మట్టి చీకటి సం'గీతం'

కవిత

- నల్లా నరసింహమూర్తి  - 92475 77501

ట్టి చిగురు వెనుక

మౌనం ప్రవహిస్తోంది కాలం నదిలో

పచ్చని పొలం

రొయ్య మడుగై కాలుష్యాన్ని చిమ్ముతోంది

బంగారం లాంటి పొలం

నిశ్శబ్దంగా నిద్రిస్తోంది

పచ్చదనం క్రొత్త అనుభూతుల్ని వెదజల్లే

అపూర్వ స్ఫూర్తి

చిగురు గుండె గుడిలో కనిపించడం లేదు

ప్రవహించే కాలువ నీరు

మురికినీరై ప్రకాశిస్తోంది

రైతు చిరిగిన బతుకులో ఆకలి అలలు

గాయాలు తడిలేని ఎడారైంది

పొలం గట్టు జానపద పాటలు పల్లకిలో

ఊరేగుతోంది నిశ్శబ్దంగా గాలి స్పర్శతో

ఆ జ్ఞాపకాలన్నీ గుండెలను వెలిగించి వెళ్లింది

కరెన్సీ కాగితాల మత్తులో

మట్టి హృదయాన్ని పగలగొట్టి కత్తుల వంతెన వేస్తున్నారు

అందరికి అన్నం పెట్టె రైతు

నగ్నంగా కన్నీళ్ళు పెడుతున్నాడు

పచ్చని పొలం లేదు రాతి చిగుళ్ళుగా మారి

రొయ్యలకు కన్నీటి స్వాగతం పలుకుతున్నాయి

కాలుష్యంతో చిల్లులు పడ్డ మట్టి గుండెకాయను

చూసుకుంటున్నాడు నిశీధిలో అన్నదాత

కాలం సాక్షిగా

మట్టి మానవతా సుగంధ వీచిక కోసం

సారవంతమయిన హృదయం

రొయ్య మడుగుల క్రింద తపస్సు చేస్తోంది

మళ్లీ చైతన్యం కోసం వసంతాల కోసం

ఎన్నో జీవితాలు కాలుష్యం మంటల్లో

కాలిపోతున్నాయ్‌ దృశ్యం మారిపోతోంది క్షణక్షణం

ఆకలి జీవిత విశాల రంగస్థల వేదిక మీద

విశ్వగీతికను ఆలపిస్తోంది

మనిషి స్వార్థం ఎంత పెరిగిందో ఆవిష్కరిస్తోంది

ధాన్యం పండించే రైతు గుండెను లాగేసుకొని

రొయ్యల్ని పండిస్తున్నారు

కరెన్సీ రంగుల నేత్రాల వెలుగుల్లో

మురికి మురికి వాసన

ఆనందాన్ని పంచుకుంటున్నారు కళాత్మకంగా

బతుంతా బాధల తీవ్ర ఎండలతో

రైతు బ్రతుకు ఎండిన చెరువైంది

మట్టి పరిమళాలు లేని క్షణం ఆత్మహత్యకు వేదికైంది

అందరికి అన్నం పెట్టె రైతు రొయ్యమడుగుల

స్వాగతంతో పర్యావరణ పరిరక్షణ కోసం

కాలం ఆకలి వంతెన మీద నృత్యం చేస్తున్నాడు

రొయ్యమడుగు రాతి గుండెను చూసి

కళ్లల్లో చెమ్మతనం ఆవిరైపోయింది

చెట్టు నుండి రాలే ఆకుల్లా

కోట్ల కరెన్సీ కాగితాల కోసం

కార్పొరేట్లు రొయ్య మడుగుల వ్యాపారంలో

పచ్చదనాన్ని ఉరివేస్తున్నారు నిశ్శబ్దంగా

పొలం చుట్టూ కొబ్బరి మొక్కలు రక్షకులుగా ఉండేవి

నేడు కాలుష్యంతో చనిపోయి విషాదాన్ని నింపుతున్నాయే

కొబ్బరి పూలు గాకుండా

ట్రాఫిక్‌ దీపాలు, సిమ్మెంట్‌ రోడ్డు పూస్తున్నాయ్‌

రైతుల ఆశల్ని సమిధలుగా చేసి

ఆకలి సంగీతాన్ని వినిపిస్తున్నారు అలుపెరుగని గొంతుతో

క్షణక్షణం కరెన్సీ కాగితాలు

ఆకాశంలో ఉదయిస్తున్నాయ్‌

చీకటిలో చిక్కిన హృదయం మళ్లీ స్వేచ్ఛగా

బయటికి రావడంలేదు పక్షిలా

ప్రవహించే కాలం మంచుముద్దలై కరిగిపోతున్నాయ్‌

మునిమాపు చైతన్యం నిశ్శబ్దంలో

శరీరానికి మనసుకు కాలుష్యం అత్తరుగా అద్దుకుని

జీవితకాలం పాటు

కాలం తీగను పెనవేసుకొని

ధనస్వాముల స్వార్ధ బహువుల్లో బంధీనై

ఆకలి నిప్పుల మీద నిరాశ సాంబ్రాణీ పొడి చల్లినట్లు

పొగలు కక్కుతున్నాను మౌనంగా

 

(కోనసీమలో పచ్చని పంట పొలాలు రొయ్య మడుగులుగా మారుతున్న దృశ్యం చూసి హృదయం (ద్రవించి....)