చలివేంద్రం

  • జాతశ్రీ (04.08.1943-04.11.2018) కి నివాళిగా సాహిత్య ప్రస్థానం 2003 ఏప్రిల్‌ - జూన్‌ సంచికలో ప్రచురించిన ఈ కథను పునర్ముద్రిస్తున్నాం. ఈ కథ పేరుతో జాతశ్రీ కథా సంపుటి వెలువరించారు.

కథ

    పొడుపుచుక్క ఇంకా పొడవనే లేదు
చీకటి దట్టంగా, ముదరకాలిన కుండ తీరునున్నది
ఊరు - ఊరంతా పోలీసోళ్ళకు భయపడి నక్కిన బుడతల తీరున - గుట్టుచప్పుడు కాకుండా ఉంది.

వసారాలో కునుకేసిన కుమ్మరెంకన్న ఉలికిపాటుతో ముసుగు తంతూ దిగ్గున లేచాడు. కళ్ళు చిట్లిస్తూ బయటకు చూశాడు. వాకిలిలో సారెకు కట్టేసి వున్న మేకపిల్ల కళ్ళు పసుపురంగు రేడియంలా మెరుస్తున్నాయి.

అతను వాకిలిలో కొచ్చి మబ్బుకేసి చూశాడు. ''గురకోళ్ళు సుత కనబడ్డంలే... శాన పొద్దున్నట్టుంది'' అనుకొంటూ చుట్టూ పారజూశాడు. కొద్ది దూరంలో కుండలబట్టీ నుంచి పచ్చని మంట తన్నుకొస్తూంది. ''కుండ కాలినట్టుంది. రేపన్నా బట్టీ దియ్యాల... దీని సిగదరగ, ఎంత జేసినా తరగదీ కుమ్మరిపని'' లోలో గొణుక్కొన్నాడు.

చీకటిలో తచ్చాడుతూ, చుట్టు గుడిసె మొగదలలో
ఉన్న గోడగూటిని తాకి, అందులో సగం తాగి దాచుకొన్న మోదుగాకు చుట్ట అందుకొని పెదాలపై ఉంచుకొన్నాడు. ఆ పక్కనే దీపం దగ్గరున్న అగ్గిపెట్టెతో దీపాన్ని వెలిగించి, అదే పుల్లతో చుట్ట కాల్చుకొన్నాడు. నాలుగయిదు దమ్ములు లాగి, నోటిలో ఊరిన ఉమ్మిని దడికేసి ఉమ్మేసి, గుడిసెలోకి చూశాడు. నిట్టాడు దాపులో చాపమీద పడుకొన్న పిల్లల మొహాల మీద దీపం నీడ తారాడుతోంది.

నలుగురు పిల్లలు, తిండికే తప్ప పనికి లెక్క కొచ్చే వయస్సు కాదు. జంగిలి గొడ్లోళ్లతో జత కలిసి పెద్దోడు యిప్పుడిప్పుడే పనికి అలవాటు పడుతున్నాడు. నడిపి పిల్లలిద్దర్నీ 'సార్లు' బళ్లోకి లాక్కుపోతున్నారు.  చంటి దాని వల్ల భార్య యిల్లు కదల్లేకపోవడం అతనికి ఓ చెయ్యి విరిగినట్టుగా ఉంది. 'యింటిది కూడా ఏ కూలినాలికో పోకపోతే బతుకు సాగేట్టు లేదు' అనుకొన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''ఏమేవ్‌...''

చాప మీద నలుగురు పిల్లల మధ్య తానూ ఓ పిల్లదానిలా ముడుచుకొన్న ముత్తమ్మకు భర్త పిలుపుతో తెలివొచ్చిందిగాని, కన్ను విప్పలేకపోయింది.

రాత్రి - సందేళ చంటిది జ్వరంతో చేసిన తొందర వల్ల ఆమెకు నడిఝాము దాకా కన్ను మలగలేదు. మాతర్లిచ్చే ఖాదర్సాయిబు ఇంటి పట్టున లేకపోవడంతో, బిడ్డ కేమయిందో తెలియక కాలుగాలిన పిల్లిలా తిరిగింది. అప్పటికీ వామునూరి తులిసాకు రసంతో కలిపి తాపించినా పిల్లది ఏడుపు గోస తగ్గలె. ఏం చెయ్యాలో తోచక పిల్దాన్ని బుజానేసుకొని ఇంటి వాకిట్లో నిల్చుంటే, ఎదురింటి సాముల కోటమ్మత్త కస్తూరి మాత్ర తెచ్చిచ్చి చనుబాలతో రంగరంచి తాపించమంది.

మాత్రబడిన కూసేపటికే పిల్లది కునుకు తీసింది. ముత్తమ్మకు కూడా అలసటనిపించింది. ఆకలేసినా పెట్టుక తినేంత ఓపిక లేక, ముంతెడు నీళ్లు తెగి, పిల్ల పక్కనే  వొరిగింది.

''కోడి సుతకూయలె.. ఏందా తొందర, యీ సీకట్లబడి యాడబోతవ్‌?'' కళ్లు తెరవకుండానే అన్నది ముత్తెమ్మ.

''ఆరు కోసు నడవొద్దానె? పొద్దెక్కితే  సంతల సోటు సుత దొరకదు. జెనానికి పనుల్లేక అడివిన దిరిగి దొరికిందేదో తేవటం, అమ్ముకోవటం... ఎపుడు జూడు, ఏదో ఒక బేరం'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

ముత్తమ్మ మారు మాటెత్తలె.

అతను తడిక మీదున్న కావిడితీసి, తాళ్లు లాగి చూసుకొన్నాడు. గట్టిగానే ఉన్నాయి. దాన్నో పక్క నుంచి, పొయ్యిలో కెలికి ఓ బొగ్గు ముక్కందుకుని, నోట్లో వేసుకొని నములుతూ గాబు దగ్గరికెళ్ళాడు.

ఎదురింటి ముక్కయ్య తాత - ముదిరిన దగ్గురోగపు బాధతో పేగులు కదిలేలా దగ్గుతున్నాడు. కూతవేటు దూరంలో కుంట పొంటె కోయోళ్ల గుంపులోంచి సినిమా పాట వినిపిస్తూంది. ''కోయోళ్ల - రేలపాట లేమాయెనో.... ఆ కోలాటా లెటు బోయినయో... యిట్టయి పోయినయేంది రోజులు?'' అనుకుంటూ, నోరు కడుక్కొని, తలగుడ్డతో మోహం  తుడుచుకుంటూ వసారాలో కొచ్చాడు.

