అంతరంగ తరంగం (కథ)

చెన్నా రామమూర్తి
8886885178


దీక్షగా నేస్తున్న మగ్గాన్ని కాసేపు ఆపాడు.
'నగిషీలు చక్కగా దిగటం లేదు. గిలకలో ఎక్కడో లోపముంటుంది. చిన్నోడు పెక్యుల్ని సరిగా ఎంచుకొని కొట్టలేదేమో...! ఏం చేయాలో...' పరిపరి విధాల ఆలోచిస్తున్నాడు వెంకట్రామయ్య.
నెమలిపించం పేటులో ముదురాకుపచ్చ వర్ణం పొడచూపాలి. పేటు అందంగా ఉంటుంది. అది సరిగా రావటం లేదు.

ఒళ్ళంతా చెమటతో తడిసిపోయింది.
భాగ్యలక్ష్మి తుండుగుడ్డతో వీపును తుడుస్తూ, ''కుదుర్తుందిలే.... రామకిట్టన్నను పిల్సు. సర్సేసి పోతాడు. రొంచేపు ఇటొచ్చి గాలిక్కూర్చో....'' అంది.
డబుల్‌ తాపెట్‌ (గిలక)పై మంచి నగిషీలు దించిన రెండంచుల ప్యూర్‌ జరీ పట్టుచీరల్ని కంచి సిల్క్‌ హౌసుల్లో కళ్ళకద్దుకొని తీసుకుంటారంట. వీలయినంత త్వరగా డబుల్‌ తాపెట్‌ను సరిచెయ్యాలి.
మగ్గం బాగా కుదుర్తే, మంచి నాణ్యంగా వస్తాయి పట్టుచీరెలు. వాటిని కంచి శిల్కు హౌసులకు పంపాలి. గిరాకీ ఉన్నపుడు నాలుగుదుడ్లు ఎనకేసుకొని భాగ్యలక్ష్మి ముచ్చట తీర్చాలన్నది వెంకట్రామయ్య కోరిక.
భర్త అభివృద్ధిని కాంక్షిస్తున్నా, భార్య మనసులో వెలితి, అసంతృప్తి తొణికిసలాడాయి. 'నలభైవేలు అందుబాటులోకి రాగానే, మెడలోకి తాళిబొట్టు సరుటు తెస్తానన్నాడు. ఇప్పుడేమో తాపెట్‌ మగ్గంపై చీరలు నేస్తే ఇంకా సంపాదించొచ్చని, ఆ డబ్బునంతా వీటిని కొనడానికే సరిచేసే''.... అనుకుంది.
భర్త పడే శ్రమను చూసి, ''అయ్యో పాపం.... ఎంత కష్టపడతాడో...'' అనుకుంది.
తలవాకిటి నుంచి వీచే వేపచెట్టు గాలిని ఆస్వాదిస్తూ ఒడిలోకి లాక్కుంది. తొడపై తలవాల్చి కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆర్తి, ప్రేమ, తన్మయత్వంతో నిండిపోయాయి కళ్ళు. పొదవిపై చేయి వేసేసరికి నల్లల దండకున్న రెండు పగడాల మధ్యనున్న తాళి తన ముఖాన్ని తాకింది. వెంకట్రామయ్య మనసులో ఖాళీ ఏర్పడింది.
''చిన్నా... ఈ కొత్త తరా మగ్గం కంటే నీకు తాళిబొట్టు సరుగు తెచ్చింటే బాగుండు కదూ...! పోన్లే చిన్నా... మగ్గం బాగా జరిగి రెండు సాపులు అయితే నలభై వేలొస్తుంది. అది ఎన్నాళ్ళు... రెండు నెలలు బాగా జరిగితే వస్తాయి. బాధ పడకే''.... అని కళ్ళలోకి చూశాడు.
మాటల్లేని ఆ కళ్ళ భాషను అప్రయత్నంగానే గమనించాడు.
ఆ వెలితిని పూడ్చటానికి ఎన్ని మాటలు చెప్పినా వృధా ప్రయత్నమే...'' అనుకున్నాడు.
అతని మౌనంలోని అంతరంగం ఆమె మనసును తాకింది.
మగ్గాన్ని దైవంగా భావించి, వృత్తిని శ్వాసగా చేసుకొని దీక్షగా పట్టుచీరలు తయారు చేయటమే తెలుసు వెంకట్రామయ్యకు. వినాయక చవితి వచ్చిందంటే ఆయనకు ఒళ్ళంతా పండగే.
