీ కన్నతండ్రి అయివుండీ పిల్లల్ని చేతులారా చెడగొట్టాడు. తన ఆశలన్నీ కూల్చేశాడు.

ఒళ్ళు మండిపోయి మూలకున్న కర్రతీసి మొగుణ్ణి చావగొట్టింది. పిల్లల్ని గట్టిగా కుదిపిచూసింది. వాళ్ళలో చలనం లేదు. ఓరి దరిద్రుడా ఇక నీతో ఏగలేను.. అనుకుంటూ చేసేది లేక తనూ అక్కడే పడి నిద్రపోయింది. అలసిపోయివున్న మాణిక్యం.

మర్నాడు బారెడు పొద్దెక్కి లేచాక పెళ్ళింట్లో తెచ్చిన మిఠాయిల్ని కూడా ఖాళీ చేసేసి కూర్చున్నారు ముగ్గురూ.

మాణిక్యం మొగుణ్ణి ఎడాపెడా వుతికి ఆరేసింది.

నీ ఎదవ బుద్ధికి తోడు పిల్లల్నికూడా నాశనం చేస్తున్నావా . బాధ్యత ఎటూ లేదు. ప్రేమ అయినా లేని కసాయివయి పోయావు. వాళ్ళు వృద్ధిలోకి రావాలనీ సుఖపడాలనీ లేదు. కన్నతండ్రివి కాదురా రాచ్చసుడివి! అంటూ ఉగ్రరూపం దాల్చింది.

ఎప్పుడూ సహనంతో నోట్లో నాలిక లేనట్టుండే మాణిక్యం ఎంతగానో విసిగిపోయింది. పిల్లల్ని కూడా చెడగొట్టడం సహించలేకపోయింది. రెక్కలు ముక్కలు చేసుకుని పిల్లల భవిష్యత్‌ కోసం కూడబెడుతుంటే క్షణాల్లో తాగి తగలెడుతున్న సూరన్నని ఇంటినుంచి పొమ్మంది.

బైటికి పోతే దోస్తులెవరూ వూరికే తిండి పెడతారా? తాగుడు పోస్తారా రోగమొస్తే సేవ చేసేది ఎవరూ.. కట్టుకున్న మాణిక్యం తప్ప..! అని తెలుసుకనుక కాళ్ళ బేరానికి వచ్చాడు సూరన్న.

''మాణిక్యం, నువ్వు దేవతవే నన్ను చమించు. సత్తె పమాణికంగా చెబుతున్నాను. పిలగాళ్ళకి నేను మందుపోయనేలేదు. బిడ్డల్ని సెడగొట్టేంత ఎదవను గాను. నాకు తెలివిలేక పడున్నప్పుడు రుసిచూశారేమో! అంటూ కాళ్ళు పట్టుకున్నాడు ఏడుస్తూ.

కాస్సేపటికి కోపం తగ్గిన మాణిక్యం ఎంతయినా కట్టుకున్న మొగుడే కాదు. మేనత్త కొడుకు కూడా.  భరించక తప్పదు. ఎవడో ఒకడు మొగుడంటూ ఆసరాగా వున్నా లేకపోయినా పరాయి మగాడు తన జోలికి రాడు. లేకుంటే అందరికీ లోకువే. ఎంత తాగుబోతు అయినా భార్యాపిల్లల మీద కాస్తంత అభిమానం వుంటుంది. లేనంత పతనమైపోతేవాడు మనిషి కాడు మృగం. రాచ్చసుడు. అనే ఇంగితంతో మాణిక్యం సర్దుకుంది.

అయితే భర్తని గట్టిగా హెచ్చరించింది. ''నువ్వెలాగయినా తగలడు. పిల్లల జోలికి వస్తే మాత్రం తెగతెంపులే. ఒక్క చనం వుండనీను. తన్ని తగలేస్త! అంది.

పిల్లలతో కూడా ఎప్పుడూ సారా ముట్టనని ప్రమాణం చేయించింది. అది విషం. ప్రాణాలు తీస్తుందని చెప్పింది.