అప్పటికే నిద్రలేచిన ముత్తమ్మ దీపం వెలుగులో గుడిసెలో ఉన్న కుండలు ఒక్కొక్కటే తెచ్చి వసారాలో వరుసగా పెడుతోంది.

''అప్‌. పచ్చికుండ సరవడమయిందానె?'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''ఇంకా సగం దాకున్నాయి. యాడ... పిల్లది సంకొదిలితేనా?''

''కానియ్‌, ఎండలు ముదురుతున్నాయి.''

''ఊకున్ననా...కుండని ఎండకీ నీడకీ తిప్పటం, మద్దెమద్దెన సరవడం... ఇటు పిల్దాన్ని ఆర్సుకోటం. నాకు తెల్వదా?'' ముత్తమ్మ నీళ్లకుండను వరసలో ఉంచుతూ అన్నది.

''అగ్గో,  అన్నీ నీళ్లకుండలేనా, బువ్వకుండలూ, కూరపిడతలూ ముంతలూ, మూకుళ్లు సుత బయటపెట్టు'' అన్నాడు.

''ఎండాకాలవాయె! నీళ్ల బానలు నాలుగెక్కువ కొంచక పోరాదూ?'' అంది ముత్తమ్మ.

''నేనేం లంబాడోళ్ల తండక్కాదు పోయేది. కొత్తగూడెం సంతకి'' చిరుకోపంతో అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న

''ఏం, కొత్తగూడెపోళ్లు నీల్తాగర?'' అంది ముత్తమ్మ.

''నీకు తిరగజెప్పటం నా వల్లగాదె తల్లా... ఇయ్యాల్రేపు బస్తీలోళ్లు కుండల నీళ్లేడ తాగుతున్రు?... మిషన్నీళ్లే... నేనోపాలి తాగిన, నీత్తల్లి నరాలు జివ్వుమన్నయనుకో... మంచుతీర్న
ఉన్నయ్‌'' అన్నాడు.

''ఇగాగు... అందరయ్యే తాగుతరాయేంది?.. కుండ గిరాకీ కుండకుంటది''. అని, వరసలో ఉంచిన కుండల్ని లెక్కేసి, ''యిగ చాల్లే.... '' అంది ముత్తమ్మ.

కుమ్మరెంకన్న కావిడిని భూమి కుదురుగా ఉన్నచోట ఉంచి, చిలక్కొయ్య కున్న పగ్గాన్ని అందుకొన్నాడు. భార్య ఒక్కొక్కకుండనీ అందిస్తుంటే, కుండ మూతికి పగ్గంతో
ఉచ్చేసి బిగిస్తూ కావిడి రెండు ప్రక్కలా బరువు సరిపోను కట్టుకొన్నాడు.

''పాయే... పొద్దు సుక్క సుత పొడిసె! ఆరుకోసులు...... నా దుంపదెగుద్ది.''లోలో అనుకొని, భార్యకేసి చూస్తూ, ''సద్దిబువ్వేం లేదా? ఎండలాయె... ఓ ముద్ద తింటె గాబరెత్తదు'' అన్నాడు నెమ్మదిగా.

రాత్రి తను అన్నం తినకపోవడమే మేలయిందనిపించిందామెకు. ''ఉంది... చెయి కడుక్కో పెడత.'' అంటూ ఉట్టి మీద నుంచి అన్నంకుండ దింపి, ఓ పట్టడన్నం కంచంలో ఉంచింది. మిగతాది పిల్లల కోసమని, మళ్లీ కుండను ఉట్టిమీదుంచింది. పిడతలో అడుగంటిన గోంగూర పచ్చడిని వ్రేలితో తుడిచి, పళ్ళెంలో వేసి, అందించి, ముంతతో నీళ్లు పట్టుకొని దగ్గరగా కూచుంది.

''రేత్రి నువ్‌ తిననట్టుకుంది'' ముద్ద కలుపుతూ అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''మా తిన్నలే... నువ్‌ కానియ్‌'' అంటి ముత్తమ్మ.

''అవ్‌, పెద్దోడ్ని బోడగుట్టకెళ్లి పోనియ్యమాక. యిటు కుంట పొంటె పొమ్మను. పోలీసోళ్లు గుట్ట సుట్టుముట్టిన్రంట'' అన్నాడు.

''ఏమయింది?''

''ఏవయితే మనకెందుకే?.... నువ్వాడ్ని పోనియ్యమాక.... నిన్నంత తుపాకుల మోతేనాయె! నువ్‌ సుత యింటివిగదా!... యింగా అడుగుడేంది?'' అన్నాడు.

''అట్టనే, పెద్దోడ్ని నే నర్సుకుంటాలేగాని, కస్తూరి మాత్రలు మరవబాక'' అంది ముత్తమ్మ.

''ఊ... నువ్వట్ట పిల్దాన్ని సంకనేసుకొని, మిల్లుకెళ్లిపోరాదూ?... నీడ పట్టున పని, మానెడు నూకలు దొరికినా మా బాగె'' అన్నాడు.

''యాడ?... మిల్లేడ నడుస్తంది. యీ యేడు కాలవేడయింది? పొలాలున్నోళ్లే ఊర్లపొంటె పనులకి పోతన్రు గాదూ..నీకు తెల్వదా?''

''ప్చ్‌.. జెనవెట్టనో, ఏవో.... పంటల్లేక, పనుల్లేక, తిండి కరువై తల్లడిల్లుతున్రు. మనకి నల్లమట్టి తోలే కాపోళ్ల బసవయ్య లేడూ. బండెద్దులకి మేతలేక, పోయిన సంతల ఎద్దుల్ని బేరానికి బెట్టిండు. సంతల నను వాటేసుకొని, బోరునేడ్సిండు. నా సిన్నప్పటి నుంచి మనకి మట్టి తోలిండాయె? 'యింకెవుర్నన్నా సూసుకోరా ఎంకన్నా...'' అనే సరికి నాకు సుత కళ్ల నీళ్లాగాలె'' కుమ్మరెంకన్న బాధగా అన్నాడు.

''కాలమిట్టనే వుంటె... రాన్రాను డొక్కల కరువొస్తదేవో....'' ముత్తమ్మ.

