తిక్క బాపనయ్య

కథ

    - హెచ్చార్కె

సుబ్బరాయుడు తిక్క బాపనయ్య నెత్తి పగులగొట్టి సంపినాడంట.

ఆయాల మాపడ్దాం నేను బడి నుంచి ఇంటికొచ్చే తాలకు వూరంతా గోల గోల.

మా వూల్లో కూనీలు గీనీలు జరగవు. ఫ్యాక్షన్లనేటివి సినిమాలల్ల సూసినాం గాని మాకయేం తెలవు. బయటికి తెల్సే ఖూనీలైతే మా వూల్లో అస్సలు జరగవు. జనం బజారున పడి తన్నుకోడం శాన తక్కువ. ఎప్పుడన్నా దొంగతనాలు జరుగుతుంటాయి. అయి గుడ్క యా సిన్నాపురం పిల్లోల్లో రేత్రి పొలాల మింద పడి కాతకొచ్చిన జొన్న కంకులు కోస్కపోతె, బుడ్డల కట్టె పీక్కపోతె... దొంగలను మా వూరి సావిడి కాడికి పట్టుకొచ్చెటోల్లు... అగో అట్టాంటియే మాకు పెద్ద పంచాతీలు.

అవి గుడ్క ల్యాకుంటే వూరు వూకె మన్ను దిన్న్య పాము లెక్క పడుంటాది.

మా యింటి కాన్నుంచి దక్షిణం దిక్కు జూచ్చే గుమ్మడి కొండ అని ఒక కొండ వుంటాది. అది ఒక పేద్ధ రాచ్చాసి నెత్తికింద ఎడం సెయ్యి వెట్టుకోని పండుకున్నెట్టుంటాది. మా వూరు ఆ కొండ లెక్కనె మన్వంతరాల్నించి కదలకుండ పడుందని అనిపిచ్చాది.

అట్టాంటిది వున్నెట్టుండి, కూని అనే సరికి మొద్దు నిద్ర పోతున్న మన్సి ఈప్మీద కొట్టి లేపినట్లు వూరు వులిక్కి పడింది.

సచ్చిపోయింది ఎవురనుకున్న్యారు?

పొయి పొయి, మా తిక్క బాపనయ్య.

అయ్య నా కన్న బాగా పెద్దేడే గాని, నా సావాసకాడని సెప్పొచ్చు.

తిక్క బాపనయ్యను ఎవురైనా ఎందుకు సంపుతారు? ఆయన కాడ ఏముంటాది, సంపి తీసుకోనీకి? ఎవురి జోలికి పొయ్యెటోడు గుడ్క గాదు.

ఆయ్న అసలు పేరు నాకే గాదు వూల్లో ఎవురికి తెలదు. అందరికి ఎట్టా తెల్సిందో గాని, ఆయ్న బాపనాయన అని మాత్రం తెలుసు. అందుకే ఆయిన పేరు తిక్క బాపనయ్య ఐపొయ్యింది.

ఆయ్నది మా వూరు గాదు. యా వూరో తెలదు. యా దిక్కు నుంచొచ్చినాడో నాకైతె ఎర్క ల్యా. నాకే ఎర్క లేదంటే ఇంగ వూళ్లో ఎవురికి తెలదనే సెప్పాల. మా దోస్తాని అట్టాంటిది.

తను వూల్లోకి వొచ్చిన్నాడో ల్యాకుంటె ఆ మర్నాడో నేను తనను సూసినా. అప్పటికి నేను అప్పర్‌ ప్రైమరీ వొదిలి పది కిలోమీటర్ల దూరంలో రెండూళ్ల అవతల వుండే ఐస్కూల్లో ఇంగా సేరిండ ల్యా. శాన మట్టుకు వూల్లోనె వుంటొంటి. అందుకే మా వూరికొచ్చిన దినమే నేను అయ్న ను సూసింటా.