మరి నాన్న చచ్పిపోలేదేం బతికేవున్నాడుగా! అన్నాడు చంద్రం. పెద్దవాళ్ళయితే ఒకేసారి చావరు. కడుపులో పుండుపడి కేన్సర్‌ వచ్చి చచ్చిపోతారు. లివరు చెడిపోతుంది. ఇవన్నీ మీకు పాటాల్లో టీచరమ్మ చెబుతుంది. అడగండి. చిన్నపిల్లలు తాగితే కొద్దిరోజులకే చనిపోతారు. మీకోసం రాత్రీ పగలూ కష్టపడుతున్నాను. మీకేం కావాలన్నీ ఇస్తాను నన్ను అడగండి. నామాట వింటేనే మీరు నా దగ్గిరవుంటారు. లేకపోతే అనాథ పిల్లల హాస్టల్‌లో వేసేస్తాను. మళ్ళీ మీ మొహం చూడను. మీ నాన్న ఎలాగా ఇప్పుడే మిమ్మల్ని పట్టించుకోవడం లేదు. అంటూ నయానా భయానా చెప్పింది.

ఎంతయినా పిల్లలకి తల్లిదగ్గిరే చనువూ ప్రేమా వుంటాయి. తండ్రి అంటే భయం. రోజూ తాగొచ్చి తల్లితో పోట్లాట. ఇదంతా చూసే వాళ్ళకి సహజంగా తల్లి కష్టం ఏమిటో అర్థం అవుతోంది.

మాణిక్యం కఠినంగా హాస్టల్లో వేసేస్తాను.. అనేసరికి వాళ్ళకి ఏడుపు వచ్చింది. అయినా తండ్రి తాగే సారాలో రుచేమీ వాళ్ళకి తోచలేదు. పడి నిద్రపోవడం తప్ప. కల్తీ సారా తాగి ఆ మధ్య చాలామంది చచ్చిపోయారు కూడా! అనుకున్నారు.

'మాణిక్యం ఇప్పుడు ఎవరు ఎంతడబ్బు ఇస్తామన్నా రాత్రిళ్ళు మాత్రం వుండనంది. డబ్బుకంటే నా బిడ్డలు నాకు ముఖ్యం'' అనుకుంది. కానీ ఆమె అనుకున్నట్టు జరగలేదు.

ఆ విషయం మాణిక్యానికి ఆలస్యంగా తెలిసి వచ్చింది.

టీచర్‌ స్కూల్లో ఎంత బాగా చెప్పినా బొటాబొటీ మార్కులతో పాసవుతూ పదో తరగతికి వచ్చారు (రవి, చంద్రం ఒకే తరగతి). తండ్రిలాగే మద్యంకంటే ప్రమాదకరమైన మత్తుమందులకు అలవాటు పడ్డారు. పదో తరగతిలో వాళ్ళకి విసుగువచ్చింది. ఈ పరీచ్చలు గోలా ఏమిటని మొండికేసి పోయారు. వ్యసనాలు మరిగారు.

మాణిక్యం శక్తికి మించీ కష్టపడటంతో అనారోగ్యం పాలైంది. కీళ్ళనొప్పులతో ఇంట్లోనే వుండిపోయింది.

భార్య మంచాన పడటంతో ఇంటికే రావడం లేదు సూరన్న.

రవి, చంద్రం ఎప్పుడో వస్తారు. వచ్చి డబ్బుకోసం తల్లిని వేధిస్తారు. తెలివిగా అమ్మగారు పాతికవేలు బాంక్‌లో వేయించింది. కనుక అదైనా దక్కింది. ప్రాణావసరం వస్తే తప్ప ముట్టుకోకూడదనుకుంది మాణిక్యం.

''అయ్యో వూళ్ళో వున్నప్పుడే బాగుంది సంసారం.

సిటీకొచ్చి అన్నీ పోగొట్టుకున్నాం. పిల్లల మీద ఆశలన్నీ మంటగలసి పోయాయి. చదువూలేదు. సంపాదనా లేదు. అని బాధపడింది. రవి డబ్బుకోసం దొంగతనాలు చేస్తే చంద్రం మత్తు మందులు అమ్మే డ్రగ్‌ మాఫియా చేతుల్లో చిక్కి పెద్దపెద్ద వాళ్ళకి మందు అమ్మకాలు సాగించాడు.

ఓరోజు చంద్రం ఇంటికి వచ్చాడు.

తల్లిని ''అమ్మా ఆకలేస్తోంది! అన్నం పెట్టు'' అన్నాడు.