''అట్ట సచ్చినా మా బాగె. ఈ శెరలు పడలేక దినాం సస్తన్నం.'' అంటూ భార్య చేతిలోని ముంతందుకొని నీళ్లు తాగి, ''సర్లే' యింటి పట్టునుండి కుండల పని గానియ్‌'' అంటూ కంచాన్ని భార్య ందించి లేచి, కావిడిబద్ద భుజానేసుకొంటూ' ''పొయ్యొస్త... పిలగాళ్లు భద్రం'' అని వీధిలో కొచ్చాడు.

కోళ్లు కూస్తున్నాయి. నిన్నటి శ్రమను మర్చిపోయిన పల్లె కొత్త ఆశల ఆరాటంతో మేల్కొంటూంది. ఎవరైనా తోడు దొరుకుతారేమోనని, కొద్దిసేపు అటూ, ఇటూ చూశాడు. ఎవరూ కనపడలేదు. ఆలస్యమయితే సంతలో చోటు దొరకదనే తలంపుతో పరుగులాటి నడకందుకున్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

ఇలా వెళ్లడం అతనికి కొత్తేం కాదు. వారానికోసారి ఆదివారం కొత్తగూడెం సంతలో అయినకాడికి కుండలమ్ముకొని, వారానికి సరిపడా సరుకులు తెచ్చుకోవడం అలవాటే! అదీ... నిన్నామొన్నటి అలవాటేం కాదు. తాతల కాలం నుంచీ ఉన్నదే! ఇప్పటిలా - ఆ రోజుల్లో బొగ్గుబావి కార్మికులకు నెలవారీ జీతాలుండేవి కాదు. వారానికోసారి - శనివారం బట్వాడా. ఆదివారం బావికి సెలవు. అదే రోజు సంత. కార్మికులు వారానికి సరిపడా సరుకులు సంతలోనే కొనేవారు. నగదు బేరం, సరుకు నాణ్యత తప్ప మరొకటి చూసేవాళ్ళు కాదు. చదువు రాకపోయినా లెక్కల్లో తేడాలుండేవి కావు. కూలీనాలీలంటే జాలుండేది. మాట మీద బతికిన రోజులవి. కుండ ధర చెపితే 'బతకనీ... పనోడు' అని దయచూపారే తప్ప, ఇప్పటిలా గీసి గీసి కొసరిన వాళ్లు కాదు. మాయదారి కాలమయింది. మనిషి కంటే పైసాకే గిరాకెక్కువయింది.

తమ చిన్నతనం రోజుల్లో కుంటకెళ్లి ఎంత మట్టి తెచ్చుకున్నా ఎవరూ కాదనే వాళ్లు కాదు... ఇప్పుడు!... మట్టి క్కూడా మండిపోయే రేటు. అప్పట్లో బోడగుట్టకు పోతే కావల్సినన్ని కట్టెలు! ఇప్పుడవీ కొనటమే! కాదనుకోలేక చెయ్యడవే తప్ప కులంపనికి రోజులు కావివి! ధరలెంత పెరుగుతున్నా కుండ కాడికొచ్చేసరికి 'స్టీలుదా?.. యిత్తడిదా'? అంటూ వెక్కిరిస్తారు. 'పావలాకిస్తవా? పరక్కిస్తవా? అంటారే తప్ప, కుండ జెయ్యడానికి కుమ్మరోడి కాల్చేతులెంత శెరబడతయో ఎవరూ చూడరు. మనిషి పనితనానికి నూకలు పుట్టని రోజులయినై.

కావిడి భుజం మార్చుకుంటూ కుమ్మరెంకన్న అటూ, ఇటూ చూశాడు. అటు తార్రోడ్డు, ఇటు బండ్లబాట. తార్రోడ్డున పోతే దూరమెక్కువయ్యినా కాలు బాగాసాగుద్ది. తేలికగా నడవొచ్చు. బండ్ల బాటయితే ముర్రెడు వాగు లోంచి పోవాల. యిసుక కోసం లారీలూ, ట్రాక్టర్లూ తిరగడం వల్ల బాట బాగా నలిగింది. రోడ్డుకంటే ఓ కోసెడు దూరం తక్కువేగాని, యిసుకలో కాలుసాగదు.  పైగా కావిడి బరువు. అయినా అతను బండ్ల బాటకే తిరిగాడు. రోడ్డున పోతే పాల్వంచ - కోయగూడెం తిరిగే బొగ్గు లారీలు గుద్దితే... కుండే పగులుద్దో, గుండే పగులుద్దో ఎవడి కెరక?

ఇసుకలో కాళ్లు దిగబడి పోతున్నాయి. బాట కిరుప్రక్కలా ఉన్న ముళ్లపొదల్లోంచి కీచురాళ్లు 'ఘీ'... పెడుతున్నాయి.

''కూటికి రానిదీ కుమ్మరోడి బతుకని పెద్దలు ఊరికే అనలె ! కుంట నుంచి మట్టి కొనక్కొచ్చిన లగాయితు యింటిల్లాదులు చెమటోడ్చితే.. యిరవైదినాల పైగా శెరబడితే కుండ చేతికొస్తది. ఇంతాజేసి అమ్మకానికి కొంచకపోతే, ఖర్సట్టబోనీ... దినం కూలన్నా పడదు. దీని సిగదరగ... కుమ్మరోడి  పనికంటే కూలోడి పనే సుకం. పొద్దుగూకితే అంతో, ఇంతో చేతిల పడుద్ది, ఆ పూటకి బెంగుండదు'' అనుకున్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

ముర్రెడు వాగొడ్డుకొచ్చి, కావిడి భుజం మార్చుకుంటూ ఆగి, వాగుకేసి చూశాడు. వాగు చాలా వెడల్పుగా ఉంది. ఓ ప్రక్క నుంచి లారీ లోతున యిసుక తోడుకుంటూ వస్తున్నారు. ''ఇసుక తోడకండిరా.. జెనానికి నీళ్లకరువొస్తంది. అసలే బొగ్గుబాయిల దొరక్కుంటే... ఎండాకాలం - జెనం, అంతకు ముందు నోరులేని జీవాలు సస్తయిరా...'' అని ఊరి జనం ఎంత మొత్తుకున్నా పంచాయితీ వాళ్లు యిసుక వేలంపాట ఆపలేదు. గవర్నమెంటు ఆర్డరిచ్చిందంట!.. పంచాయితీకి డబ్బు కావాలట! చుట్టుపక్కల కట్టుబడులన్నిటికీ యిక్కడిదే ఇసుక! తెల్లవారితే లారీలూ, ట్రాక్టర్లూ... యిసుక ఎత్తే కూలీలతో సందడిగా ఉంటుంది. ఆ సందడిని చూసే కులవృత్తి మానేసిన కంసాలి వీరాచారి వాగొడ్డున కానుగ చెట్టునీడలో పందిరేసి టీకొట్టు పెట్టుకొన్నాడు. ఆ సందడి మీద నమ్మకంతోనే ఎకరం పొలముండీ ఎందుకూ కొరగాక, వాంక్‌డోత్‌ భీమ కొంచెం దూరంలో పొదలమాటున 'దొంగ గుడంబా' అమ్ముకుంటున్నాడు.