లాటు, దోనె, సిల్ల, చౌడుకట్టె, కొమ్ములు, డోలు, మోకు, చెక్క ఊసలు, చేతిపలక, అన్ల కట్టెలు, బొట్టెకట్టె - అన్నింటిని బయట రెండు మంచాలపైకి చేరుస్తాడు.
రంగస్వామిని నాలుగు బకెట్లు నిండు కడవ నీళ్ళు తీసుకురమ్మంటాడు. భాగ్యలక్ష్మిని పీచు, సబ్బు తెమ్మంటాడు. నిష్ఠతో అన్నీ శుభ్రం చేయటానికి సిద్ధపడతాడు.
రంగస్వామి నీళ్ళు సిద్దంచేసే సమయంలో వర్షం ప్రారంభమైంది.
'నాన్నా... వానొస్తాందిలే..., ఇంక మన నీళ్ళతో పని లేదులే నాన్నా...'' అన్నాడు రంగస్వామి.
'వద్దు నాన్నా... నిండుకడవ నీళ్ళే కావాల.
 నువ్వుపోయి ఎత్తుకొని రాపోమ్మా...' అంటూ పురమాయించాడు.
పూజారి మూలవిరాట్టును నియమ నిష్ఠలతో శుభ్రం చేసినట్లు, ప్రతీ వస్తువునూ శుభ్రంచేసి, పొడిబట్టతో తుడిచి, దేవుడి మూలనున్న వేదికపై చేర్చాడు.
గంధం, అక్షింతలు కలిపాడు.
లాటు, చేతి పలకల్ని చేతిలోకి తీసుకొని, కళ్ళకద్దుకున్నాడు. మూడు గంధంబొట్లు పెట్టి, వాటిపై అక్షింతలు, ఎర్రకుంకుమ కుదురుగా పెట్టాడు. కొమ్ముల్ని, ఊసల్ని, అన్ల కట్టెత్న అర్థచంద్రాకారంగా పేర్చాడు. దోనెను కౌగిలించుకొని 'స్వామి'.. అన్నాడు. నామంతో ఉన్న తొండం ఆకారం వచ్చేట్లు లాటుపై మధ్యలో నిలబెట్టాడు. దూరంగా నిలబడి పరిశీలనగా చూశాడు. మళ్ళీ చిన్న మార్పులు చేశాడు. అన్నీ కలిపి చూస్తే వినాయకుని ప్రతిమలా కనిపిస్తుంది.
ఎదురుగా నిల్చొని, కళ్ళుమూసుకొని,'' మా నాన్న జీవితాంతం ఇదే మగ్గం మీద బ్రతికాడు. పోతూ పోతూ నాకు ఇచ్చాడు. దేవుడా నన్నూ, నా పెళ్ళాం పిల్లల్ని కాపాడుతూ, పచ్చగా ఉండేట్లు చెయ్యి తండ్రీ....'' దీవెనలు అందుకున్న భావనతో తృప్తిగా కళ్ళు తెరిచాడు వెంకట్రామయ్య.
భాగ్యలక్ష్మితో ఇక మాటలేమీ చెప్పకూడదనుకున్నాడు. నలభైవేలు చేతికందంగానే ముందు తనకు తాళిబొట్టు సరుటు చేయించాలి. మల్ల ఉంటే తినాల, లేకుంటేలే... దృఢ నిశ్చయం అంతే. దీక్షతో మగ్గం నేస్తున్నాడు. నెమలికంఠం రంగు చీరకు సింధూర వర్ణపు అంచుపై, హంసలపేటు అతికినట్లుంది. ఎక్కడా పోగు పోకుండా, ఏ తేడా లేకుండా చీరలు తయారు చెయ్యటమంటే ప్రాణం ఆయనకు.
'చూడే చిన్నారి చీర... నువ్వోసారి చుట్టుకోయే.... కుందనపు బొమ్మలాగుంటావు. కళ్ళారా చూస్తాను.''
'సరే... సరేలేవయ్యా సామీ... భలే ఒగలు. నేను చుట్టుకుంటే చీర నలుగుతుంది. రేటు తగ్గుతుంది.''
చీరెందుకు నలుగుతుందే తిక్కదానా... మనమేమన్నా సంసారం చేస్తాండామా... ఏంది...? అంటూ దగ్గరికి లాక్కున్నాడు.
