మరికొన్ని కవితలు

ప్రజ్వలన -  పి. లక్ష్మణ్‌ రావ్‌ - 9441215989

కవిత్వంలేని కవితలో...   సాంబమూర్తి లండ  - 9642732008

తలుపు కొట్టిన చప్పుడు  - మయూఖ్‌ ఆదిత్య - 9703670073

మర్రి మనిషి - డా. ఉదారి నారాయణ - 9441413666

కాటేసిన విష వాయువు - కొలిపాక శ్రీనివాస్‌ - 9866514972

 

ప్రజ్వలన -  పి. లక్ష్మణ్‌ రావ్‌ - 9441215989

కవి రాసింది కవిత్వమని మీరంటే
నేనొప్పుకోను
చెమట చుక్కకి, కన్నీటి చుక్కకి మధ్య
ఆవిరైపోతున్న వ్యదార్థ గాధలను
అక్షరాల ఆలంబనతో ఓదారుస్తున్నాడంతే !
ఆకలి రక్కసికి, ధన పిశాచికి మధ్య
నలిగిపోతున్న జీవిత చక్రాలను
అక్షరాల శక్తితో ఆపుతున్నాడంతే !
బతుకు పోరాటానికి, ఆయుష్షు ఆరాటానికీ మధ్య
బిగుసుకుపోతున్న కష్టాల సంకెళ్లను
అక్షరాల ఆయుధంతో చేధిస్తున్నాడంటే !
మానవ బంధానికి, ఆర్ధిక బంధానికీ మధ్య
ఛిద్రమైపోతున్న మానవత్వ చిరునామాను
అక్షర యుక్తితో కనుగొంటున్నాడంతే !
స్వార్ధానికి, సౌహార్ధనికీ మధ్య
గుర్తించలేకపోతున్న అజ్ఞాన తిమిరాలను
అక్షర కిరణాలతో తరిమికొడుతున్నాడంతే !
మనోదౌర్భల్యాలకీ, క్షణికానందానికీ మధ్య
పెరిగిపోతున్న నిర్లిప్త ధోరణులను
అక్షరాల జ్వాలాతో కదిలిస్తున్నాడంతే !
హక్కుల చైతన్యానికీ,బాధ్యతల నిర్లక్ష్యానికి మధ్య
ఊగిసలాడుతున్న ఉదాసీనతను
అక్షరాల కొరడాతో అదిలిస్తున్నాడంతే !
కవి రాసింది కవిత్వమని మీరంటే
నేనొప్పుకోను
అక్షరాలను ప్రజ్వలిస్తే
దగ్ధం కానిదేదీ లేదని చెబుతున్నాడంతే !

 

కవిత్వంలేని కవితలో...   - సాంబమూర్తి లండ  - 9642732008

కవిత్వంలేని కవితలో
చిరుగాలికే కరిగి
కొన్ని చినుకులై కురిసిన
తడి మేఘం కదలాడింది
లోలోపల మాటేదో
గబగబా చెప్పేయాలన్న
కవి ఆత్రం కనబడింది!

కవిత్వంలేని కవితలో
ప్రాకుతున్న పసిపాప
గోడలు పట్టుకుని లేస్తున్నప్పటి
ఒక వెలకట్టలేని ప్రయత్నం
కోయిల కమ్మగా పిలిచిందని
ఆదరాబాదర విచ్చేసిన
వసంతం ఆరాటం
అన్యాపదేశంగా కనబడ్డాయి!

నోటికి బాగా వచ్చేసిన పద్యం
అడిగీ అడగ్గానే అప్పజెప్పేసిన
చిన్నప్పటి జ్ఞాపకం ఒకటి
కవిత్వంలేని కవితతో
మళ్లీ కళ్లముందుకొచ్చింది
కవిత్వంలేని కవితలో
నేర్చుకున్న బతుకు పాటొకటి
పచ్చిపచ్చిగానే వినబడింది
రేపటి పైరు
ఈ రోజే
పచ్చపచ్చగా నవ్వింది!

తీరంలో నిలబడీ నిలబడగానే
కాళ్ళను అల్లుకుపోయే
కెరటాల అల్లరితనం
మరోసారి స్ఫురణకొచ్చింది

కవిత్వంలేని కవితలో
ఒక వాక్యం కాలేని
జీవితం
అలంకారాల్లేని వ్యక్తిత్వం
సహజాతి సహజంగా పూసింది!

 

తలుపు కొట్టిన చప్పుడు  - మయూఖ్‌ ఆదిత్య - 9703670073

ఎవరూ అని పిలిస్తే బదులు రాలేదు
నిజానికి ఎవరైనా కొట్టారా, లేక భ్రమేనా?
ఎడతెగని ఆలోచనలతో అలసిపోయిన
అస్తిత్వం
భ్రమించడం సహజమేమో!
మళ్ళీ వినిపిస్తే? ఈసారి తెరిచి చూడాలి
తీయకపోతే పోయేదేంటో తెలీదు గానీ,
తలుపు తెరిచాక
ఎవరూ లేకపోతే?
అమ్మో... నిజాలు ప్రమాదకరం!
అసలా తలుపెందుకు మూసాడని?
అయినా తెరిచినా
వచ్చేవారెవరూ
లేనపుడు, మూసేస్తే తప్పేముంది?
నిజం మాట్లాడుకోవాలంటే, వెళ్ళాలి
అనుకున్నవాళ్ళని ఏ తలుపూ ఆపలేదు
వెళ్ళి తీరతారు
ఏ అపరాత్రో, అర్ధాంతరంగా!
ఆమె లాగా, ఆ అల్లరి లాగా
ఆ నవ్వు లాగా!
ఏదో ఒకటి వదిలే పోతారు,
ఒంటరితనాన్నో, దేన్నో, నన్నో!