కుమ్మరెంకన్న వాగు మధ్యలో కొచ్చాడు. పగలంతా రొదతో దద్దరిల్లే వాగు - అలసటతో కన్ను మలిగినట్టుగా
ఉంది. అల్లంత దూరంలో బ్రిడ్జి మీద విద్యుద్దీపాల వెలుగులు విరజిమ్ముతున్నాయి.

'ఠయిరో....''

వాగులో తట్టు నుంచి విన్పించిన స్వరానికి కుమ్మరెంకన్న ఉలికిపాటుతో అటు చూశాడు. రెండు నల్లని ఆకారాలు !... పోల్చుకునేలా లేవు. తనకేసి వస్తూ కనిపించాయి. అతని గుండె దడదడలాడింది. కాళ్లలో వణుకు ఆరంభమయింది.

ఆకారాలు దగ్గరగా వచ్చాయి. పోలీసులు. !!! యిద్దరి చేతుల్లోనూ తుపాకులున్నాయి. తలకు యినుప టోపీలున్నాయి.

''ఏ ఊర్రా?'' అన్నాడో పోలీస్‌.

కుమ్మరెంకన్నకు వెంటనే గొంతు పెగిలింది కాదు. భయంగా చూస్తుంటే దురాన్నుంచి ''చల్నేదో...'' అంటూ ఓ కంచుకంఠం విన్పించింది.

కుమ్మరెంకన్న అయోమయంగా కంచుకంఠం విన్పించిన వైపు చూశాడు. చాలా మంది యిసుకలో కూర్చొని ఉన్నారు. ''పోరా... పో... అంటూ పోలీసులిద్దరూ వెనుదిరిగారు. అతను వణుకుతున్న కాళ్లను అదుపులోకి తెచ్చుకుంటూ, ''బతికేన్రా భగవంతుడా...'' లో లో అనుకొని, సత్తువ కొద్దీ కాలాడించి వాగు దాటాడు. కొత్తగూడెం చేరేంత వరకు అతని గుండె వేగంతో .... నడక వేగమూ, పోటీ పడింది.

''వామ్మొ.... పొద్దెక్కిపాయె... సంతల సోటుంటదో, లేదో...'' అంటూ యింకా నడక వేగం పెంచాడు.

చిన్న బజారు దాటి మెయిన్‌ రోడ్‌ దాపుకొచ్చేసరికి పోలీస్‌ స్టేషన్‌ ముందు స్తంభానికి కట్టిన మైక్‌ నుండి పాటలు విన్పిస్తున్నాయి. టీ స్టాల్‌ ముందు సందడిగా వుంది. జనాన్ని తప్పించుకొంటూ ఎదురొచ్చే ఆటోలను గమనిస్తూ, అతను సూపర్‌ బజార్‌ దాకా వచ్చాడు.

''ఏయ్‌, కుమ్మరోడా...''

కుమ్మరెంకన్న ఆగి వెనుదిగిరి చూశాడు. ఓ పోలీసతను ఆగమంటూ చేతినాడిస్తూ, దగ్గరగా వచ్చాడు? ''ఆగవేంద్రా... చెవుడా?'' అన్నాడు.

''ఇనపల్లేదు బాంచన్‌...''

''సర్‌సర్లే... స్టేషన్‌కి పద.'' అన్నాడు పోలీసతను. కుమ్మరెంకన్న ఉలికిపాటుతో భయంగా చూశాడు. ''టేసన్‌కా, నేనెంద్కు బాంచన్‌?...'' ఎద కదిలించే దైన్యం అతని స్వరంలో కదిలాడింది.

కుమ్మరెంకన్న మొహంలోని దైన్యాన్ని చూస్తూ, పోలీసతను గర్వంగా గలగల నవ్వి, ''చలివేంద్రానికి కుండలు కావాలి. పద, యస్సయిగారు పిలుస్తున్రు'' అన్నాడు.

కుమ్మరెంకన్న నరాలన్నీ చచ్చుబడిన వానిలా, బేలగా చూస్తూ కావిడినో పక్కగా దించి, ''గరీబోన్ని, పిల్లలు గలోన్ని, నన్నొదిలేయ్‌... బాంచన్‌, మీ కాళ్ళు మొక్కుత'' అంటూ పోలీసతని పాదాలు తాకాడు.

''రేయ్‌... దిమాకేవన్నా చెడిందా !... కుండలు అమ్మేటందుకు కాదా? యస్సయి సాబ్‌ పైసలిస్తడురా...'' అన్నాడు పోలీసతను కాళ్ళు వెనక్కి తీసుకుంటూ.

కుమ్మరెంకన్న నమ్మనట్టుగా చూశాడు. అతని మనసేదో అపశకునాన్ని సూచించింది. ''వద్దులే, బాంచన్‌... నన్ను పోనియ్యండి'' వంగి, కాళ్లు మొకుతూ అన్నాడు.

''దెహె.. వొల్లేవన్న బలిసిందార..... అరె, డబ్బులిస్తమంటుంటే వినవేం, పేదోడివి, పొద్దునే నీ నోరు కొడ్తాంరా... పద, పద...'' అంటూ స్టేషన్‌ కేసి దారి తీశాడు పోలీసతను.

''ఇదెక్కడి పితలాటకంరా బగమంతుడా...'' అనుకొంటూ కావిడెత్తుకొని పోలీసతన్ని అనుసరించాడతను.

