చకోర పక్షీ... నేనూ!

-‘మూన్‌’
8712312373

నా కన్నీటి చితుల్లో
ఒంటరి రాత్రు కాలిపోయాయి...
మళ్ళీ నా కన్నీరే ఆ మంట నార్పింది!
మిగని ఏ ఒక్క జ్ఞాపకంలా..
అనుభూతు బూడిద
విషాదపు ఇసుక తుపానులో
ఎగిరిపోయింది.. యధేచ్చగా!
నదీ ప్రవాహంలో కొట్టుకు పోయిన
అనుభవాన్నీ మేటగా మారి
‘మీటింగ్‌’ పెట్టాయి!
రేయి గడిచే కొద్దీ
చిక్కుబడిన వాక్యాు..
నా పగటి కల్లా భారంగా మారాయి!
నిదుర లేని రాతుయి గడిపే
చకోర పక్షీ... నేనూ...
మళ్ళీ ఒంటరిగానే మిగిలాం!
అదుగో మళ్ళీ వేగుచుక్క రానే వచ్చింది..
దిన చర్య మళ్ళీ మొదు...
ఇది ‘‘చర్విత చరణం!!’’