లాక్‌డౌన్‌ అనంతరం...

సంపాదకీయం

దేశంలోనూ రాష్ట్రాలలోనూ లాక్‌డౌన్‌ను దాదాపు తొలగించినా కరోనాకు కారణమైన వైరస్‌ను మనం తొలగించలేము. అలాగే ఆ లాక్‌డౌన్‌ ఫలితంగా తలెత్తిన సంక్షోభాలూ సమస్యలూ వెంటనే తొలగిపోవు. పేద మధ్య తరగతి ప్రజలు చిరుద్యోగులూ నిరుద్యోగులూ రైతులు వ్యవసాయ కార్మికులూ అందరినీ మించి దేశాన్ని కంటతడిపెట్టించిన వలస కార్మికులూ చాలా కాలం పెనుగులాడవలసే వుంటుంది. పైగా వ్యాపారాలు పరిశ్రమలకు ఉద్దీపన పేరిట కార్మికులు ఉద్యోగుల హక్కుల కత్తిరింపు కత్తి వేళ్లాడుతూంది. ఇంకో వైపున కరోనా విస్త్రతంగానే తాకిన పరిస్థితులలో మన వైద్య వ్యవస్థ దాన్ని తట్టుకోగల సన్నద్ధత పూర్తిగా సంతరించుకోలేదు. వైద్య రంగంలో దాదాపు 60 శాతం సేవలందించే కార్పొరేట్‌ వైద్యశాలలు ఆ సవాలును స్వీకరించడానికి సిద్ధం కాలేదు. అయినా వాటి భారం సామాన్యులు భరించగలిగింది కాదు. చేతులు కడుక్కొవడం, దూరం పాటించడం వంటివి అందులో ఒక భాగమే కాని అవి వ్యాప్తిని మాత్రమే అరికడతాయి. వ్యాధిని కాదు. ఈ విధంగా లాక్‌డౌన్‌ అనంతర పరిస్థితిలో ఒకవైపున ప్రాణాంతక వైరస్‌ నుంచి మరో వైపున జీవిత సవాళ్ల నుంచికూడా కాపాడుకోవడానికి చాలా తీవ్రంగానే పోరాడక తప్పదు.
లాక్‌డౌన్‌ సమయంలో సాహిత్యజీవులు కూడా మానవీయ స్పందనలో ముందున్నారు. గణనీయంగా బాధితులకు సహాయ పడిన వారు కొందరైతే రచనలూ పాటలతో కదిలించిన వారు మరికొందరు. సాహిత్య సమ్మేళనాలు సాధ్యం కాని స్థితిలో ఆన్‌లైన్‌లోనే కవితలు సాహిత్యోపన్యాసాలు కొనసాగించడం వారి నిబద్దతకు నిదర్శనం. ఒకటి రెండు తరాలలో ఎరుగని ఈ అనుభవం అక్షరీకరించడం ఒక సింహావలోకనమే గాక భావి కాలానికి తరాలకూ దిక్సూచిగా కూడా వుంటుంది.