ఈ మధ్య మారిన భద్రతా పరిస్థితులను బట్టి మూడు అంచెలుగా పటిష్టంగా నిర్మించిన భవనమది. ముందు పెద్ద యినుపగేటు. గేటు కీవల రోడ్డున సగం ఆక్రమిస్తూ టెంట్‌ వేసి ఉంది. టెంట్‌లో కుర్చీలు బారులు తీర్చి ఉన్నాయి. టెంట్‌కు కుడి పక్కన గాంధీజీ విగ్రహముంది. విగ్రహం కిందుగా, విగ్రహం ఉన్న పాలరాతిపై ఆ విగ్రహస్థాపన సభ్యుల పేర్లు ఉన్నాయి. దాని పక్కగా వెదురు తడికలతో కట్టిన పందిరి ఉంది. పందిరి ముందు 'చలివేంద్రం-నిర్వహణ... మైత్రీ సంఘం' అని రాసిన బేనర్‌ కట్టబడి ఉంది. దాని ముందు రంగు కాగితాలంటిస్తూ యిద్దరు పోలీసులున్నారు.

కుమ్మరెంకన్న గేటు దాపుకొస్తూనే, లోని కెళ్ళమనట్టు సైగ చేస్తూ సెంట్రీ గేటు తెరిచాడు.

సింహాల బోనులోకి బలవంతంగా నెట్టబడే గొర్రెపిల్లలా, బితుకుబితుకుమంటూ అతను లోనికి అడుగు పెట్టాడు.

స్టేషన్‌ ఆవరణలో పోలీసులతో పాటు పెద్దలు కూడా కొందరున్నారు. అందరి మొహల్లోనూ ఆనందమూ, దాంతో పాటు హడావుడీ ఉంది.

''అటు నిల్చో...'' లోనికొచ్చిన కుమ్మరెంకన్నతో మొరటుగా అన్నాడో పోలీస్‌.

కుమ్మరెంకన్న ప్రహారీ ప్రక్కన కావిడి దించి, చేతులు కట్టుక నిలుచున్నాడు.

''క్యా సాబ్‌... ఎనిమిద్దాటింది. ఎస్‌.పి. గారొస్తరా, లేదా?... నాకు పనులున్నాయి. ఖమ్మం పోవాల'' ఖద్దరు కండువా మెడచుట్టూ తిప్పుకున్నతను యస్సయి దగ్గరగా వస్తూ అన్నాడు.

ఆ పక్కనే ఉన్న ఓ రంగు చొక్కా మనిషి, ''సెల్‌ కొట్టండి సార్‌... అవతల పార్టీ మీటింగుంది. టయిమయితంది, ఎల్లాల'' అన్నాడు.

''వస్తున్నారండీ... తల్లాడ దాటారు. ప్రజలకోసం పోలీస్‌ స్టేషన్‌ల ముందు చలివేంద్రాలు పెట్టాలని ఆర్డర్స్‌ వచ్చాయి. ప్రారంభోత్సవాలన్నీ యీ రోజే..... కాస్త వోపిక... ఏయ్‌, సెవెన్‌ జీరో... సార్లకి మరోసారి స్ట్రాంగ్‌ టీ చెప్పు'' అన్నాడు యస్సయి.

''మీ రూల్స్‌ బాగా మారినయ్‌ సాబ్‌, మైత్రీ సంఘాలు బెట్టిన్రు... వైద్య శిబిరాలు బెడుతున్రు... కేసు పెడితే రశీదిస్తున్రు.. స్టేషన్‌ కొస్తే కుర్చీ చూపిస్తున్రు.'' అన్నాడో రకరకాల రంగుటద్దాలు వాడే మనిషి.

''అయినా జనానికి భయం పోలె'' మరొకతను నెమ్మదిగా అన్నాడు.

ఆ మాటలేవీ కుమ్మరెంకన్నకు పట్టడం లేదు. వాళ్ల హడావుడీ నచ్చడం లేదు.'' ఇక్కడికొచ్చి యిరుక్కున్నేంద్రా... బగమంతుడా... '' అనుకుంటూ తలపట్టుకొని ముంగాళ్ల మీద కూచోబోతుంటే....

''రేయ్‌, పదికుండలు తియ్‌రా...'' అన్నాడు యస్సయి. అతని స్వరం సాఫీగా కాకుండా బొంగురు పోయినట్టుగా
ఉంది. అతని మొహం సాదాగా కాకుండా చెదలు పట్టినట్టుగా ఉంది. అతని చూపు సీదాగా కాకుండా దొంగదెబ్బ తీసే 'వాడి - చూపు'లా ఉంది. అతని నడుమున వ్రేలాడే పిస్తోలు పుట్టలోంచి తల బయటపెట్టిన నల్లత్రాచులా ఉంది.

'సిత్తం బాంచను'' అని టక్కున పగ్గాన్ని విప్పి, చిన్న చిన్న కుండల్ని పక్క, నుంచి, పది పెద్ద కుండలు ఎదురుగా ఉంచి, చేతులు కట్టుక నిలుచున్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''ఏయ్‌.. ట్వంటీ సెవన్‌', యివి లోనపెట్టు'' కుండల్ని చూస్తూ అన్నాడు యస్సయి.

'ట్వంటీ సెవన్‌' కుండల్ని లోనికి తీసుకవెళుతుంటే, తనకే వినపడనంత చిన్నగా 'పైసలిస్తూ, బాంచన్‌'' అన్నాడు. అదీ భయం భయంగా కుమ్మరెంకన్న.

కుండలు తీయమన్న యస్సయిగానీ, తీసి లోనపెట్టుకొన్నతను గానీ, తనకేసి చూడటం లేదు. అతనికేం చెయ్యాలో తోచక తలగొక్కున్నాడు. అందర్నీ మార్చి మార్చి చూడసాగేడు.

యస్సయి గారి చేతిలో ఉన్న సెల్‌ మ్రోగింది. చెవి దగ్గరుంచుకొని, అవతలి నుంచి చెప్పేదంతా విని, 'యస్సర్‌...' అంటూ సెల్‌ 'ఆఫ్‌' చేశాడు. కంగారుతో ''సాబ్‌ అయిదు నిమిషాల్లో వస్తారు. పదండి, కూర్చోండి...'' అంటూ అటు ఇటూ తిరగసాగాడు.

''కుండల పైసలు బాంచన్‌''

యస్సయి తలతిప్పి చూశాడు... ''ఊ... మీటింగయినంక యిస్తరులే, నోర్ముయ్‌'' అన్నాడు యస్సయి.

'సంతకు బోవాల, పొద్దెక్కింది బాంచన్‌'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

యస్సయి వినలేదు. అతని వెనుక నున్న పోలీసతను విన్నాడు.

''రేయ్‌, కుమ్మరోడా... నీ పైసలెటూ పోవుగాని, యిప్పుడు పెద్దొరొస్తుండు. చలివేంద్రం మీటింగుంది. నువ్‌ సంతల కుండలమ్ముకొని గమ్మునొచ్చెయ్‌, ఎంతన్నవ్‌?'' అన్నాడు.

