చదువుల పంజరం

- ఉండవల్లి ఎమ్‌.   9441347679

మబ్బుగా ఉంది. చిన్నగా వర్షం మొదలై, మధ్యమధ్య ఉరుముల్తో మేల్కొలుపుతున్నట్టుంది.
చందు పరుగెడుతున్నాడు. వెంట ఎవరో తనని తరుముకొస్తున్నారు. ఇక తను దొరికిపోతాడనే భయం, ముందుకు పరుగెత్తడానికి దారిలేదు. వెనుక వెంట పడుతున్న ముసుగు మనుషులు, భయంతో ఉలిక్కిపడి లేచాడు. బయట మబ్బు వేసి ఉంది. కలయినందుకు ధైర్యం తెచ్చుకుని, బాటిల్‌లో వాటర్‌ తాగి మళ్ళీ వచ్చి పడుకోబోయి టైము చూశాడు. అప్పటికే ఐదుగంటలు కావొస్తుంది.

వార్డెన్‌ వచ్చి లేపే సమయం ఐదు నిమిషాలు ఉంది. ఇక నిద్రపట్టలేదు చందుకి. రేపటి క్లాసులో నీట్‌ ఎగ్జామ్‌ కళ్ళముందు కదలాడింది. తను చదువుతున్నాడు. అయినా మార్కులు సరిగా రావడం లేదు. క్లాసులో లెసన్స్‌ అర్థమయ్యి కానట్టుగా ఉంటున్నాయి. అదొక కార్పొరేట్‌ కాలేజ్‌, క్లాసులో అంత జనంలోనూ తిరిగి డౌట్స్‌ క్లియర్‌ చేసుకునే అవకాశం చిక్కడం లేదు. దూరంగా కూర్చోవడం ఒకటైతే, సిలబస్‌ అంటూ చెప్పుకు పోవడం మరొకటి.

వార్డెన్‌ అందర్నీ లేపుతున్నాడు. అందరూ లేచారు. స్నానాలు చేసేవాళ్ళు చేస్తున్నారు, లేనివాళ్ళు పుస్తకాలు ముందేసుకుని ఆ రోజు ఎగ్జామ్‌ని ప్రిపేర్‌ అవుతున్నారు.

చందు స్నానం చేసి, స్టడీ క్లాసులోకి వెళ్ళాడు. సీరియస్‌గా పుస్తకాలు. ముందేసుకున్న వాళ్ళలో కొంతమంది, ఫోర్‌జీ మొబైల్‌ ఫోన్‌ సీక్రెట్‌గా ఆన్‌చేసి యూట్యూబ్‌ చూస్తున్నారు. కొంతమంది కునుకుపాట్లు పడుతున్నారు.

ఎనిమిదిన్నరకి టిఫిన్‌ బ్రేక్‌, తర్వాత క్లాసులు మొదలయ్యాయి. కొన్ని క్లాసులు అయ్యాక, ఎగ్జామ్‌ కండక్ట్‌ చేశారు. మధ్యాహ్నం నుండి ఎయిమ్స్‌ పేపరు టెస్ట్‌ పెట్టారు.

ఈవెనింగ్‌ స్టడీ అవర్స్‌లో డౌట్స్‌ క్లియర్‌ చేస్తుంటారు. విద్యార్థులు, వాళ్ళ ఎడ్యుకేషన్‌ స్టేటస్‌ ఇవేవి వాళ్ళకక్కరలేదు. మీదపడి రుద్దడం, రాకపోతే బట్టీ పట్టించేయడం, ఐ.పి.ఇ. ఎగ్జామ్స్‌కి చదువుతుంటే ''అది ఇంపార్టెంట్‌ కాదు, నీట్‌కి ప్రిపేర్‌ అవండి (ఎన్‌.సి.ఇ.ఆర్‌.టి. సిలబస్‌) ఆబ్జెక్టివ్‌ క్వశ్చన్స్‌'' అని చెప్తుంటారు.