'మడత పెడదాం పట్టు'... అన్నాడు
చీరని మడతపెట్టి పెట్టెలో పేర్చాడు.
'పద్దెనిమిది చీరలయ్యాయి. ఇంక ఏడు చీరలయితే ముప్పైరెండు వేలవుతుంది. ఇంకో పది పన్నెండు వేలు శిల్కు హౌస్‌ ఆసామితో 'పై లెక్క' ఇప్పించుకొని తాలిబొట్టు సరుటు తెస్తే పని అయిపాయ'', మనసులో తోచిన ఆలోచన తృప్తినిచ్చింది.
అపుడు భాగ్యలక్ష్మిని చూడాలనిపించింది.
వంటగదిలో రెండుకాళ్ళ మధ్య సట్టిని పెట్టుకొని రాగి సంగటి గెలుకుతా ఉంది. చెవుల కింది నుంచి చెమట జారి నల్లపూసల మీదుగా పడి ఇంకిపోతోంది. వెనకనుంచి మెల్లగా వెళ్ళి హత్తుకున్నాడు.
''సరే పద తిందాం...''
రాగి సంగటి, నెయ్యి కలిపిన చెనక్కాయ కారం, మజ్జిగలతో భోజనం ముగించారు.
భాగ్యలక్ష్మితో తాళిబొట్టు సరుట ప్రస్తావన తీసుకురాలేదు. ఎందుకంటే...
ఆ మధ్య ముప్పైఐదు వేలు చేతికొచ్చింది. సరుటు తెస్తానని బయలుదేరే సమయానికి రంగస్వామి ఇంజనీరింగ్‌లో చేరే సమయమొచ్చె... దండ ముఖ్యమా...! పిల్లోడి చదువు ముఖ్యమా...! 'దండ లేకంటే మెడేమైనా పీక్కుపోతా ఉందా...!'' అని ఒకరిద్దరు అనడంతో - ఇరువురూ ఒక నిర్ణయానికొచ్చి, రంగస్వామిని టౌన్లో ఇంజనీరింగు చేర్పించిరి. మిగిలిన పదోపరకతో మగ్గం సరిచేయించిరి. అపుడూ ఊగి ఊగి సరుటు తీసుకురాలేకపోయాడు.
ఇంకో సందర్భంలో..... డబ్బు సమకూరే సమయానికి తల్లి మరణించింది. కన్నపేగు బాధ కదా...! ఎక్కడా రాజీ పడలేదు. కరమంతరాలకు రెండు పొట్టేళ్ళు కోసి  అమ్మ ఆత్మశాంతికి మించిన ఆనందం లేదని చెప్పేసె... అందరూ 'భేష్‌' అనిరి.
రెండు సందర్భాల్లోనూ కిమ్మనలేదు భాగ్యలక్ష్మి. 'పరిస్థితులు అలాంటివి కదా....! అర్థం చేసుకోవాలి మనం''.... అన్న వెంకట్రామయ్య మాటలకు మౌనం సమాధానమయ్యింది. కాసేపయ్యాక ''ఎవరు కాదన్నారయ్యా'' అంది.
చీరలసాపు దగ్గిరైంది. మొత్తం ఇరవై ఐదు చీరలు. ఏకంగా కంచి శిల్కు హౌస్‌లకు వెళ్ళాలనుకున్నాడు. కానీ వాళ్ళు పై లెక్క ఇవ్వరు. అపుడు సరుటు కొనలేడు. అందుకని ధర్మవరం సిల్కు హౌస్‌ ఆసామి పురుషోత్తం వద్దకు తీసుకొని వెళ్ళాడు.
చీరలన్నీ చూసుకున్నారు. పాటాఖర్చు రాశాడు పురుషోత్తం. ''బాగున్నాయి వెంకట్రామయ్యా చీరలు. చీరకు నూరు రూపాయలు ఎక్కువ వేసి ఇచ్చినా సూడు'' అంటూ చీరల పట్టీ ముందుకేశాడు.
తృప్తిగా ఉంది వెంకట్రామయ్యకు. 'మరో రెండువేల అయిదొందలు కలిసొచ్చాయి. అంతే చాలు దేవుడా... మగ్గాన్ని నమ్ముకుంటే బ్రతుకుంది' అనుకున్నాడు.