''పది కుండలు, తమరి దయ... గరోబోన్ని బాంచన్‌''

''సర్లే, నువ్‌ గమ్మునొచ్చెయ్‌, పో... పో...'' అన్నాడో పోలీస్‌.

కుమ్మరెంకన్నకు కూడా కుండలమ్ముకొని వస్తే మంచిదనిపించింది. మిగిలిన కుండలన్నీ పగ్గంతో బిగించి, కావిడి నెత్తుకొని బయటపడ్డాడు.

ఎండచుర్రుమంటూంది. తార్రోడ్డు అప్పటికే కాకెక్కింది 'సోటుందో, ఎవురన్నా కొట్టేసిన్రో...' అనుకుంటూ పరుగులా నడక సాగించాడు.

సంత దగ్గరకొచ్చేసరికి దమ్మొచ్చింది. చెమట పట్టింది. తను కుండలు పెట్టుకునే చోట ఖాళీగా కన్పించడంతో కొండెక్కినంత సంబరమేసింది. కావిడి దించి కండువాతో మొహం తుడుచుకుంటుంటే ''ఆలిసెవయిందేరా తమ్మి....'' కుడిపక్కన అడవి ఉసిరికాయలు అమ్ముకుంటున్న పడిగె సమ్మక్క అంది.

''టేసన్ల బేరవయిందక్కా...' అని, పగ్గం విప్పి కుండలన్నీ వరుసన పేర్చి చుట్టూ చూశాడు.

జనం అప్పటికే కిక్కిరిసి ఉన్నారు. ఎండాకాలం అయినందున పొద్దుటి పూటే ఎక్కువ సందడి ఉంటుంది. కేకలు, అరుపులు, పరుగులు, పలకరింపులతో... సంత - సంతలా ఉంది.

కుమ్మరెంకన్న. కుండల వెనుక గుండురాయి మీద కూచున్నాడు. తన కుండల కేసి ఎవరన్నా చూస్తుంటే అతనిలో ఆశ మిణుక్కుమంటూంది.  కాని కుండకొనమని ఎవర్నీ అడగడు. మొదట్లో అడిగేవాడే!'' కుండలోయ్‌ కుండలు.. కుండలు కొనండయ్యా.. అయ్యా కొనండి.....'' అంటూ గొంతు చించుకునేవాడు. ఒకరిద్దరు అడ్డం తిరిగేసరికి చెంపలేసుకొన్నాడు.

''కుండలు కనపడతన్నయిగా... మళ్ళీ, నీ అడుగుడేంది?... అడిగినంతలో కొంటారా?.... కావాల్సోస్తే ఊకుంటరా?... నువ్వేం అడగమాక.'' అన్నది పడిగె సమ్మక్క. అప్పట్నుంచీ గమ్మునుంటూ వచ్చే పోయ్యే వాళ్ళను ఆశగా చూడటం అలవాటు చేసుకొన్నాడు.

''నీళ్ళకుండలున్నయా?'' కూరగాయల సంచితో వచ్చినతను కుండల్ని చూస్తూ అన్నాడు.

''ఆ.. ఉన్నయి సారూ...'' అంటూ గుండురాయి మీంచి లేచి ముందుకొచ్చి ఓ కుండనందుకొని, మరో చేత్తో కొట్టి చూయించాడు. కుండ పగులుడుంటే వచ్చే శబ్దానికీ, లేకుంటే వచ్చే శబ్దానికి గల భేదం  అతనికి తెలుసు!

''మీకు ఫ్రిజ్‌ ఉందిగా'' కూరగాయలతని పక్కగా నున్నతను అన్నాడు.

''ఆ.. ఉంది.. దాంతో పాటు తొమ్మిది గంటల 'కరెంట్‌ కట్‌' కూడా ఉంది.'' తేలికగా నవ్వేస్తూ, ''జనానికి ఈ ఎండాకాలం కుండలేగతి'' అన్నాడు.

''ఆ నీళ్లయినా మూడ్రోజులకోసారి వస్తున్నాయి.''  ప్రక్కనున్నతను.

కూరగాయల సంచీ అతను తలూపుతూ, కుమ్మరెంకన్న చేతిలోని కుండనందుకొని 'ఎంత?'' అన్నాడు.

''ముప్పయి...''

''మట్టికుండరా... మైనంతో చేసిందేం కాదు, ఏందా రేటు? '' వెక్కిరింతగానూ, కోపంగానూ అన్నాడు పక్కనున్నతను.

''కాదన్నానా బాంచన్‌.. ధరలెట్టా మండుతున్నయో.... చదువుకొన్న సాములు.. తవరికి తెల్వదా... పోనీ పాతికియ్యండి.'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''పదిహేను చేసుకో....''

''ఇంకో అయిదు... ఇరవయ్యన్నా యియ్యండి.... మట్టి రేటు మా మండి పోతాంది, బాంచన్‌'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''నీళ్ళు కారితే వాపసిస్త'' అని ఇరవై రూపాయలిచ్చాడు కూరగాయలతను. ఆ పక్కనున్నతను అదే ధరకు మరొకటి తీసుకున్నాడు.

పొద్దు తిరిగింది. ఎండమోహం మీద పడుతోంది. కుండలు చాలా వరకు అమ్ముడుపోయాయి. బేరం బాగా సాగినందుకు అతనికి సంతోషంగా ఉంది. గుండురాయి మీద కూచొని బోడ్లో దోపుకున్న గుడ్డసంచీలోని డబ్బులన్నీ ండువాలో పోసి, నెమ్మదిగా లెక్కపెట్టుకొన్నాడు. మళ్లీసంచిలో ఉంచి, జాగర్తగా బోడ్లో దోపుకున్నాడు. పై నుంచి పంచె బిగించాడు.

''బోని బేరం మంచిదే రబ్బీ...'' తన యింటి పెరటిలో కాసిన బొప్పాయి కాయల్ని, తన పిల్లలు తినేందుకు ఒకటి అడిగినా, యివ్వకుండా సంతకు తెచ్చి అమ్ముకుంటున్న దూదేకుల హుస్సేన్‌ నవ్వుతూ అన్నాడు. సమ్మక్క సుత నవ్వింది. కుమ్మరెంకన్న గుండెల్లోనూ నవ్వుంది. కాని నవ్వలేదు.

