కొత్త మిత్రుడు (కవిత)

పాతూరి అన్నపూర్ణ

ఓ పదేళ్ళ కిందటి మాట
స్నేహితులందరం కలిసేవాళ్ళం
ఒకేగూటి పక్షులు ఒకచోట చేరినట్లు
అందరం మా ఊరు చేరేవాళ్ళం
చదువుల బరువులు పూర్తయి

ఎవరి జీవిత శైలి వారిదైనా
ఏడాదికోసారి సొంతూరు చేరేవాళ్ళం
మా రాకతో ఊరికి పండగకళ వచ్చేది
పలకరింపులు జల్లులై కురిసేవి
చెట్లనీడల్లో సేద తీర్చుకుంటూ
ఊరిగాలిని గుండెనిండా పీల్చుకొనేవాళ్ళం
మాటల కొమ్మలకు పూలు పూచేవి
మమతల బంధాలకు చిగుర్లు పుట్టేవి
కబుర్లతో కడుపునింపుకుని
మళ్ళీ కలుసుకునే ఏడాదికి సరిపడా
జ్ఞాపకాలను మూట కట్టుకునేవాళ్ళం
రాను రాను కాల చక్రవేగం పెరిగింది
మా మధ్యన ఓ మాయగాడు ప్రవేశించాడు
మీ కొత్త మిత్రుణ్ణంటూ చేయికలిపాడు
వాడిగారడీకి అందరం కట్టుబడిపోయాం
మా కలుసుకోడాలు ఆగిపోయాయి
భౌతిక ప్రపంచాన్ని మర్చిపోయాము
ఏడాదికోసారి వలస పక్షుల్లా కలిసే మేము
ముఖపుస్తక మిత్రుల్లా మారిపోయాము
ఇప్పుడు మా కబుర్లన్నీ చరవాణి మోస్తున్నది
క్షణంలో అంతర్జాలం మమ్మల్ని కలుపుతున్నది
శుభవార్తలకూ, అశుభవార్తలకూ
ముఖ పుస్తకమే వారధిగా మారింది
ఇంతకంటే మనుషుల్ని తనకు బానిసలుగా
చేసుకునే మాయగాడు మరొకడుంటాడా?
ఎంత ఆధునిక ప్రపంచంలో జీవిస్తున్నా
స్పందనలో హృదయం బరువెక్కడం
ఆలింగనాలతో కళ్ళు చెమర్చడం వంటి
సహజానుభూతులు లేకుండానే
ఏళ్ళు జరిగి పోతున్నాయని
ఎప్పుడో ఓసారి గుండె కలుక్కుమంటున్నది