మొదట మూడ్నెళ్ళలో వారానికోసారి పెట్టే నీట్‌ టెస్ట్‌లో పెర్‌ఫార్మెన్స్‌ బాగున్న నూట ఏభై మందిని సెలెక్ట్‌ చేసి, వాళ్ళకి చైనా బ్యాచ్‌ అని పేరు పెట్టి, వాళ్ళని సెపరేట్‌గా వేరే క్యాంపస్‌కి తీసుకెళ్ళి ప్రత్యేకమైన కోచింగ్‌ ఇస్తుంటారు. ఈ కార్పొరేట్‌ కాలేజీ బ్రాంచీల్లోని ముందుగా జరిగే ఈ టెస్ట్‌ల 'కీ' మొబైల్‌ ఫోన్‌ ద్వారా సంపాదించి, మంచి మార్కులు సంపాదించి చైనా బ్యాచ్‌లోకి వెళతారు కొందరు. మరికొందరు రికమండేషన్‌, లేదా మనీ పేచేసి దాంట్లోకి ప్రవేశిస్తారు. వీళ్ళే రేపటి కాలేజీ ర్యాంకులు టీవీల్లోనూ, పేపర్లలోనూ మోతెక్కడానికి దోహదపడేవారు.

చందు మార్కుల మెసేజ్‌లు ఇంట్లో వాళ్ళ మొబైల్స్‌కి చేరిపోయి, అట్నుంచి ఫోన్స్‌, తిట్లు, రోజువిడిచి రోజూ పెట్టే నీట్‌ ఎగ్జామ్‌ ఓ గండంలా ఉంది చందుకి.

కొంతమంది ఇవేవి పట్టనట్టు, ఇంటర్‌ పాసయితే, ఎంబిబిఎస్‌ సీటు కొనుక్కోవడానికి రెడీ అయిన వాళ్ళు, జల్సాగా తిరగుతున్నారు. పేరుకే కాలేజీ స్ట్రిక్టు, కాలేజీ హాస్టల్‌ వెనుక సిగరెట్‌ ప్యాకెట్లు, కుప్పలుగా బీరుసీసాలు, ఇవేవి బయట ప్రపంచానికి తెలియని రహస్యాలు.

లక్షల డబ్బుతో ప్రెస్టీజియస్‌ కోసం కార్పోరేట్‌ కాలేజీల్లో చేర్పించేవారు కొందరు, అప్పోసొప్పో మెడిసిన్‌ చేయిస్తే బాగుంటుందని మరికొందరు, ఆనాక సీటు రాకపోతే, ఫీజుకోసం చేసిన అప్పులు, ఎడ్యుకేషన్‌ లోన్లు తీర్చలేక కుటుంబం అంతా అతలాకుతల మయిపోవడం, ఇన్ని చేసిన తర్వాత సీటు రాకపోతే, పిల్లల మీద ఒత్తిడి తేవడం, అక్కడితో జీవితం అయిపోయినట్లు దిగాలు పడిపోవడం, దానికి తగ్గట్టుగానే రాసేవాళ్ళు లక్షలమంది, సీట్లు వేలల్లో, సీట్లు రానివారంతా చదవని వారని కాదు, ప్రభుత్వ వైఫల్యాల వల్ల కొంతమందికే పరిమితమైన సీట్లు.