''పోలీసాయన బోణీ... మా రాజు సల్లగుండాల... ఇకబోత నక్కా... టేసన్ల పైసలడుక్కొనేసరికి ఏ యాళయిద్దో... పిల్దానికి మాతర్లు సుత కొంచకపోవాల... మీ మర్దలసలే కంగారు మన్సి....'' అంటూ లేచి మిగిలిన కుండల్ని పగ్గంతో కావిడికి కట్టుకొని వెనుదిరిగి రోడ్డెక్కెడు కుమ్మరెంకన్న.

పోలీస్‌ స్టేషన్‌ దాపుకొచ్చేసరికి పొద్దు పూర్తిగా వాలిపోయింది. పొద్దున వేసి ఉన్న టెంట్‌ తీసేశారు. చలివేంద్రంలో ఒకతను నీళ్లుపోస్తూ కనిపించాడు. తానిచ్చిన కుండలు వరసలో నిలుచున్న పెద్దమ్మ తల్లుల్లా కనిపించాయి. దగ్గరగా వెళ్లి గ్లాసందుకొని నీళ్లుపడుతూ, ''నీళ్లు సల్లగుండయి గదూ?... కుండలు నేనే యిచ్చిన...'' అంటూ నీళ్లు తాగి స్టేషన్‌లోకి నడిచాడు.

ఆవరణలో నలుగురైదుగురు పోలీసులు మాట్లాడుకొంటున్నారు. లోపల ఎవరో పెడబొబ్బలు పెడుతూ ఏడుస్తున్నారు. ఎవర్నో కొడుతున్నట్టుగా ఉంది.

''కాల్మొక్త బాంచన్‌'' అంటూ కావిడినో పక్కగా ఉంచి, తలగుడ్డ తీసి నడుముకు బిగించి చేతులు కట్టుక నిలుచున్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''ఏంట్రా... ఎందుకొచ్చినవ్‌?'' ఓ పోలీసతను పోతూ అడిగాడు.

''పొద్గాల కుండలిచ్చిన బాంచన్‌.''

స్టేషన్‌ ముందు గదిలో పొడవాటి బల్లముందు కూచొని, రాసుకునే రైటర్‌ తలెత్తి చూశాడు. ''రేయ్‌ కుమ్మరోడా.. యిటు రా...'' అంటూ సైగ చేశాడు.

కుమ్మరెంకన్న ఆశగా లోనికెళ్ళి బల్లపక్కగా నిలుచున్నాడు. రైటర్‌ కుర్చీకి ఎదురుగా ఉన్న పొడవాటి బెంచీ మీద కూచున్న నలుగురు పోలీసులు ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటున్నారు. బల్లమీదున్న టేప్‌ రికార్డర్‌లోంచి ఉదయం చలివేంద్రం ప్రోరంభోత్సవ సభలో ఎస్‌.పి. గారిచ్చిన

ఉపన్యాసం వినిపిస్తూంది.

''.....పోలీస్‌ ఒక చలివేంద్రం లాటివాడు. దాహం తీర్చే నీటి చెలమ. ప్రజా క్షేమమే అతని ఉద్యోగధర్మం. శాంతి భద్రతల పరిరక్షణలో ప్రాణాల్ని ఫణంగా పెడుతున్న వాడు. న్యాయాన్ని తన రెక్కల నీడలో.... ''రైటర్‌ టక్కున టేప్‌ రికార్డర్‌ నాపుచేసి, కుమ్మరెంకన్న కేసి చూస్తూ కనుబొమ్మలెగరేశాడు.

''కుమ్మరోణ్ణి బాంచన్‌.... పొద్గాల కుండలిచ్చిన....''

''ఎంతరా....''

''పెద్ద కుండలు పది సారూ... బయటయితే మూడొందలు ఎటూ బోవు.. యిగ తమరి దయ బాంచన్‌'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

రైటర్‌ బల్ల సొరుగులాగి, తెల్లకాగితం తీసి రశీదు రాసి, ''పైసలు ముట్టినట్టు ముద్రేయరా...'' అన్నాడు.

''నా పేర్రాస్త, బాంచన్‌... రేత్రి బడిల నేర్సుకున్న.'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''దెహె...చెప్పింది చెయ్‌, ఏలు ముద్రేయ్‌'' అంటూ తానే కుమ్మరెంకన్న బొటన వేలందుకొని ముద్రేయించాడు రైటర్‌.

''పేరేందిరా?''

''కుమ్మరెంకన్న అంటరు బాంచన్‌''

రైటర్‌ రశీదు మీద పేరు రాసి ''ఏ ఊరు?'' అన్నాడు.

కుమ్మరెంకన్న చెప్పాడు.

ఆ ఊరి పేరు వింటూనే అక్కడున్న పోలీసులంతా ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డారు. రైటర్‌ చేతిలోని కలం ఆగిపోయింది. అనుమానంగా, బెదురుగా కుమ్మరెంకన్న కేసి దొంగచూపులు చూశాడు. వేలికంటిన సిరా మరకను తలవెంట్రుకలకు తుడుచుకుంటూ కుమ్మరెంకన్న అదేమీ గమనించలేదు.

''బయట కూచో, పిలుస్తా'' అన్నాడు రైటర్‌.

''సిత్తం, బాంచను, సీకటి పడతాంది.. ఆరుకోసులు బోవాల'' అన్నాడు కుమ్మరెంకన్న.

''దెహె పో... బయటుండు పో... యస్సయి సాబొచ్చినంక పైసలిస్తడు పో...'' కోపంగా చూస్తూ కసిరాడు రైటర్‌.

కుమ్మరెంకన్న అమాయకంగానూ, భయంగానూ చూశాడందరికేసి, ఇప్పటిదాకా చల్లగా మాట్లాడినతను యిప్పటికిప్పుడే ఎందుకు కోపగించుకుంటున్నాడో తెలీక, దీనంగా చూస్తూ...'' అట్టనే బాంచన్‌'' అంటూ బయటికొచ్చి, ప్రహరీగోడ పక్క తన కావిడి దగ్గరగా నిలుచున్నాడు.

పొద్దున తిన్న పట్టెడు మెతుకులు.. అతనికి నీరసంగా ఉంది. ఖాళీ కడుపున నాలుగయిదుసార్లు నీళ్లు తాగడం వల్ల కడుపులో తెములుతోంది. డోకోచ్చినట్టుగా ఉంది. ఎంత త్వరగా డబ్బులిస్తే, అంత త్వరగా ఆ చోటు నుంచి దాటుకోవాలని తప్ప మరో ఆలోచన అతనిలో లేదు. కొద్దిసేపు అటూ, ఇటూ చూసి, మనసాగక, దాపులో నిలుచున్న పోలీసతని కేసి చూస్తూ, చేతులు జోడించి, ''దొరెప్పుడస్తడు, బాంచన్‌'' అన్నాడు.