''అన్నం ఎక్కణ్ణించి వస్తుందీ.. నువ్వేమైనా సంపాదిస్తున్నావా? బియ్యం లేవు కూరలేదు'' అంది మాణిక్యం.

''మరి నువ్వు తింటున్నావ్‌గా. అదేపెట్టు!''

''నేను మంచాన పడ్డాను. పన్లోకి పోడం లేదు. ఇరుగమ్మా పొరుగమ్మా బ్రెడ్‌ కొనిచ్చారు'' అంది. నువ్వే కూలో నాలో చేసి నన్ను పోషించాలి''

''ఏటీ పదో క్లాసు చదివినోణ్ణి, నేను కూలీకి పోవాల్న?

అసలు తల్లివేనా నువ్వు? అంటూ అరిచాడు చంద్రం.

''ఎందుకొచ్చిన చదువురా? గౌరవంగా కూలీకి వెళ్ళి పదిరూపాయలు తెచ్చినా విలువే. నిన్నేదో గొప్పోణ్ని చేయాలని ఆశపడ్డాను. ఇలా తయారయ్యావ్‌. ఏంచేస్తావో తెలీదు. మీ నాన్నలాగే తయారయ్యావ్‌. ఇల్లు పట్టదు. డబ్బుకోసం వస్తావ్‌.

అభిమానం వుంటే సంపాయించి తీసుకురా''

''ఇంటికొస్తే ఏం వుంది? తిండిలేదు. డబ్బులేదు.''

''నీ అన్న ఏమయ్యాడురా వున్నాడా చచ్చాడా? వాడలా నువ్విలా''

అది నా తప్పా? మీరేగా సిటీకి తీసుకు వచ్చిందీ!''

''అవును, తప్పంతా మాదే! మీరు బాగా చదువుకుని బాగుపడాలని వచ్చాం. వృధాశ్రమ పడ్డాను.

కన్నతల్లి రోగాన పడింది ఆసుపత్రికి తీసుకెడదామనిలేదు. తిండి లేదు డబ్బు లేదని గోలచేస్తున్నావ్‌.

''ఆ రవిగాడు జైలుకి పోయాడా దేశం వదిలి పోయాడా?''  కన్న ప్రేమ చంపుకోలేని తల్లిగా అడిగింది.

''ఆడికేం. సినిమాల్లో రౌడీ ఏసాలు ఏస్తాడు. కడుపునిండా తిండి బట్ట దొరికింది. వున్నరోజు తింటాడు. లేనిరోజు పడుకుంటాడు. మేమేం బుడ్డోళ్ళమా ఇంటిపట్టునే వుండటానికి. నీకేం బయ్యంలేదు. రేపు హాస్పటల్‌కి తీసుకుపోతాలే. నువ్వు తినే బన్నుంటే ఇయ్యి నిజంగా ఆకలేస్తుందమ్మా!'' అన్నాడు చంద్రం జాలిగా.

తల్లి పేగు కదిలిపోయింది. మెల్లగా ఎలాగోలేచి టీకాచి పెట్టి ఎప్పటిదో బన్ను రొట్టి వుంటే తెచ్చిపెట్టింది.

వాడు తిన్నాక ''బాబూ చంద్రిగా! నిజమే మీరు

చిన్నోళ్ళు కాదు. ఎలాగో బతగ్గలదు. మీ తండ్రి అదే పోకపోయాడు. ఇకవస్తాడని ఆశలేదు. నాకు మిగిలింది నువ్వే కదట్రా. నువ్వు కుదురుకుని స్థిరంగా పనిచేసుకో. ఏ అయ్య కాళ్ళో పట్టుకుని పని ఇప్పిస్త. ఇల్లు కూలిపోతోంది. నిలబెట్టు. పెళ్ళిచేసుకుని పిల్లాపాపతో నన్ను సుకపెట్టు. ఓపిక తెచ్చుకుని ఓ ఇల్లు పనిచేసుకుంటాను. నువ్వు సుకంగా వుంటే సూడాలనుందిరా నాయినా!''  అంటూ తలనిమిరి ఆప్యాయంగా చెప్పింది.

చంద్రం తల్లిప్రేమకి ఓ క్షణం కదిలిపోయాడు.

''అలాగే వుంటానమ్మా. నిన్ను బాగా చూసుకుంటాను'' అన్నాడు.

