ఫేస్‌బుక్‌ - వాట్స్‌ ఆప్‌

యక్కలూరి శ్రీరాములు
99856 88922
నాకు ఈ మధ్య అమెరికా నుంచి ఒకామె (అమెరికన్‌), బ్రిటన్‌ నుంచి ఒకామె (బ్రిటని) ఫేస్‌బుక్‌ ద్వారా పరిచయమయ్యారు. అమెరికా ఆమె ఫ్యాషన్‌ డిజైనర్‌, వ్యాపారవేత్తనీ; బ్రిటన్‌లో వున్న ఆవిడ రియల్‌ ఎస్టేట్‌ బిజినెస్‌ చేస్తున్నాననీ చెప్పారు. ఫేస్‌బుక్‌లో నేను పోస్ట్‌ చేసిన 'షేడ్స్‌ ఆఫ్‌ మూన్‌ లైట్‌', 'ఎలగ్సిర్‌ ఆన్‌ ఎర్త్‌' కవితలు బాగున్నాయని చెప్పారు.
అలా పరిచయంతో ...
అక్కడి విశేషాలు నాతో, ఇక్కడి విషయాలు వారితో అప్పుడప్పుడు చాట్‌ చేస్తూ పంచుకోవడం, వాట్స్‌ ఆప్‌ ద్వారా మాటాడుకోవడం అలవాటయింది. బ్రిటన్‌లో వున్న ఆమె చాలా బిజీ అని తెలిసిపోయింది. ఆమెతో ఎప్పుడో గానీ మాట్లాడడం జరిగేది కాదు. అమెరికాలో ఉంటున్నామె తన విషయాలు ఎక్కువగా నాతో పంచుకునేది. తను ఇంకా పెళ్ళి చేసుకోలేదని ఓసారి మాటల మధ్యలో చెప్పింది. తన పేరు రోసీ.
ఓ రెండు నీలి సముద్రాలని గోలీలు చేసి కళ్ళుగా ఉంచుకుని, చందనం గులాబీ పూల మిశ్రమంతో శరీర చర్మాన్ని దిద్దుకుని, కెంపులు రాశిగా పోసినట్టు మెరుస్తున్న నిలువెత్తు విగ్రహం అనిపిస్తుంది... రోసీ సౌందర్యం. ప్రతి ఫొటోలోనూ, ప్రతి ఫ్రేములోనూ తన అందం నిబిడీకృతమై ఉంటుంద నడంలోనే కాదు. ఆపాదమస్తకం తేనెధారతో ద్విగుణీకృతం అవుతుంటుందనడంలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు.
ఓ రోజు మామూలు కన్నా కొంచెం ముందుగానే సాయంత్రం పూట ఫోన్‌ రింగ్‌ అయింది. వారికి ఉదయం...
''హలో గుడ్‌ మార్నింగ్‌'' అన్నాను.
''గుడ్‌ ఈవినింగ్‌'' అవతలి నుంచి రోసీ.
''ఈరోజు కొంచెం అర్లిగా ఫోన్‌ చేశారు. ఏమిటో విశేషం'' అడిగాను.
''ఎస్‌... నేను మీకు చెప్పాను కదా! నా బిజినెస్‌ గురించి. ఇప్పుడు అమెరికాలోనే గాక ఆసియా దేశాల్లోనూ చేయాలని అనుకుంటున్నాను. ఇండియాలో నాకు తెలిసిన స్నేహితులు మీరే కదా! అందుకని మీనుంచి కొన్ని విషయాలు తెలుసు కోవాలనుకుంటున్నాను'' అంది రోసీ.
''అడగండి... నాకు తెలిసింది చెబుతాను'' అన్నాను.
''ఇండియాలో ఏ సిటీల్లో ఫ్యాషన్‌ ఎక్కువగా ఉంటుంది'' రోసీ
''నాకు తెలిసి నార్త్‌ ఇండియాలో అయితే మొట్టమొదట ముంబయి, పూణే, పిదప ఢిల్లీ. సౌత్‌లో హైదరాబాద్‌.. ఇంకా కొన్ని ప్రధాన నగరాల్లో'' చెప్పాను.
''మీరుంటున్నది ఏ సిటీ'' రోసీ
''నేను సిటీలో లేను''
''పోనీ ఏ సిటీకి దగ్గరలో ఉంటారు?''