'పుర్సోత్తం... ఇపుడు నాదగ్గర ముప్పై నాలుగు వేల ఐదొందలుంది. భాగ్యకు తాలిబొట్టు సరుటు చేయించాల. కనీసం రెండు తులాల్లోనన్నా తీసుకుందాం... ఆ తక్కువొచ్చే లెక్క నువ్వు పెట్టు. పైలెక్క.. వచ్చే సాపులో పట్టుకుందువు''. ఒద్దికగా మాట్లాడాడు.
'నువ్వెప్పుడు పోదామంటే అప్పుడు పోదాం.
ఆలస్యమైతే మల్లా ఈ లెక్కకు రెక్కలొస్తాయని భయము''... అన్నాడు సమాధానం కోసం ఎదురుచూస్తూ.
'అది సరే వెంకట్రామయ్యా! అందరూ కరెంటు మగ్గాలు తెచ్చుకుంటున్నారు. అదే పవర్‌లూమ్స్‌... నీకు తెలంది కాదు. నువ్వు మగ్గంలో మూడురోజులకు ఒక చీర నేస్తావు. అదే కరెంటు మగ్గంపై రోజుకు నాలుగు చీరలు నేస్తావు. ఎంత తేడా... ఏంది...?' వివరిస్తున్నాడు పురుషోత్తం.
'అయన్నీ సరేలేన్నా..... ఆలోచించినాలే.. ముందు తాళిబొట్టు సరుటే చేపిద్దాంలే... మల్ల ఆలోచిద్దాం... ఎట్లయితే అట్లయితాది...'' తీర్మానించినట్టు మాట్లాడాడు.
'సరేప్పా... ఊరోళ్ళంతా చీరలమీద చీరలు నేస్తాంటే, నువ్వేమో లింగులిటుకు మంటూ వారానికి రెండు చీరలు నేసుకుంటే ఏమొస్తుంది చెప్పు... పక్కనోళ్ళేమో వేలువేలు తీసుకుంటారు... నువ్వేమో ఇట్లనే ఉంటావు. అప్పడయినా నువ్వే బాధపడాల.
ఇంకోటి ఆలోచించు. కరెంటు మగ్గం మీది చీరలు ధర కొంచెం తక్కువ. నాణ్యం ఎక్కువ. కొనుగోలు చేసే ఆసాములు కూడా ఆ చీరలే కావాలంటారు గాని, మగ్గం మీద చీరలకోసం రారేమో...! ఇప్పుడు తక్కువ రేటుకే చెవులాగుతుంది గాని... ఎక్కువ రేటుకు ఎందుకు కొంటాం చెప్పు.
నీవైపునుంచి కూడా ఆలోచించినా వెంకట్రామయ్యా! ఆసాములు నా దగ్గరకొస్తే గదా నీ దగ్గర చీరలు కొంటాను. లేకుంటే నేను కూడా నీ చీరలు కొనలేనేమో... కొంత ఆలోచించు.... నీ కోసమే చెబుతుండా....''
ఏదేమయినా ముందరికాళ్ళకు బంధం పడుతోంది. ఏందో బ్రతుకు... ఎపుడూ ఇంతేనా... దీనెమ్మ జీవితం... తలొంచి తాళికట్టించుకున్న రోజునుంచి నన్ను ప్రాణానికి ప్రాణంగా చూసుకుంది. ఎన్ని కష్టాలు పడింది..? ఎన్ని నిరాశరోజుల్ని గడిపింది...? పిల్లలకోసం ప్రాణాల్ని ఫణంగా పెట్టింది.... అట్లాంటి మనిషి కోరిన ఒకే ఒక్క కోరిక తీర్చలేకపోతున్నా. ఏం బ్రతుకో ఏమో...? ఇంతేనేమో...! బీదోళ్ళకు కలలు ఉండకూడదు. ఉన్నా అంతరంగంలోనే దాచుకోవాల్నేమో...? ఇంకెప్పుడూ అనుకోకూడదేమో...! జరిగితే జరిగిందనుకోవాలి. లేకుంటే లేదు.
ఇంటికిపోయి ఆయమ్మితో ఏం చెప్పాల. ఇప్పుడు ఇట్ల చెప్పినాననుకో నాకు మానముండదు.
మరోవైపు.... తర్వాత వీళ్ళు నా చీరలు కొనకపోతే నా బ్రతుకెట్లా..., తిండీ తిప్పట్లె..? పిల్లోని సదువెట్ల... మగ్గానికి వార్పులెట్ల...' పరి పరి విధాల ఆలోచనలు అల్లుకున్నాయి వెంకట్రామయ్యను.