వొచ్చినాక కొన్నాల్లు ఆయ్న తెల్ల దావుతి, తెల్ల అంగీ తొడుక్కోని బజాట్లో తిరుక్కుంటా ఏందేందో మాట్లాడేటోడు. మాటల్లో తెలుగే కాకుండ ఇంత సంస్క తం, ఇంత ఇంగ్లీషు మాటలు దొర్లేటివి. కొన్నాళ్లన్నా కాలేజీ మొగం జూసింటాడని అనిపిచ్చొండ్య, అప్పుడప్పడే కాసిన్ని ఇంగ్లీషు ముక్కలు వొంటబడ్తున్న నాకు.

తెలుగు కాని మాటలు తడుముకోకుండా మాట్లాడేటోడు. తడుముకోడం లేదంటే తప్పుల్లేకుండా మాట్లాడుతొండాడని అందరం అనుకునేటోళ్లం.

ఊల్లో జనం అయ్న ని శాన దయతో జూసేటోల్లు.

పేదోడు. ఎవ్వురు లేనోడు. యా సిన్న కులమోడో ఐతే వుత్త బిచ్చగాడే. కాని, బాపనయ్య. అయ్య దరిద్రం వూరికి దరిద్రమైనట్టు సూచ్చారు పల్లె జనం. ఎన్కబడిన మా సీమ పల్లెల్లోనైతే ఇగ సెప్పేదే లేదు.

బాపనయ్య కదా అని వొండిన అన్నం పెట్ట కుండా వొండుకోనీకి బియ్యం బ్యాళ్లు ఇచ్చేటోల్లు ముందుగాల. అట్టా ఎన్నాళ్లు జేచ్చారు. రొన్నాల్లకు ఆ నిస్ట పోయింది. కాస్త కలిగినోల్లు ఇంట్లోకి పిల్సి సుబ్బరంగ పీటేసి కూకోబెట్టి బువ్వ పెట్టేటోల్లు.

మా బుడ్డ రంగాడ్డి మామ లెక్క మోతుబర్లు బువ్వ పెట్టి బట్టలు కుట్టిపిచ్చి, వాల్ల కల్లం కాడ మాసూలుకు కాయిలి కూకో బెట్టేటోల్లు. రంగాడ్డి మామోల్ల కల్లం మా కల్లం పక్కపక్కన్నే వుంటాయి. తిక్క బాపనయ్య మా కల్లాల మద్దెన గోడ మింద కూకోని వుండేటోడు. మేమిద్దరం శాన సార్లు ఆ గోడ మింద కూకోని యవ్వారం పెట్టుకునేటోల్లం.

మొదట్లో బిడెం బిడెంగా మాట్లాడేటోడు. పొయ్యే కొద్ది మా మద్దెన సావాసం పెరిగింది.

నా లెక్కటి కాపోల్లందరు బాపనోల్లను పలకరించినట్టే నేను గుడ్క 'అయ్యా' అని పలకరిచ్చి మాట్లాడేటోన్ని.

తను ఎదురుంగ లేనప్పుడైతె, ఇగ, ఆయ్న పేరు తిక్క బాపనయ్యే.

ఎంత తిక్కోడు గాకపోతే, బాపన పుటక పుట్టి ఇట్టా బజార్లల్ల తిరుగుతాడు.

ఒక మనిసి బాపనయ్య అయితె సాలు. సంస్క తంలో 'అయ్య' ఏం పాడుతున్నాడో ఎవురికి తెలుచ్చాది, ఎవరు అడుగుతారు? సూద్దరోల్లం, మనకు తెలదులే అనుకుంటాం. ఉతికిందో ఉతకనిదో ఒగ పట్టు పంచె కట్టుకోని పెండ్లిల్లు జెయ్యొచ్చు. తద్దినాలు పెట్టిచ్చొచ్చు. పూజార్లు లేని యా దేవులం కాడనో నాల్దినాలు దీపాలు ముట్టిచ్చుకుంట కూకుంటే, ఈ అయ్య కాడ యా మాత్యముందో యా మంత్రాలుండాయో అని వూరోల్లు, కాల్లు మొక్కి, దచ్చినలిచ్చి పోతారు. యా బాపన పిల్లనో పెండ్లి చేస్కోని, సంసారం గుడ్క జెయ్యొచ్చు.