''హైదరాబాద్‌కి 365 కిలోమీటర్ల దూరంలో వుంటున్నాను''
''దగ్గరే! మరి ముంబాయికి...'' రోసీ
''చాలా దూరం... దగ్గర దగ్గర వెయ్యి కిలోమీటర్లు''
''దగ్గరే....కదా!'' రోసీ
''బహుశా మీరు విమానాల్లో తిరిగి తిరిగి వెయ్యి కిలోమీటర్లు మీకు వంద కిలోమీటర్లతో సమానమని పిస్తుంటుంది''
చిన్నగా నవ్వింది.
''సరే! హైదరాబాద్లో ఒక వారం రోజులు డ్రెస్‌ల ప్రదర్శన, అమ్మకం చేయడానికి ఏదైనా ఎక్స్‌బిట్‌ కం సేల్స్‌కి హాల్‌ లభిస్తుందా!'' రోసీ.
''ప్రయత్నిస్తే లభిస్తాయి. డ్రెస్‌ ఎగ్సిబిషన్‌లు హాల్స్‌లోనే కాదు స్టార్‌ హౌటళ్లలో కూడా పెడుతుంటారు.'' చెప్పాను.
''గుడ్‌... నాకదే కావలసింది. మొదట ముంబరు... పూణే... హైదరాబాద్‌... చివర రిటర్న్‌ప్పుడు ఢిల్లీ ప్లాన్‌ చేసుకుంటాను. ఓ నెలరోజులు సరిపోతుంది'' రోసీ.
''సరిపోదు. నాలుగు వారాలు ఎగ్జిబిషన్‌ అనుకున్నా అటు ఇటు తిరగడానికి అదనంగా ఓ పది రోజుల సమయం పడుతుంది'' అన్నాను.
''పోనీ.. నలభై లేదా యాభై రోజులు... సరిపోతుంది కదా!''
''సరిపోతుంది''
''సో! నేను ఫిక్స్‌... ఇంకో విషయం మిమ్మల్ని అడగాలనుకుంటున్నాను'' రోసీ.
''అడగండి...''
''ఇండియాలో వున్నన్నినాళ్లు నాతో మీరు స్పెండ్‌ చేస్తారా, ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైన్‌'' రోసీ
కాసేపు ఆలోచించాను.
''హైదరాబాద్‌లో మీకు కంపెనీ ఇస్తాను. మిగతా ప్లేసెస్‌ అంటే కొంచం కష్టమే'' అన్నాను
''హౌ... మీకు పనులెక్కువేమో! ఆవైపు నేను ఆలోచించనేలేదు'' రోసీ.
''నిజం చెప్పాలంటే... పనులేమీ నాకు లేవు. నేను ఏ పనీ చేయడం లేదు''
''వాట్‌ డూయూ మీన్‌... యు ఆర్‌ ఏ పొయట్‌, స్టోరీ రైటర్‌. మీకు చాలా పనులుంటాయి కదా!'' రోసీ.
''హహహ... అమెరికాలో అయితే కవులు, రచయితలకి సమయం... పనులు... వారు ప్రొఫెషనల్స్‌ కానీ మాకు అటువంటిదేమీ ఉండదు'' చెప్పాను.
''మరి మీ ప్రొఫిషన్‌ అదే కదా! సంపాదన అదే కదా!''
''ఇండియాలో రచనలకు, కవితలకు సంపాదనలుండవ్‌'' నవ్వుతూ చెప్పాను.
''ఓ ఐసీ... సరే... హైదరాబాద్‌లో మీరు నాకు కంపెనీ ఇస్తారు కదా!'' రోసీ.
''తప్పకుండా... మీరు హైదరాబాద్‌లో ఉన్నన్ని రోజులు ఇస్తాను''
''థాంక్యూ... గుడ్‌ నైట్‌ ఫర్‌ యు....'' రోసీ.
''గుడ్‌ డే ఫర్‌ యు'' ఫోన్‌ కట్టేసాను.
్జ్జ్జ
రెండు నెలలు గడిచారు. రోసి నుంచి ఫోన్‌ లేదు.
సాధారణంగా రోసి నుంచి కాల్‌ వస్తేనే మాటాడుతాను గానీ నాకు నేనై కాల్‌ చేసింది లేనే లేదు. కారణం... వారికి

పని ఎక్కువుంటుందని, తీరిక దొరికినప్పుడు చేస్తారని.
ఎపుడో ఓసారి గుర్తుకొచ్చినా రోసి గురించి పెద్దగా ఆలోచించలేదు. కొన్ని పరిచయాలు కొన్ని కాలాల వరకు, మరికొన్ని సమయ సందర్భాల వరకు మాత్రమే ఉంటాయని నా జీవితానుభవం చెప్పింది.