మధ్యలో సెలవులొచ్చాయి. అందరూ ఇంటికి వెళ్ళిపోయారు. చందుకూడా ఇంటికి వచ్చాడు. చందులో ఇంతక ముందు లాంటి హుషారు లేదు. బెరుకు, భయం చందుని కమ్మేశాయి. చదువు, క్లాసు, టెస్ట్‌లు తప్ప మరో ప్రపంచం తెలీని ఓ పరిస్థితిలో అయోమయంగా కొట్టుమిట్టాడుతున్నాడు. ఆట, పాట, బంధువులు, స్నేహితులు ఏమిలేని లోకంలా, మనుషుల్లోంచి విడివడి, అన్నిటికీ దూరంగా యంత్రంలా మారిపోయాడు తను. ఇది కాకపోతే మరేవి లేనట్టు, ఇది రాకపోతే జీవితం చేజారిపోయినట్టు, అంతా శూన్యం, ఇంట్లో వాళ్ళు అజ్ఞానం కొంత, ఈ కాలేజీ బాగోతాలు కొంత, మెడిసిన్‌ కాకపోతే, బైపిసి నుంచి పది, పన్నెండు కోర్సులు ఉన్నాయి. కానీ, వత్తిడి, ఆందోళన భరించలేకపోతున్నాడు తను. కార్పొరేట్‌ కాలేజీలో వాళ్లిచ్చే తర్ఫీదు కూడా విద్యార్థిని మార్కుల మిషన్‌లా తయారు చేయడం, ఇంట్లో వాళ్ళ ప్రవర్తన జీవితంలో ఇదో తప్పనిసరి ప్రక్రియలా భావించడం.

నానాటికి దిగజారిపోతున్న మార్కుల గ్రాఫ్‌తో, ఇంటినుండి, కాలేజీ నుండి వత్తిడి ఎక్కువైంది. ఎన్నో రకాల మాటలు మనసుని తూట్లులా పొడుస్తున్నాయి.

ఆ సంవత్సరం ఎంసెట్‌ క్యాన్సిల్‌ అయి, నీట్‌ రావడంతో అంతా తారుమారైంది. ప్రభుత్వం మెడిసిన్‌కి ఎంసెట్‌ తీసేసి, నీట్‌ పెట్టడంతో ఐ.పి.ఇ. ఎగ్జామ్స్‌కి స్టేట్‌ సిలబస్‌, నీట్‌కి సి.బి.ఎస్‌.సి సిలబస్‌ చదవడం ఇంటర్‌ విద్యార్థులకి ఓ దురదృష్టవరం.

చాలామంది రెండూ ఫాలో అవలేక వెనక్కి తగ్గిపోయిన వాళ్ళు, చదవలేక ఏదోక దాని దగ్గర ఆగిపోయిన వాళ్ళు, నీట్‌ ఎగ్జామ్‌లో మైనస్‌ మార్కులుంటాయని భయపెట్టే లెక్చరర్లు, అంతా అయోమయం. విద్యార్థుల జీవితాలు కార్పొరేట్‌ కాలేజీల వ్యాపారంలో పావులై పోయాయి.

దసరా సెలవులకి ఇంటికెళితే, చందుని సైక్రియాట్రిస్ట్‌కి చూపించి, వేలకివేలు పోసి ట్రీట్‌మెంట్‌ చేయించారు. ఇదివరకటి కంటే కొంచెం నయం, చదివనివైనా జాగ్రత్తగా అర్థంచేసుకుని, స్టోర్‌ చేసుకోగల్గుతున్నాడు. ఎంత చదివినా తరగని సిలబస్‌, మరోపక్క అర్థంకాని ఫిజిక్స్‌తో మరో తంటా.

హాయిగా బతకలేని తన జీవితాన్ని చీకటి కోణంలోంచే చూసి, బెంబేలు పడిపోతున్నాడు. ఏదో తెలియని టెన్షన్‌, ఏమి జరుగుతుందో, జరగడానికి అవకాశం ఎలా వస్తుందో ఆలోచించడానికి సమయం లేని పరుగు...  మార్కుల పరుగులు..

ఇదివరకటిలా కలివిడిగా ఉండటం లేదు. గదిలో మూలన లైటు ఆర్పేసి కూర్చోవడం, ఎవ్వరితో మాట్లాడకపోవడం, పిచ్చిగా మూర్ఖత్వంగా ప్రవర్తించడం, ప్రతి చిన్న మాటకి పెద్ద పెద్ద అర్థాల్ని తీసుకుని, వ్యతిరేకంగా మాట్లాడడం ఇవన్నీ చందులో కొత్తగా వచ్చిన లక్షణాలు.