ఈన అట్టాంటి పనేం పెట్కలా. అయ్యన్ని ఇష్టం ల్యాకనే ఆయ్న తన వూరిడ్సొచ్చినాడని నాకు అనిపిచ్చాది. ఆ మాట అడగబోతే సాలు, యాదో ఒగ మాట జెప్పి తప్పిచ్చుకునేటోడు.

అయిన గాని బాపనయ్య బాపనయ్యే. ఆయ్న వొప్పుకున్న్యా వొప్పుకోకపొయినా బాపనయ్యే. పుటక ముక్కెం గదా.

ఎవుర్దన్న బర్రెగొడ్డు తప్పిపోతే వొచ్చి 'ప్రశ్న' అడిగెటోల్లు. ఈనేం మాట్లాడేటోడో వాల్లకేం అర్తమయ్యేదో గాని, అయ్యకు వాక్శుద్ది వుందనే మాట జనంలో బాగా నాటుక పొయ్యింది.

తిక్క తిక్కగ మాట్లాడ్తాడు గాని, మాత్యాలున్న అయ్య అనుకునేటోల్లు వూల్లో శానా మంది.

అదంతా మంది అనుకోడమే. ఆయ్న అనుకునేటోడు గాదు. ఎవరన్న అవుసరంగా వొచ్చి 'ప్రశ్న' అడిగితే ఆయ్న జూసే పిచ్చి సూపుల్లో జనానికి మాత్యం ?అగపడేది. వాల్ల బాదకు తట్క ల్యాక నోటికొచ్చినేది యాదో ఒకటి గొణిగేటోడు. దాంట్లోంచి వాల్లకు గావాల్సిందేదో వాల్లకు దొర్కేది.

ఆయ్న పేరు తిక్క బాపనయ్యనే గాని, ఆయ్నకు తిక్కా, పిచ్చీ వున్నెట్టు నాకు యానాడు అనిపిచ్చ ల్యా. అయ్య నాతో ఒక సారన్నా సాలు దప్పి, కట్టు దప్పి మాట్లాడింది ల్యా.

ఇంగ జెప్పాలంటే మామూలోల్ల కన్న కొంచెం ఎక్కువ పద్దతిగ మాట్లాడేటోడు. ఒక్కో పాలి, ఇంకొంచెం ఎక్కువ పద్దతిగ మాట్లడబోయి, వున్నెట్టుండి మాటలు మింగేసినెట్టు, తన తెలివితేటలు దాసిపెట్టుకుంటున్నెట్టు నాకు అనిపిచ్చొండ్య.

మద్దె మద్దెన నాకు ఇంగోటి గుడ్క అనిపిచ్చొండ్య.

మామూలోల్ల కన్న తనకు ఎక్కవ తెలుసని మామూలోల్లకు తెలడం తనకు ఇష్టం లేదు. అప్పుడప్పుడు మా వూరికొచ్చే ఆ 'హేతువాదం' పెద్దాయ్న లెక్క, అయ్య గుడ్క యాదో పెద్ద సంగతి చెప్పబోతున్నెట్టు, అది నాకు అర్తం కాదని, నా దగ్గర ఆ మాటలు ఆపేస్తున్నెట్టు శాన సార్లు అనిపిచ్చొండ్య.  

ఇట్టాంటి మనిషిని కూనీ జేసిన సుబ్బరాయుడేమన్న పేద్ద కూనీ కోరా అంటే అది గుడ్క కాదు.

తిక్క బాపనయ్య కూని జరిగిన మర్నాడు నేను పది కిలో మీటర్ల దూరం లోని మా ఐస్కూలు నుంచి నడిసొచ్చొంటే వాల్లు ఎదురైనారు. ఇద్దరు పోలీసోల్లు, మద్దెన సుబ్బరాయుడు.