''ఎక్కడికి పోతున్నావ్‌ ఏం పని చేస్తున్నావ్‌ నాతో చెప్పవేంరా!''

''నీకు చెప్పేది కాదమ్మా. వేరే వూర్లకి వెళ్ళాలి. ఓ రోజు బాగా డబ్బులు వస్తాయి. ఓ రోజు తిండి దొరుకుతుంది డబ్బులు వుండవు. ఏదోలా కడుపు నింపుకుంటాను. దిగులు పడమాకు ఇకనుంచీ ఊళ్ళో వుండే పని చేసుకుంటాలే..'' అన్నాడు. కష్టం సుకం తల్లితో పంచుకున్నాడు.

''ఇలా నీతో మాటాడితేనే నా కడుపు నిండి పోయింది బాబూ. ఈ రోజు నా ఆరోగ్యం బాగుపడిపోయిది. రేపే పన్లోకి పోతాను చూడు'' అంటూ మురిసిపోయింది మాణిక్యం చిన్నకొడుకు మాటలు నమ్మి.!

చంద్రం ఆలోచిస్తున్నాడు. 'పిచ్చితల్లి చాలా కష్టపడింది. ఇకనైనా సుఖపెట్టాలి. కానీ డ్రగ్‌ మాఫియా వలలో చిక్కుకున్నాను. వాళ్ళు చెప్పినట్టు వినాల్సిందే. తల్లి కుటుంబం అంటూ వాళ్ళకి జాలి దయ వుండదు. అమ్మకి ఈ విషయం తెలిస్తే గుండె పగిలిపోతుంది.

మర్నాడు తల్లిని డాక్టర్‌కి చూపించి మందులు కొనిచ్చాడు సూదిమందులు వేయించాడు. వారం రోజుల్లో మాణిక్యం కోలుకుంది. పూర్వం పనిచేసిన ప్రభావతమ్మ ఇంటికెళ్ళి పని అడిగింది.

దయగల ఆవిడ మాణిక్యం నమ్మకమైన మనిషి కనుక అవసరం లేకున్నా పని ఇచ్చింది.

చంద్రం గురించి చెప్పి వాడికోదారి చూపించమని అడిగింది మాణిక్యం. ఆవిడ కొడుకు ఏదో పెద్ద పోలీస్‌ ఆఫీసర్‌ అని మాత్రం తెలుసామెకి.

'అతడితో చెబుతానులే. ఏదో పని చూస్తాడని.. భరోసా ఇచ్చింది ప్రభావతి.

తనకు మంచి రోజులు వచ్చాయని భ్రమపడింది మాణిక్యం.

ఎప్పుడు చంద్రం వస్తాడా అయ్యగారి దగ్గిరకు తీసుకువెడదామా అని కొండంత ఆశతో ఎదురుచూస్తుంది.

మళ్ళీ ఒంటరిదైపోయింది.

''ఏడి మాణిక్యం నీ కొడుకు? అని అడిగిన ప్రభావతమ్మకి ఏం చెప్పాలో తెలియక భోరుమంది.

''సర్లే ఏడ్చి ఏంలాభం! నువ్వేదో వాణ్ణి నమ్మి ఆశపడతావ్‌, వాడికి కుదురెక్కడ? పోన్లే ఎక్కడో సుకంగా వున్నాడని సంతోషించు'' అందావిడ ఓదారుస్తూ.

రోజులూ నెలలూ గడిచి పోతూనే వున్నాయి.

మాణిక్యం ముగ్గురిలో ఒకరైనా రాకపోతారా.. అని ఎదురుచూస్తూనే వుంది. పూరిల్లు పూర్తిగా శిథిలమైపోయింది. నాలుగు రాటలూ ఎవరో పట్టుకుపోయారు. తనపాటీ దిక్కులేనివాళ్ళు.

పూరింటిని ఇల్లుగా మార్చి నిలబెట్టుకోవాలని ఆశపడిన మాణిక్యానికి ఇప్పుడా ఆశ పూర్తిగా అడుగంటిపోయింది.

వృద్ధాప్యంలో అడుగుపెట్టిన మాణిక్యాన్ని ప్రభావతే ఆదుకుంది. ఇంటి వెనకాల పెరట్లో గది కట్టించి ఇచ్చింది.

ఏనాటి రుణం తల్లీ ఇది! నీకు పని చేయకపోగా భారమైపోయాను.. అంటూ కంటతడి పెట్టుకునేది.