'సరే పురుషోత్తం... ఇంటికిపోయి ఆలోచిస్తా... కరెంటు మగ్గం ఎంతవుతుందంట....?''
'యాభైవేలు దగ్గరదగ్గర అవుతుందంట'
'యాన్నుంచి తెప్పిస్తున్నారు...''?
'ఈ ఊర్లో అందరూ అహమ్మదాబాదు నుంచే తెప్పిస్తున్నారు. నాలుగైదు మగ్గాలు ఆర్డరొస్తే, ఆన్నుంచి డైరెక్టుగా లారీ మాట్లాడుకోని తెచ్చుకోవచ్చు. లారీ బాడిగ కూడా దాంట్లోనే... నువ్వు 'ఊ' అంటే చెప్పు. కరెంటు మగ్గానికి ఆర్డరిస్తా...'' ఉత్సాహపరుస్తూ వివరాలు ఇస్తున్నాడు  పురుషోత్తం.....
''ఉండు.. ఇంట్లో భాగ్యనడిగి చెబుతా' అంటూ అంగడి పట్టి, ఖాళీ సంచితో తిరుగుముఖం పట్టాడు.
తర్జన భర్జనల అనంతరం ఇద్దరి అభిప్రాయాలు ఒక కొలిక్కి వచ్చాయి. జీవితం ముఖ్యంగాని నగలు ముఖ్యంకావని సూత్రీకరించుకున్నారు. ప్రస్తుతానికే ఈ సూత్రీకరణ. కోరిక మాత్రం నిరంతర ప్రవాహంలాగే...
''పోన్లే చిన్న.. కరెంటు మగ్గంపై రోజుకు నాలుగు చీరలు నెయ్యవచ్చంట. గట్టిగ మూన్నెళ్ళు కళ్ళు మూసుకుంటే సరుటుకు కావాల్సిన లెక్క వచ్చేస్తుంది. కరెంటు మగ్గానికి ఆర్డరిస్తాం....
ఆయన దగ్గరే మన లెక్క ఉంది. తక్కువకు ఆయన్నే వేసుకొని తెమ్మందాము. చీరలైనాక ఆ లెక్క పట్టుకొమ్మని చెబుదాం. సరేనా...'' అన్నాడు  భాగ్యలక్ష్మి అంగీకారం కోసం.
ఆమె కాఫీగ్లాసులు తీసుకొచ్చి లోపలికెళ్ళింది.
ఆయన పురుషోత్తం ఇంటివైపుగా వెళ్ళాడు.
కరెంటు మగ్గం బాగా కుదిరింది. పన్నెండువేల అప్పు అయింది. 'కానీ అదెంత' అంటాడు.
నలభై చీరలకు ఒకే వార్పు. పది రోజులకు అయిపోతుంది. తర్వాత అచ్చు అత్తుక్కొని కొత్తవార్పు. వార్పు వార్పుకూ లెక్క జమ అవుతుంది. నెలకోసారి ఖర్చులకు మాత్రం తెచ్చుకొని, నిల్వ అక్కడే పెట్టేవాడు.
ఆరునెలల అనంతరం నిల్వ నలభైవేలు దాటింది. బంగారు ధర పెరిగింది. తాళిబొట్టు ్ట సరుటుకు యాభై వేలవుతుంది. 'ఆసామిని అడుగుదాంలే....' అనుకొని బయలుదేరాడు.
పురుషోత్తం బయటికెళ్ళాడు. ఆయన భార్య పార్వతమ్మతో మాటలు కలిపాడు వెంకట్రామయ్య.
'పిల్లోల్లు ఏమి చదువుతున్నారు - '' అంది
''రంగస్వామి టౌన్లో ఇంజనీరింగ్‌ చదువుతున్నాడు. ఇంకా రెండేళ్ళు చదవాలి. చిన్నది నీలవేణి.. ఈ మధ్యనే పెద్ద మనిషయ్యంది. పది దాకా చదివింది. ఇంక ఇంట్లోనే ఉంచుకున్నా.. చాల్లేక్కా మన స్థోమతకు...'' అన్నాడు.
''నీలవేణి పెద్ద దయ్యిందా.. అరె మాకు చెప్పనేలేదే... పేరంటం చేసుంటావు. ఇదిగో ఈ కొత్త డ్రస్సు ఆయిమ్మికి ఇయ్యి...'' అంటూ చేతికందించింది.
