కాంక్షని రగిలిద్దాం

లక్ష్మీ విజయ
ఎందుకునేస్తం
ఇంకా చుక్కలని తుంచి మాలగా
కురులలో పెట్టుకోవాలనే కాంక్షిస్తావ్‌
ఇంకా ఎన్నాళ్ళు
నిండుజాబిలి నీ వెండిపళ్ళెంలో
బువ్వవ్వాలని కలలుగంటావ్‌
ఒకసారి నీలోపల ప్రపంచాన్ని విడిచి
బయటకొచ్చిచూడు
ప్రతిపూట మనకిబువ్వపెట్టే రైతు
పొలం, హలం తప్ప మరో ప్రపంచం తెలీని రైతు
నడిరోడ్డుమీద రుధిరపు తివాచిని పరిచి
గిట్టుబాటుధర యివ్వమని మోకరిల్లుతున్నాడు
పదా అటుగా ఓసారి వెళ్ళివద్దాం
వీలయితే ఆ అభాగ్యపు అన్నదాతకి
ఓ రెక్కబలమవుదాం
అలాచూడు
రేయింబవళ్ళు మగ్గం మధిస్తూ
మన ఆత్మగౌరవం కాపడానికంటూ బట్టలల్లే నేతన్న
బ్రతుకుకింత విలువలేక వెలుగు లేక మగ్గిపోతున్నాడు.
పదా మన సిగ్గుకప్పినోడికి కాస్త సాయపడి వద్దాం
చేతకాకుంటే నిస్సిగ్గుగా సిగ్గుపడి వద్దాం
అదిగో అలాచూశావా
పరసంస్క తి గాలేదో
నిన్ను నన్నూ పట్టిపీడిస్తోంది
అలా పదా వీలయితే
చేయిచేయి కలిపి తోసిపడేద్దాం
యింకా ఎన్నాళ్ళు
పంటమేసే పురుగులకి
ఎరువులు కనిపెడుతూ వుండిపోతాం
అలా రా 
చేను మేసే కంచెకి పతనం కనిపెడదాం
పద నేస్తం
చిరుగు పట్టిన ఓజోన్‌కి
అతుకులు వేసే అరణ్యాలని చేపడదాం
పదనేస్తం
గతితప్పిన రుతువులని కాస్త సరిచేసి వద్దాం
పదనేస్తం
స్యార్థంలేని మానవజాడలు కనిపెడదాం
పదనేస్తం
అమ్మతనం అమ్మబడుతున్న అంగడుల పనిపడదాం
పద పద పద నేస్తం
ఆకలి లేని బ్రతుకులు
అబలలు లేని వీధులు
చూడాలని కలగందాం.
కాంక్షని రగిలిద్దాం.