టెన్త్‌ వరకు ఇంట్లో ఉండి బాగా చదివాడు. ఇంటర్‌లో దూరంగా హాస్టల్‌లో పెట్టి చదివిస్తే, బాగా చదువుతాడని, సాక్రిఫైస్‌ చేసి చదివించినా అక్కడా మార్కులు రావడం లేదు. ఇంటికి ఎవరొచ్చినా, ఫంక్షన్స్‌లో ఎవరు కలిసినా వాడి మార్కులు గురించి అడగటం, సలహాలు ఇవ్వడం, అందరి పిల్లలు బాగా చదువుతున్నారు, మన పిల్లాడు ఎందుకు చదవడం లేదు? ఆ పిల్లల గురించి చెప్తుంటే వీళ్ళ బుర్ర పిచ్చెక్కి పోవడం, కర్ణుడి చావుకి అనేక శాపాలు కారణమైనట్టు, చందు పరిస్థితికి అనేక అంశాలు కారణమవుతున్నాయి.

చందు మేనమామ వినయ్‌ అక్కద్వారా విషయం అంతా తెలుసుకున్నాడు. అక్కకి నచ్చజెప్పాడు ''చదివితే ఏదో అయిపోవాలని, అదే పట్టుకుని కూర్చోడం కాదక్కా, వేరేదేమైనా చదివించు, సైంటిస్ట్‌ని చేయి, అబ్దుల్‌ కలాం గారు మెడిసిన్‌ చేసి, అంతలా ఎదిగారా? వాళ్ళు ఏది చేయగలరో దాంట్లో ప్రోత్సహించడమే కరెక్టు, మీరు అనవసరంగా అతిగా ఆలోచించి, వాడ్ని భయపెట్టి, ఏదో చేసేలా ఉన్నారు'' అన్నాడు.

వాళ్ళక్క మౌనంగా ఉండిపోయింది. వాళ్ళ బావగారు అర్థమయినట్టు, ఒప్పుకోలేక పోతున్నట్టు ముఖం పెట్టి చూస్తున్నాడు.

''సరే అక్కా, నేను కూడా హాస్టల్‌కి వెళ్ళి చందూని కలిసి ఎంకరేజ్‌ చేసి చెప్పి వస్తాను'' అన్నాడు.

మర్నాడు -

చందుని కలిసి అనునయంగా అన్నీ అడిగాడు. ఎక్కువ సమయం చదవలేక పోవడం, అర్థంకాకపోవడం, నిద్రలేమి సమస్య, ఎన్నున్నా పరుగెత్తించడం, ఇవన్నీ విన్నాకా ''సరే, నువ్వెంత వరకూ చదవగలవో, అంతవరకు పెర్‌ఫెక్ట్‌గా చదువు, వత్తిడికి లోనయి చదవకు, మమ్మీ, డాడీలతో నేను చెప్తాను'' అని చెప్పేసి వచ్చేశాడు.

మర్నాడు జరిగిన నీట్‌లోనూ చందు మార్కులు తక్కువొచ్చాయి. కాలేజీ వాళ్ళు పరుగెత్తించే పరుగుల్తో మనసు పిచ్చెక్కి పోయింది. స్టడీ అవర్స్‌కి వెళ్ళకుండా రూములో ఒంటరిగా ఉండిపోయాడు. వార్డెన్‌ చెక్‌ చేయడానికి వచ్చాడు. కొంచెం ఫీవర్‌గా ఉండి రాలేదని చెప్పాడు.

వారం తర్వాత -

హాస్టల్‌లో చందు కనబడ్డం లేదని మెసేజ్‌ వచ్చింది. ఇళ్లంతా ఉలిక్కి పడింది. హాస్టల్‌కి కారులో వచ్చేశారు. పోలీస్‌ కంప్లయింట్‌ ఇచ్చారు.