''నువ్వేమీ భారం కాదు మాణిక్యం. నీలాంటి మంచి మనసూ నిజాయితీ ఈ రోజుల్లో ఎవరికీ వుండదు. చేసినంత కాలం మా ఇంటి చాకిరీ చేశావ్‌. ఈ మాత్రం నిన్ను ఆదుకోక పోతే నేను మనిషినేకాదు'' అంటుంది ప్రభావతి.

''ఇద్దరూ మగ బిడ్డలు అయినందున కఠినాత్ములు అయిపోయారు. అదే ఆడకూతురైతే నాకీ తిప్పలు రాకపోవమ్మా!'' అంటూ బాధ పడేది మాణిక్యం.

''ఏమో ఎవరు చెప్పగలరు మాణిక్యం.. మన తలరాత బాగుండాలి. కానీ ఆడమగా ఎవరైనా ఒకటే. ఆశలు పెట్టుకోవడం తన తప్పు.

అలా అని గాలికి వదిలేయం కదా. మన బాధ్యత తల్లిగా నెరవేర్చాం. ఫలితం మన చేతిలో వుండదు.

పక్షులు రెక్కలు వచ్చేదాకా తోడున్నట్టే మనం పిల్లలు ఎదగడానికి ఆసరా ఇవ్వాలి. ఇచ్చాం. వాళ్ళు మనకి ఆసరా అవుతారని ఆశించకూడదు. అవన్నీ పాతరోజుల్లో పద్ధతులు. ఇప్పుడు ఎవరిదారి వాళ్ళదే. కాలం మారిపోయింది.. అంటుంది ప్రభావతి.

''అవునమ్మా ఆ దేవుడు పిలుపుకోసం తప్ప నాభర్తా బిడ్డల పిలుపు కోసం ఎదురుచూడటం ఎప్పుడో మానుకున్నాను.

నా అదృష్టం ఏమిటటే మంచం పట్టలేదు. ఇదో గొప్పవరం.. కదమ్మా! అంటుంది నవ్వుతూ  మాణిక్యం.

''అవును. నువ్విప్పుడు అసలైన మాణిక్యానివి అయిపోయావు'' అంటూ మెచ్చుకుంది ప్రభావతి. మాణిక్యానికి ధైర్యం ఇస్తూ.

గాఢ నిద్రలో వున్న మాణిక్యానికి హఠాత్తుగా మెలకువ వచ్చింది ఓ రోజు అర్ధరాత్రి.

వీధి గుమ్మంలో ఏదో సందడిగా గట్టిగా మాటలు వినబడ్డాయి. ''చిన్నయ్యగారు పోలీసాఫీసరు. ఎవరో దొంగల్ని పట్టుకొచ్చారేమో నాకెందుకులే.. అనుకుని మళ్ళీ ముసుగెట్టింది మాణిక్యం. కానీ ఆ వచ్చింది చంద్రమేననీ డ్రగ్‌ మాఫియా ముఠాలోని వాళ్ళందరినీ పోలీసులు పట్టుకున్నారనీ చివరి చూపుగా తల్లిని చూడటానికి రహస్యంగా తప్పించుకు వచ్చిన చంద్రాన్ని అడ్డుకున్న సెక్యూరిటీ పోలీస్‌ వాన్‌లో జైలుకి పంపించారనీ అర్ధరాత్రి గొడవకి కారణం అదే అని మాణిక్యానికి తెలియదు.

చంద్రం చేసిన పనేమిటో అతడి మీద కేసు ఎంత కఠినంగా వుంటుందో తెలిసిన ప్రభావతి కావాలనే మాణిక్యానికి చెప్పలేదు ఈ విషయాన్ని.

ఎక్కడో భర్తా పిల్లలూ బతికే వున్నారని భ్రమలో వుండటమే మంచిది. నిజం తెలిస్తే భరించలేదు. అనుకుంది సానుభూతిగా.

ఇప్పటికే కష్టాలు తప్ప సుఖం ఎరుగని ఆ పిచ్చి తల్లిని మరింత బాధ పెట్టలేకపోయింది.

కానీ ఆ రాత్రే మాణిక్యం ప్రాణాలు వదిలిందని తెల్లవారితే గానీ ప్రభావతికి తెలియలేదు.