సొగసు

కవిత

- పద్మావతి రాంభక్త -9966307777

ఎన్నాళ్ళుగానో గుట్టుగా

లోన దాగిన నది

అప్పుడప్పుడు ఆనకట్టను బద్దలుకొట్టి

దుఃఖవరదై ముంచెత్తుతుంది

బొట్టుబొట్టుగా ఉబుకుతున్న

ఊటంతా పోగుపడి

ఏదో గుబులు మేఘం

హ దయాకాశమంతా

కమ్ముకుని నల్లబారినపుడు

దిగులు పగుళ్ళలోంచి

కన్నీటివాన ఉధతంగా

కురిసిపోతుంది

ఎన్నో సంక్షోభాలను సంఘర్షణలను

భారంగా మోసి

అలసట అలుముకునే సమయంలో

బాధ్యతల బరువులు

మరింతగా వెన్నెముకను

క ంగదీస్తున్నపుడు

తప్పనిసరయిన పయనం

అనివార్యతలోకి నెట్టేసి

వేదన గుండెలో గూడుకట్టుకుంటుంది

ఇంతలో ఒక ముళ్ళమాట

బాణంలా సూటిగా

ఎదను తాకగానే

గడ్డకట్టినదంతా బద్దలై

తుపానులా రూపాంతరం

చెంది సుడిగాలై చుట్టేస్తుంది

ఆత్మీయుల పలుకుతేనెలలో

ఈదులాడుతూ

పొరలు పొరలుగా

గతపు నలుపు పుటలను

విప్పుతున్నపుడైనా

పూడుకున్న గొంతులో

కొట్టుమిట్టాడుతున్న

గాయాల రొద

హఠాత్తుగా బయటకు దూకేస్తుంది

ఎంతో కాలంగా

ధైర్యపు కవచం తొడుక్కుని

అడుగులేస్తున్నా

విధి క్రూరమైన ఆటలాడుతూ

వింత పరీక్షలకు గురి చేసి

ఓటమిని అంగీకరిస్తారేమో

అని నిరీక్షిస్తూ ఉంటుంది

గెలుపు కోసమే కాక

పోరాటపటిమను పెంచే

స్ఫూర్తిమంత్రాన్ని మనమే రచించుకుని

బ్రతుకు బరిలో

చెంపలపై పేరుకున్న

చారికలను తుడుచుకుంటూ

తలపడడంలోనేగా

జీవితపు సొగసు దాగి ఉంటుంది