స్టేషన్లో ఇనుప బేడీలు ల్యాకనేమో, సుబ్బరాయున్ని చేతులు వెనక్కి విరిచి పసువుల పగ్గంతో కట్టేసినారు. పగ్గం రెండు కొసల్ని ఇద్దరు పోలీసోల్లు పట్టుకోని మా వూరి డొంగులో గడాముల స్టేషన్‌ కు తీస్క పోతొండారు.

నా కాడికి వొచ్చెతాలకు ఒక పోలీసాయనకు అప్పడే ఓంటికి పోవాలనిపిచ్చినెట్టుంది. తన సేతిలో పగ్గం కొస గుడ్క రెండో పోలీసుకిచ్చి, కాకీ ప్యాంటు గుండీలిప్పుకుంటా పక్కన సేని గెట్టుకెల్లి పాయ. నేను  వాల్లను దాటిపోతొంటే సుబ్బరాయుడు నన్ను పేరు బెట్టి పలకరిచ్చినాడు.

'తిక్క బాపనయ్య అట్టా అనకుంటే నాకంత కోపం రాకుంటొండ్య' ?అన్నాడు సుబ్బరాయుడు.

'అయ్య ఏమన్న్యాడు' అని నేను అడగల్యా, పక్కన పోలీసాయన నన్ను కసురుకుంటాడేమో అని.

'అయ్యకేం దెల్సు పెండ్లాం దగ్గెరికి రానియ్యకపోతే ఎవుడన్నా ఇంగొగర్ని సూసుకోడా? ఆ లంజేమో నా సొమ్ము దిని ఇంగోడి కాడ పండుకుంటే నాకు రేగదా. అందుకే దానిగ్గుడ్క నాలుగు తగిలిచ్చినా. అది తప్పంట. ఈ బాపనోనికెందుకు నాకు నీతులు జెప్పే పని, కూటికి లేని తిక్క బాపనోనికి... వానె...'

ఇంతలో ఓంటికి వొయ్యనీకి వొయిన పోలీసాయ్న తిరిగొచ్చి ''ఆఉ, ఇగ జాల్లే, బాపనోన్ని జంపిన పాపం ఏడేడు జెల్మలగ్గుడ్క పోదు పా' అని పగ్గం రెండో కొస పట్కోని గుంజుక పాయ.

సుబ్బరాయుడు... బాగా గాలి గొడ్తే ఎగరిపొయ్యే జొన్న వొగుడు లెక్కటి సుబ్బరాయుడు... తానేదో బండకు మేపిన పెంటకోడెనో, దేవునికి ఇడ్సిన ఆంబోతో అయినెట్టు రొమ్మిరుసుకుని, తను రొమ్మిరుసుకున్నెట్టు నేను సూచ్చొండానో లేదో అన్నెట్టు ఒగ సారి నాకెల్లి జూసి పోలీసోల్ల మద్దెన నడ్సుకుంట ఎల్లి పాయ.

సుబ్బరాయుడు మల్ల వూల్లోకి రాల్యా. తన కేసు ఏమయ్యిందో వూల్లో ఎవురికి పట్టల్యా. ఎవురికన్న పట్టడానికి తనేమన్న మోతుబరా, రాజకీయ నాయకుడా?

మామూలు మన్సి. అంతో ఇంతో తాగుబోతు. ఆడోల్ల యవ్వారంలో ఇరుక్కున్నోడు.

అయ్య సంగతి సరే. ఆయిన పేరే తిక్క బాపనయ్య.

సుబ్బరాయునిది యాదో 'సిల్లర' కులం. వాల్ల ఇండ్లు బోయ ప్యాట్లో వుప్పునీల్ల బాయి కాడుంటాది. ఇండ్లంటే అది ఇండ్లా? ఇంటి ముందర కొంచెం స్తలముంటాది. ఆ స్తలంలో పూర్వకాలం ఎప్పుడో మంచి బండ సట్టం వున్నెట్టుంది. బండలన్ని పగిలిపొయి, పగిలిన బండల మద్దెన గడ్డి మొల్సింది. ఆ స్తలంలో బాగా ఎన్క ఒక రూము. అది గుడ్క ఎప్పుటివో తాతల నాటి గోడలు. అంతా పడిపొయ్యి, గోటిమోపున నిలబడ్నెట్టు వుంటాది.