వాళ్ళూ వీళ్ళూ చెప్పే స్టూడెంట్స్‌ సూసైడ్‌ విషయాలు గుర్తొచ్చి, వినయ్‌ని పట్టుకుని భోరున ఏడ్చింది నీరజ'' అనవసరంగా వత్తిడి తెస్తున్నాం, ఇంకొకటి చదువుకున్నా, నీట్‌లో ర్యాంక్‌ రాకపోతే పోయేదేముంది. నాకొడుకు నాకుండే వాడు. ఏమయ్యాడో దేవుడా!'' అంటూ కింద పడి పొర్లుతుంది. ''వాడికి వచ్చింది, చదవగలిగింది చదివితే, మాకు ఈ పాట్లు ఉండేవి కావు, నా కొడుకు నాకు దక్కితే చాలు'' అంటూ రాగాలు తీస్తుంది.

భర్త రవీందర్‌ ధైర్యంగా ఉన్నట్టు కనబడుతున్నా, లోలోన కుమిలికుమిలి నలిగిపోతున్నాడు.

అన్ని పోలీస్‌ స్టేషన్లకి మెసేజ్‌ వెళ్లింది. రవీందర్‌కి తెలిసిన వాళ్ళు, స్నేహితులు, బంధువుల ఇళ్ళకు మనుషుల్ని పంపించి వెతికించారు. టీవీలో కూడా చందు గురించి న్యూస్‌ వచ్చింది.

ఇంటికి పరామర్శలు ఎక్కువయ్యాయి. అందరూ ఓదారుస్తున్నారు. కొందరు ధైర్యం చెప్తున్నారు. సలహాలతో కొందరు. ఇళ్ళంతా బంధువులు, స్నేహితుల్తో బిజీ అయింది.

నీరజ మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఏమీ మాట్లాడబుద్ధి కావట్లేదు. ఎవరేమి చెప్పినా చెవికి ఎక్కడం లేదు. అందరిలాగే తనూ గొప్పగా చెప్పుకునే కొడుకులా అవ్వాలని భావించింది. మరో దాంట్లోనైనా, కొడుకుని గొప్పగా తయారు చేయొచ్చని ఇప్పుడనిపిస్తుంది. చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకున్నట్లు, దు:ఖం ఆగడం లేదు. ఇంట్లో తామే ఒత్తిడితో నలిపేసి, ఇలాంటి పరిస్థితికి కారణమయ్యావనే విషయం ఆమెని దొలిచేస్తుంది. పదేపదే జ్ఞాపకమొచ్చి, శోషొచ్చి పడిపోతుంది. మళ్ళీ లెగుస్తుంది. కళ్ళల్లో వత్తులు పెట్టుకుని, జ్ఞాపకాల్ని మనసులో వెలిగించి, తనివి తీరా మౌనంగా, దీర్ఘలోచనలో పడిపోతుంది.

కొడుకుతోపాటు, ఆమె ప్రవర్తన చూసి భర్త కుదేలై పోతున్నాడు. వినయ్‌ వాళ్ళక్కని ఓదారుస్తున్నాడు. వాళ్ళ కుటుంబ సభ్యులంతా తోడుగా అక్కడే ఉన్నారు.

వారం గడిచాక -

సడెన్‌గా ఇంటిముందు పోలీస్‌ జీపు ఆగింది. దాన్లోంచి కానిస్టేబుల్స్‌ చందుని ఇంటి లోపలికి తీసుకొస్తున్నారు. ఎస్‌ఐ గారు వెనకాల వస్తున్నారు. ఇంట్లో అందరూ అవాక్కయ్యారు. గుమ్మం దాటి బయటి వరండాలోకి వచ్చారు.

''క్రిష్ణానది బ్రిడ్జికింద అనుమానస్పదంగా తిరుగుతుంటే, పట్టుకుని ఎంక్వయిరీ చేసి తీసుకొచ్చాం'' అంటూ ఎస్‌ఐ గారు చెప్తున్నారు.

చందు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. నీరజ కొడుకుని తడుముకుని చూసుకుంది. ''ఏంట్రాయిది'' అంటూ చందుని పట్టుకుని వలవల ఏడ్చింది.