తలుపు తెరిచినా బయటకి పోనంత
శూన్యం నిండాక,
తెరిచి మాత్రం ఏం చేస్తాం?
అందుకేనేమో ఆ తలుపు మూసి ఉంచాడు
కానీ ఏమూలో
తను తిరిగొస్తే?
వచ్చినా ఉండిపోతుందా??
అదైతే మేలేగానీ
ఆ మిగిల్చిన అనుభవ అవశేషాలేవో లాక్కెళ్ళిపోతే?
వద్దులే తియ్యద్దు...
కానీ మళ్ళీ అలికిడైతే?
అవ్వదులే, ఈ రాత్రి గడిచిపోతుంది? ఇన్నాళ్ళలానే!
అదుగో మళ్ళీ ఎవరో తలుపు కొడుతున్న చప్పుడు?
తలుపులు
మూసినంత తేలికగా
తలపులెందుకు
మూయలేమో?

 

మర్రి మనిషి - డా. ఉదారి నారాయణ9441413666

ఒక మహానేత
నిష్క్రమించిన నిశ్శబ్దం
ప్రజల మనిషి కాలంచేసిన విషాదం
పశువులు, పక్షులు, పిల్లలు పెద్దలు
కలిమి లేములను కుప్పబోసుకునే
సామూహిక సాంత్వన స్థలం.
ఏ గింజ అశోకుని మునివేళ్ళనుంచి జారి
మట్టిని చేరిందో
మూడు తరాలను తీరందాకామోసి
కొనవూపిరితో కాపాడిన చెట్టుతల్లి
ఎవరు వచ్చి నడుము వాల్చినా
కొంగు పరిచి ఆకుల విసనకర్రలతో
సేద దీర్చే పినతల్లి మా ఊరి మర్రి చెట్టు.
మర్రి నీడలో గతాన్ని నెమరేస్తున్న
ఎండుటాకులకు
నిండైన మనసు రంజన్‌
ఈ ఆకుల ఇల్లు.
వేల పీడీల జీవన తాత్వికత ఈ మర్రిచెట్టు.
ఈ చెట్టును చూస్తుంటే
నాటి తాతలతో ముచ్చటించినట్లుంటది.
వాళ్ళ అనుభవాలను ఏరుకుంటున్నట్లుంటది.
జీవిత సత్యాలను కుప్పబోసే
వేదాంత వాటిక
ఈ జీవాశ్రమం.
ఎండాకాలం
మండే సూర్యుడు సైతం
ఈ మర్రి నీడకు రావడానికి
ఉబలాట పడతాడు.
వానాకాలం పిట్ట గూళ్ళతో పక్షి జాతరవుతుంది. తల్లులచ్చేదాకా పిల్లలకు
ఆకుల పంకాలూపే అమ్మమ్మ
ఈ పచ్చ గాలి చెట్టు.
గాలి వానలు ఉరుములు మెరుపులకు
భీతిల్లే పక్షులకు చెక్కుచెదరని పెద్దదిక్కు
ఈ మనిషి చెట్టు.
మంచు కాలంలో
పచ్చ చద్దర్లను కప్పే వెచ్చని గుండె గల నానమ్మ. ముసాఫర్లకు సంచారులకు
ఊడల రక్షణశాల ఈ ఆకుల టెంటు.
ఇప్పటికీ అక్కడికెళ్తే
నా బాల్యపు చిన్నెలు పిలుస్తున్నట్టే అనిపిస్తుంది. ఎక్కడికెళ్తాం
స్వార్థపు రంపపు కోతలకు
ముక్కలు ముక్కలై
అరకంటి ఆయుష్షుతో పొగలు కక్కుతూ దుఃఖిస్తున్నది.

 

కాటేసిన విష వాయువు - కొలిపాక శ్రీనివాస్9866514972

జనమంతా మెళుకువ రాని
గాఢనిద్రలో..
ఉలిక్కిపడింది విశాఖ
నిర్లక్ష్యపు ఆటలో
మూకుమ్మడిగా
ఒక నిశ్శబ్దపు ఉపద్రవం
విష వాయువై కాటేసింది.
అమ్మ ఒడిలో ఆడుకునే బాల్యం
రెక్కలు తెగిన పక్షిలా
తారు రోడ్డు పై మత్యు
శకలాలు గా మారిరీ.
విషవాయువు విసిరిన
వలలో చిక్కి...
ఒడ్డున పడిన చేపపిల్లలా...
విలవిలలాడుతున్న ప్రాణాల్ని
విషాన్ని చిమ్మిన వాయువు
ఊపిరిని బిగబట్టి
కాలగర్భంలో కప్పేసింది.
విగతజీవుల రోదన
గుండెల్ని బాధిస్తుంది.
విషవాయువు సుడిలో
తెగిన గాలిపటం లా
ప్రాణం పోసే చేతుల కోసం
చెమ్మగిల్లిన కళ్ళు ఆశగా...
నింగి కేసి చూస్తున్నవి.