ఆ ఇంట్లో సుబ్బరాయుడు, తన పెండ్లాం, ఇద్దరు పిల్లలు వుంటారు. కూలి పని చేసుకుని బతికెటోల్లు.

సుబ్బరాయునికి తాగుడు అలువాటు బాగానే వుంది.

తిక్క బాపనయ్యకు మొదట్లో లేదు గాని, నేను ఐస్కూలుకు పొయినాక అలువాటయింది తాగుడు.

తను బాపనయ్యననే స్ప హ ఆయ్నకెన్నడూ లేదు. బాపన తనం ఏమన్నా వుంటే దాన్ని మా వూరికి రాకముందే యిప్పి పార్నూకినాడు. పుటకతో ఒగరెక్కువ ఒగరు తక్కువా,  ఏందిది, తప్పు అని నాతో ఎప్పుడన్నా అనేటోడు. అలాంటి తిరుగుబాటు ఆలోచనలతోనే ఆయ్న యా తూర్పునాటి నుంచో తిక్కోని లెక్క వొదరుకుంటొచ్చినాడని నాకు అనిపిచ్చాది.

అందుకే అయ్య తాగుతాడని తెల్సినప్పుడు నాకు ఆశ్చర్యం అనిపిచ్చ ల్యా.

మా వూల్లో తాగే నీల్లకు ఒకే ఒక్క అదారం మద్దిలేటి వాగు. వాగు పడమటి దిక్కున వూరిని తాకుతాది. ఉత్తర దిక్కుగా వూరిని చుట్టేసి, తూర్పున, వూరికి కాస్త దూరంగా ఎడమకు మలుపు తిరిగి ఇంకో వూరి దిక్కు పోతాది. మలుపు తిరిగే కాడ పెద్ద మడుగు కడతాది. మడుగు చుట్టూతా వాగు వొడ్డున సెట్లు. అదంతా సిన్న అడివి లెక్క వుంటాది.

దాని పేరు తూర్పొనుం.

తూర్పొనుంలో సెట్ల మద్దెన వుంటాయి సారాయి బట్టీలు.

వూరికి తగినంత దూరం వుండి, శాన మంది కూకోని ఆడుకుంట పాడుకుంట తాగడానికి బలే సోటు. ఆడ సారాయి బట్టీలే గాదు. వాగు వొడ్డున ఈత సెట్లు బాగా పెరుగుతాయి. వాటిని యాలం పాడుకున్నోల్లు గీత గీసి, లొట్లు గట్టి తాజా తాజాగా దింపే ఈత కల్లు గుడ్క వుంటాది.

సారాయి గావాల్నంటే సారాయి, కల్లు గావాల్నంటే కల్లు.

ఒకనాడు మాపడ్దాము అడికి వొయ్యొచ్చినోల్లు మర్నాడు పోకుండ వుండలేరు. వాల్ల పానం ఇగ ఆడికే పీకుతొంటాది.

ఆడ కల్సినారు తిక్కబాపనయ్య, సుబ్బరాయుడు.

సుబ్బరాయుడు మాటకారి. మన్సుల్ని వూకూకెనే ఐసు జేచ్చాడు. ఏమన్నా ఆశ పడి గుడ్క గాదు. మాటకారితనం సుబ్బరాయుని లచ్చెనం.

తిక్క బాపనయ్యలోని అమాయికం అన్పించే తెలివితేటలు నా లెక్కనే సుబ్బరాయునికి గుడ్క అర్తమయినట్టుంది. ఆయ్న మాటల్ని శ్రెద్దగా యినేటోడు. అయ్యేమో సుబ్బరాయుని మాటకారితనానికి ముర్సిపొయ్యి తనను సొంత మన్సి అనుకునేటోడు.

