చదవని పుస్తకం

కవిత

      - సునీత గంగవరపు - 9494084576

నీవు లేని ప్రతిరాత్రీ

దుఃఖపు నదిలా సాగుతోంది

నిజం వంటి నల్లని చీకటిని

ధారగా స్రవిస్తుంది

కరుగుతున్న ఒక్కో క్షణం

కాలం దేహానికి

మాయని గాయమై గుచ్చుకుంటుంది

ఏకాంతంలో..ఏకాగ్రతతో

మనం వింటున్న మన గుండెచప్పుడు

ఆకస్మాత్తుగా..

మనసు విరిగినట్లు

మాట మరచినట్లు మూగబోయింది

 

ఈ మధ్యనే కదా..

మన ఊసుల తోటలో

కలల మొక్కల్ని నాటుకున్నాం?

అవి విరులకు బదులుగా

విషాదాన్ని పూస్తున్నాయి..ఎందుకు?

పేజీ కూడా చదవని బతుకు పుస్తకం

ముగింపు వాక్యమై..

అపహసిస్తున్నట్లుంది..కదూ..!

రెండు మనసుల నిశ్శబ్ద సంగమంలో

పుట్టిన పసికందును

కళ్లు విప్పకుండానే..గొంతు నులిమి చంపిందెవరు?

 

నిన్నటి నా నువ్వు

నేడు ఏమయ్యావు నేస్తం?

అయినా...వద్దు..

నువ్వు అక్కడే వుండు

ఆకాశం నిండా అలుముకుంటున్న అమావాస్యను చూస్తూ..

వేళ్ల సందులగుండా జారిపోతున్న

స్మ తుల రేణువులను గణిస్తూ..

 

నిన్ను మన్నించను..మిత్రమా!

ఎందుకో..

ఈ నిశ్శబ్దం ఎంతో ఆత్మీయతను ధ్వనిస్తుంది

మత్యు గుండెల్లో ఆర్ధ్రంగా ముఖం దాచుకున్నంత అద్భుతంగా వుంది..!