పోలీసతను ఆదోలా, కాటేసేలా చూసి ''నీకూ, నాకూ చెప్పొస్తాడ్రా సాబ్‌... ఆగమంటే మా గీర్మానం పోతన్నవేంది?... ఆ, అసలేంది?'' కరిచేలా అన్నాడు.

కుమ్మరెంకన్నకు వెన్నులో వణుకొచ్చింది ''ఎవర్ని మెదిపినా కరుస్తున్రేంది?.. లోలోనే గొణుక్కొని, గేటు కేసి చూస్తుంటే జీప్‌ వచ్చి గేటు ముందాగింది.

జీప్‌లోంచి దిగిన యస్సయని చూసే సరికి, కుమ్మరెంకన్నకు మనసు తేలికయినట్టనిపించింది. పైసలు చేతిలో పడినంత సంబరమేసింది.

యస్సయి సెంట్రీ సెల్యూట్‌ అందుకొని, గదిలోకి నడిచాడు. ఆ వెంట యిద్దరు పోలీసులూ లోనికెళ్ళారు. కొద్ది సేపటికే వారిద్దరితోపాటు యస్సయి బయటికొచ్చాడు.

''దొర... బాంచను,'' కుమ్మరెంకన్న ఓ అడుగు ముందుకేసి, వంగి చేతులు జోడిస్తూ అన్నాడు.

''ఎవడ్రా...'' అంటూ కుమ్మరెంకన్నను చూస్తూ, ''ఆ...ఏంటి బే...'' అన్నాడు యస్సయి

''కుమ్మరోడ్ని బాంచన్‌... కుండల...''

పైసలివ్వలేదా?... ఏయ్‌, ఖాసిం.... వీడి పైసలివ్వలేదా?.. యిచ్చేయ్‌'' అని యస్సయి అంటుంటే, ఖాసిం అనబడే రైటర్‌, పరుగులా వచ్చి యస్సయి చెవిలో ఏదో చెప్పాడు.

ఆ మరుక్షణమే... యస్సయి మొహంలో రంగులు మారాయి. ఓ మాదిరిగా వున్న అతని కళ్ళలోకి రక్తపు జీరలొచ్చాయి.

''రేయ్‌, కుమ్మరోడా... ఏ ఊర్రా నీది?'' అన్నాడు.

చెప్పాడు కుమ్మరెంకన్న.

''ఏయ్‌ 'ఒన్‌ ఫోర్‌ టూ' వీడ్ని లోపల పడేయ్‌'' అన్నాడు యస్సయి.

కుమ్మరెంకన్న ఉలిక్కిపడ్డాడు. బెదురుగొడ్డులా చూశాడు. కాళ్లకింద నేల కదులుతున్న రీతి... దడ... వణుకు....'' బాంచ.. న్నేను, నేను... పొద్గాల ... కుండ... కుండలిచ్చిన కుమ్మరోన్ని.... కాల్మొక్త బాంచన్‌'' తడారిపోతున్న గొంతుతో, వణుకుతూ అన్నాడు.

''ఏయ్‌ చుప్‌'' అని కసురుతూ లోనికెళ్ళాడు యస్సయి.

ఆ కసిరింపుకు కుమ్మరెంకన్న ఒల్లు ఝల్లుమంది. రాయిలా, చలన రహితంగా, నిలుచుండిపోయాడు. చూపులు ఎక్కడో... శూన్యంలో... శూన్యంగా.....

అతన్ని చూసే సరికి 'ఒన్‌ ఫోర్‌ టూ' కి జాలేసింది. దగ్గరకొచ్చి, ''రేయ్‌, కుమ్మరోడా...'' అంటూ రెక్కపట్టుక లాగాడు. అయినా కుమ్మరెంకన్న శూన్యావస్థలోంచి బయటకు రాలేదు. 'ఒన్‌ ఫోర్‌ టూ మరోసారి లాగి, పిల్చి, కదల్చి, చిరాకేసి, చెంప 'చెళ్‌' మనిపించాడు.

కుమ్మరెంకన్న ఉలిక్కిపడి తెలివినపడ్డాడు.

''ఏంద్రా, ఏందట్టయినవ్‌?.. పానం బాగలేదా, భయమేసిందా? అంటూ భూమ్మీద నున్న కావిడిని తీసి, కుమ్మరెంకన్న చేతి కందిస్తూ, ''ఇగ్గో... పొద్దున మీ ఊరి బోడగుట్టన కాల్పులైనయి మీ ఊర్లె అన్నలకి బువ్వలు పెడ్తరటగా... సాబ్‌ కోపం మీదున్నడు. మీ ఊరోళ్లు దొరికితే బొక్కలేసి కుళ్లబొడవమని ఆర్డరొచ్చింది. పో.... పో... బలుసాకు తినైన బతకొచ్చు. పిల్లలు గల్లోడివి... పో... సి.ఐ. సాబొస్తే చావగొడతాడు. నే సర్దిజెపుతగాని, నువ్‌ జల్దెల్లు.... ఈ సుట్టుపక్కల కనపడబాక... పో... ఉరుకు...'' అంటూ గేటుకేసి నెట్టేశాడు. అలా నెట్టేస్తూనే కుమ్మరెంకన్న బోడ్లో జాగర్తగా దోపుకున్న గుడ్డసంచీ వడుపుగా లాగేశాడు 'ఒన్‌ ఫోర్‌ టూ' అనబడే పోలీస్‌.

ఆ నెట్టుడుకు తూలిపడే వాడల్లా... గేటు పట్టుక నిల్చొని, కుమ్మరెంకన్న బోడ్లో తడుముకొంటూ, మిడిగుడ్లేసుకొని, పోలీసతని కేసి చూస్తూ, ''నా పైసలు... పైసలు బాంచను, మీ కాళ్లమొక్కుత. నా పైసలు...'' అంటుంటే...

గేటులో ఉన్న సెంట్రీకి లోనుంచి ఓ కనుసైగ అందింది.

అంతే !

గేటు పట్టుక నిల్చొన్న కుమ్మరెంకన్న రెక్కపట్టుక లాగి, రోడ్‌కేసి ఈడ్చి గిరాటేశాడు సెంట్రీ !