ఇంత వరకు కత నాకు తెల్సు. వాల్లిద్దరి దగ్గరితనం నాకు బాగా అన్పిచ్చొండ్య. వాల్లిద్దర్లో ఎవురు గల్సినా ఆ మాట వాల్లతో అనేటోన్ని. కల్లం గోడ మింద అయ్యతో పెరిగిన నా స్నేహం, వుప్పునీల్ల బాయికాడి సుబ్బరాయునికి గుడ్క పాకింది.

పెడరెక్కలు విరిచి కట్టిన పగ్గం మద్దెలో నిలబడి సుబ్బరాయుడు నాతో మాట్లాడిన ఆ మాటల అర్తం తెలుసుకోకుండా వుండడం నాతో అయ్యే పని గాదు.

తూర్పొనుం తాగుబోతుల్లో నాకు బాగా తెల్సిన ఇంగో మన్సి ఆకుల నారాయన. నారాయన గుడ్క అసలు కత నాకు సెప్పక పొయ్యెటోడే. సుబ్బరాయుడు కొట్టిన పట్టుడుకట్టె దెబ్బకు నెత్తి పగిలి, ఇంకా వూపిరుండగా తిక్క బాపనయ్య ఆకుల్నారాయనతో అన్న్యాడంట. 

'ఎవురితో ఎంత స్నేహితమన్నా జెయ్యి గాని, వాల్ల తప్పులు యా నాడు ఎత్తి సూపిచ్చాకు. అందర్కీ అన్నీ దెల్సు. తెల్సి తెల్సే అన్నీ సేచ్చొంటారు. ఏటు దిన్న్య పాము లెక్క... తప్పు ఎత్తి సూపిచ్చినోన్ని కాటేచ్చారు'  

ఆమాటల అర్తం గుడ్క నారాయనే సెప్పినాడు.

ఉప్పునీల్ల బాయి కాడ పాడువడిన ఇంట్లో సుబ్బరాయుడు, తన పెండ్లాం బాగానే వుండెటోల్లు. అట్టాంటిది, ఎట్టా గల్సిందో గాని, సుబ్బరాయునికి సింత సెట్టు బజాట్లో పుల్లమ్మకు లంకె కుదరింది. పుల్లమ్మ మొగుడొదిలేసిన ఆడామె. ఐదారేండ్ల ఇద్దరు పిల్లలతో ఒంటిగానే వుంటాది.

సుబ్బరాయుడు తిక్కబాపనయ్యతో ఈ కత యా నాడు సెప్ప ల్యా. సుబ్బరాయుడు, అతడి పెండ్లాం కలిసి బాగుండారనే తిక్కబాపనయ్య అనుకునేటోడు. సుబ్బరాయుడు గుడ్క అయ్యకు అట్టనే సెప్పెటోడు.

ఒక మాపడ్దాం సింతసెట్టు బజాట్లో పుల్లమ్మ ఎవుర్నో వూరు పేరు ల్యాకుండ తిట్టిపోస్తోంది. ఒక్కదాన్ని వుండానని ఎవుడెవడో తన మింద పెత్తనం జేచ్చొండారని. వాడెవుడో తనను కొట్టిపొయినాడని. వాడేమన్న  తాలి గట్టిన మొగుడా అని ... రక రకాల తిట్లు తిడుతోంది.

ఆమె తిట్టేది ఎవుర్నో గాదు, సుబ్బరాయున్నే.

ఇన్నాళ్లు తనతో సీరెలు రయికలు కొనిపిచ్చుకోని, తనకు మాయ మాటలు జెప్పి, ఇయాల ఇంగెవుర్నో మరిగి తనకు ఎదురు తిరిగిందని సుబ్బరాయుని కోపం.

ఇంత జరిగినాక గాని ఈ కత తిక్కబాపనయ్యకు ఎర్క గాల్యా.

ఇన్నాళ్లు తనకు చెప్పనే లేదని ఒక మాట. అట్టా ఆడబిడ్డ మింద నిందలేసి తన్నినావంట గదా, అదేం పని, నువ్వు ఇట్టాంటోనివా అని మరో మాట.