''సారీ మమ్మీ, ఎవరు కనబడినా, పలకరించినా మార్కుల గురించే అడుగుతున్నారు. నీట్‌ ఎగ్జామ్‌ జరిగితే, మీనుండి ఫోన్‌ వస్తే సమాధానం చెప్పడానికి భయంగా ఉంటుంది. రోజూ ఉదయం ఐదు గంటల నుండి, రాత్రి పన్నెండు వరకు పరుగులు, ప్రశాంతంగా ఉండలేక పోతున్నాను. ఏదో టెన్షన్‌, మామూలుగా కష్టపడి చదవగలను, కానీ, నన్ను బంధించినట్టు, నేనేమో ఉక్కిరిబిక్కిరవుతూ చదవడం, రోజుల తరబడి నేను భరించలేక పోతున్నాను. నాకెందుకో ఆ రోజు అదోలా అనిపించింది. ఇవన్నీ వదిలేసి వెళ్ళిపోవాలనిపించింది. దూరంగా ఎక్కడికైనా పారిపోవాలనిపించింది. తప్పో, ఒప్పో నాకు తెలియదు. ఇవన్నీ రోజూ నేను తట్టుకోలేక  పోతున్నాను. దానితోపాటు మీ గురించి బెంగొకటి'' అంటూ నీరజను చుట్టేశాడు.

''అందరిలాగే మేమూ ఆలోచించాం, పిల్లల్ని ఎలా చదివించాలనే ఆశలు మాకు కూడా ఉంటాయి. ఒక్కోసారి అభిరుచులు వేరై, అనేక స్థితిగతులు కారణమై, అనుకన్న దానికి విరుద్ధంగా జరుగుతుంటాయిరా! అనుభవం రానిదే జ్ఞానం పూర్తిగా వికసించదు. మా కళ్ళెదుటే ఉండి, నువ్వు ఏం చదవాలను కుంటున్నావో, దాన్నే పట్టుదలగా చదువు, అదే పదివేలు మాకు, నువ్వు కనబడకపోతే ఈ అమ్మ

ఉండగలదేంట్రా'' అంటూ నీరజ కిందకి జారగిలబడిపోయింది.

''హాయిగా నాకు నచ్చినట్టు చదువుకోకుండా, అందరితో కలవని, బంధీఖానా లాంటి హాస్టల్‌లో నన్ను ఉంచొద్దొమ్మా, ఇక్కడే ఉండి చదువుకుంటాను. ఈ సంవత్సరం కాకపోతే, మరో సంవత్సరం రాసి నీట్‌ ర్యాంక్‌ తెచ్చుకుంటాను. రాకపోతే మరోటి చదువుతాను. నన్ను ఇక్కడే ఉండనీయండమ్మా, అక్కడికెళ్ళాలంటే భయంగా ఉందమ్మా'' అంటూ వాళ్ళమ్మ కాళ్ళని చుట్టేశాడు.

రవీందర్‌ కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. తాము తప్పు చేసినట్టుగా పశ్చాత్తాపపడ్డాడు.

''మీ కలల్ని, ప్రతిష్టల్ని కాపాడుకోవడం కోసం, అవన్నీ పిల్లల మీద రుద్దకండి. ఏ నవ్వు ఎలా వికసించి పరిమళిస్తుందో అలాగే ఉండనీయాలి. సహజాన్ని చెరిపేసి, కృత్రిమంగా మారిస్తే, సహజ అందం పోయి, అందోళనతో కూడిన జీవితం కళ్ళముందు పరుచుకుపోతుంది జాగ్రత్త!'' అంటూ ఎస్‌ఐ గారు బయటికి నడిచారు.

ఆయనతో పాటే వినయ్‌ బయటికి నడచి, గేటు వరకు వెళ్లి వాళ్ళని సాగనంపాడు. నీరజ, రవీందర్‌లు ఆయన మాటల్ని మళ్ళీమళ్ళీ రిపీట్‌ చేసుకుంటూ, ఆయన వెళ్ళినవైపే చూస్తుండిపోయారు.