తనతో నలభైవేలున్నట్లు, భాగ్యలక్ష్మికి తాళిబొట్టు సరుటు చేయిస్తున్నట్లు సంతోషంగా చెప్పాడు పార్వతమ్మ అక్కతో.
'అట్లెందుకు చేయిస్తావుా'' అంది ప్రశ్నార్థకంగా చూశాడు.
''ఇపుడు బిడ్డ పెద్దమనిషియ్యింది. ఇంకో మూడు నాలుగేళ్ళకయినా పెండ్లి, యత్నాలు చేయాల. అప్పటికంతా మళ్ళా నువ్వేమి సొత్తులు చేయిస్తావు.
ఇపుడు భాగ్యలక్ష్మికి ఏమి నిలిచిపోయింది. పిల్లదానికి తీస్కో. ఎవురన్నా చూడడానికి వచ్చినపుడు సొత్తులు పెట్టి చూపించచ్చు. అవే సొత్తుల్ని ఆయమ్మి పెండ్లికి  కట్నంగా ఇచ్చివెయ్యొచ్చు. ఎవురన్నా చూసినా బాగుంటుంది.'' అంది
'పార్వతమ్మక్క మాటలు అసౌకర్యంగా ఉన్నాయి వెంకట్రామయ్యకు. కానీ అందులో అర్థముంది అనుకున్నాడు. ''నిజమే కదా!'' ఎదిగిన బిడ్డకు పెట్టుకొని మనం సింగారించుకోవాల్సిన అవసరం ఉందా! అనుకున్నాడు.
వెంటనే 'ఉంది' అనుకున్నాడు కూడా...
'భాగ్యలక్ష్మి ముచ్చట ఎప్పుడు తీర్చాలి. దాని సంతోషం చూడొద్దా...!'' అనుకున్నాడు.
పురుషోత్తం వచ్చాడు.
వెంకట్రామయ్య మాటల్ని విన్నాడు
పార్వతమ్మ సలహాల్నీ గమనించాడు
లోక రీతిని వెంకట్రామయ్యకు సూచించాడు.
డబ్బులు తీసుకొని ముగ్గురూ టౌనుకెళ్ళారు.
బంగారు వ్యాపారి సైతం 'పాపకు సొత్తు తీసుకొమ్మనే' సూచించాడు.
ఒక నెక్లెస్‌, పాపటి బిల్ల, చెంపచారలు తీసుకున్నాడు. తాళిబొట్టు సరుటు ఎంతవుతుందో అని తెలుసుకున్నాడు. 'అరవైఐదు వేలు పై మాటే' అన్నారు. ఇక గగనమే అనుకున్నాడు.
పార్వతమ్మ సూచన మేరకు భాగ్యలక్ష్మికి ఒన్‌గ్రాం బంగారు మోడల్లో తాళిబొట్టు  సరుటు కొన్నాడు.
ఇంటికొచ్చాడు.
భర్త రాక కోసం ఎదురుచూస్తున్న భాగ్యలక్ష్మి సంతోషంగా ఎదురెళ్ళింది. సంచి అందించి వెంకట్రామయ్య అటుగా కూర్చున్నాడు. మంచినీళ్ళందించి ఆయనకు ప్రక్కగా కూర్చొని నగల్ని తెరవసాగింది.
కళ్ళు కాంతులీనుతున్నాయి.
నెక్లెస్‌, చెంపచారలు, పాపటిబిల్ల చూశాక 'బాగున్నాయి, పాపకు కదూ...!'' అంది.
పురుషోత్తం వాళ్ళు సూచించిన విషయాల్ని, పాప భవిష్యత్తును వివరించాడు.
చివరిపొట్లం తనదేనన్న సంతోషం. మెల్లగా ఎర్రటి కాగితంలోంచి తాళిబొట్టు సరుటు తణుకులీనింది. 'అబ్బో... ఎంత బాగుందో' అంది ఆనందాన్ని పులుముకుంటూ.
వెంకట్రామయ్య ముఖంలో ఏ భావమూ ప్రస్ఫుటంగా కనిపించలేదు.
అంతే.....
(అనంతపురం జిల్లా సాహితీస్రవంతి నిర్వహించిన కథలో పోటీలో పిళ్ళా లక్ష్మారెడ్డి - పిళ్ళా రామలక్ష్మి స్మారక పురస్కారం పొందిన కథ)