తూర్పు వనంలో తిక్క బాపనయ్య తన సావాసగానితో పేచీ పెట్టుకన్న్యాడు.

మాట మాట పెరిగింది.

ఈ వూరికి రాక ముందు తానెలా తిరుగుబాటుదారుడో మతికి వొచ్చినెట్టుంది అయ్యకు. మందు మింద ఇంకింత తిరుగుబాటుదారుడు అయిపొయినాడు. 'ముందు పెండ్లాన్ని, ఆ మింద ఇంగో ఆడపిల్లను ఇట్టా గోస పెట్టడమేంది' అని లిగాడి పెట్టుకున్న్యాడు సావాసకాడు సుబ్బరాయునితో.

'పెండ్లాం ముట్టుకోనియ్యకపోతే యా మొగోడైన ఏం జేచ్చాడు, తన దారి తను సూస్కోకుండా' అంటాడు సుబ్బరాయుడు.

''అరెనీ, అట్టయితే, పెండ్లాంతో యిడాకులు దీస్కో. ఇంగొగర్ని జేస్కో, పుల్లమ్మ ఎట్టయిన మొగుడ్ని ఇడ్సిపెట్టి, ఒక్కతి బతికే ఆడదే గద. దానికి ఎవురొద్దంటారు?' అని తిక్కబాపనయ్య.

''ఏం పెండ్లే గావాల్నా? ఆ పుల్లి ముండ ఇంగ బతుకంత నాతోనే వుంటాననింది. అట్టాంటిది ఇంగొగని కాడ ఎట్టా పండుకుంటాది?'' సుబ్బరాయుని వాదం.

''అదేం మాట, నువ్వేమో పెండ్లాం వుండి ఇంగొగరి కాడికి పొతే అది గొప్ప. ఆ ఇంగొగరు ఒక్క నీ దగ్గర్నే పండుకోవాల్నని, నీకే నమ్ముకంగ పడుండాల్నని కడ్డాయం. ఇది తప్పు'' బాపనయ్య ప్రతివాదం.

నీటికి నీరు నాచు. మాటకు మాట నాచు.

గిలాసల బిస. ఎవురికెవురు తగ్గ ల్యా.

సుబ్బరాయుడు పక్కన ఒక పట్టుడు కట్టె పడుంటే, అది తీసుకుని అయ్య నెత్తిన ఒగటేసినాడు. దెబ్బ ఆయంపాట్న తగిలింది. నెత్తి పగిలింది.

ఇంత జరుగుతాదని అయ్య అనుకోనిండ్ల్యా. అంత దెబ్బ తగిల్న్యాక గుడ్క నన్ను నిజంగా కొట్న్యావా అన్నెట్టు జూసినాడే గాని సుబ్బరాయున్ని ఒక్క మాట గుడ్కఅన్ల్యా.

కాసేపుంటే పానం బోతాది అనుకుంటున్నెప్పుడు అయ్యకు తన అధిక ప్రసంగం తనకే తెలిసొచ్చినట్టైంది.

అప్పుడు నేను ఆ సగాల వుండింటే నాకు సెప్పే మాటనే ఆకుల్నారాయనతో సెప్పి పొయినాడు. ఆ మాటేదో అయ్య పై లోకం నుంచి నాకు సెప్తున్నెట్టుండాది ఇప్పుటికీ.

నేను ఇంగేమన్నా మర్సి పోతే మర్సిపోతా గాని ఈ మాట మాత్రం మర్సిపోను.

వాక్శుద్ధి వున్న మాట తిక్కబాపనయ్య మాట.

'... ఎవురితో ఎంత స్నేహితమన్నా జెయ్యి గాని, వాల్ల తప్పులు యానాడు ఎత్తి సూపిచ్చాకు. అందర్కి అన్నీ దెల్సు. తెల్సి తెల్సే అన్నీ సేచ్చొంటారు. ఏటు దిన్న్య పాము లెక్క.... తప్పు ఎత్తి సూపిచ్చినోన్ని కాటేచ్చారు'.