మూడునెలలు గడిచింది. రోసీ దాదాపు పూర్తిగా మరుగునపడి పోయింది.
్జ్జ్జ
ఒకరోజు ఎవరి నుంచో నాకు కాల్‌ వచ్చింది. కొత్త నంబరు.
విమానాల శబ్దాలు, మనుషుల రణగొణ ధ్వనులు వినిపిస్తున్నారు.
''మేము ఢిల్లీ ఎర్‌ పోర్ట్‌ నుంచి మాటాడుతున్నాము. మీరు శ్రీరాములు గారు కదా'' అవతలి నుంచి ఆంగ్లంలో స్వచ్ఛంగా మాటాడింది, ఓ స్త్రీ గొంతుక.
''ఎస్‌....నేనే''
''ఒకే సర్‌, సిక్స్‌ లాక్స్‌ పే చెస్తే గూడ్స్‌ రిలీజ్‌ చేస్తాము'' అందామె.
''ఏమి గూడ్స్‌... ఎందుకు?'' అనడిగాను.
''మీ ఫ్రెండ్‌ రోసి అమెరికా నుంచి డ్రెసెస్‌ బండల్స్‌ తెచ్చింది. వాటికి టాక్స్‌, ఎక్స్‌ట్రా లగేజ్‌ చార్జెస్‌ కట్టాలి. మీరు పే చేస్తారని ఆమె తెలిపితే మీకు ఫోన్‌ చేసాము''
ఒక్క క్షణం నాకేమీ పాలుపోలేదు.
కొంచెం ఆలోచించి ''ఆమె ఎక్కడున్నారు'' అనడిగాను.
''ఇక్కడే వున్నారు'' అంటే ఆమెకు ఫోన్‌ ఇమ్మన్నాను. ఇచ్చారు.
''హాల్లో! ఐయామ్‌ రోసి''
''చెప్పండి. ఏమిటి విషయం'' నేను.
''అదే... డ్రెస్‌ ఎక్సిబిషన్స్‌కి డ్రెస్‌లు తీసుకొచ్చాను'' రోసీ.
''ఆహా...సరే! అసలు విషయం సూటిగా అడుగుతున్నాను. ఎందుకు నేను అమౌంట్‌ చెల్లించాలో తెలుపగలరా'' అడిగాను.
''చెప్పాను కదా!ఎక్సిబిషన్‌లో సేల్స్‌ కోసం డ్రెస్‌లు తెచ్చాను''
''అయితే''
''అవి అమ్మగానే లాభంతో సహా పంచుకుందాం. మీరు నా బిసినెస్‌ పార్టనర్‌గా తీసుకుంటున్నాను.'' గడగడా చెప్పేసింది.
''నన్ను సంప్రదించకుండా నేను మీ బిసినెస్‌ పార్టనర్‌ అని మీరనుకుంటే ఎలా మేడం?'' అన్నాను.
''ఇండియాలో ఎక్సిబిషన్‌ గురించి మిమ్మల్ని అడిగినప్పుడే నేను డిసైడ్‌ అయ్యాను'' అంది రోసీ.
''మీరు డిసైడ్‌ అయ్యారు సరే! నన్ను అడగలేదు. మీరు ముందే ఈ విషయం తెలిపి ఉంటే, నేను అంత అమౌంట్‌ ఇన్వెస్టు చేయలేనని తెలిపేవాన్ని. అయినా నన్ను సంప్రదించకుండా మీరెలా నన్ను బిజినెస్‌ పార్టనర్‌ అనుకున్నారు. అదీగాక వ్యాపారం చేసేంత పెట్టుబడి నా దగ్గర లేదు'' అన్నాను
''ఓకే... ఓకే... ఇప్పుడు చెబుతున్నాను కదా! మీరు ఇన్వెస్టు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. ఇండియాలో మీరు నా బిజినెస్‌ పార్టనర్‌. మీరు ఇండియాలో నాతో కో ఆపరేట్‌ చేస్తే చాలు. ప్రాఫిట్‌లో నేను ట్వాంటిఫైవ్‌ పర్సెంట్‌ ఇస్తాను'' రోసి.
''అయినా నాకిష్టం లేదు'' చెప్పాను.
''ఇప్పుడెలా? బండల్స్‌ని ఎలా విడిపించాలి?'' అడిగింది.
''నాకు చెప్పకుండా తెచ్చి ఇప్పుడెలా అంటే నేనేం చేయను? నా దగ్గర అంత మొత్తం లేదు. అయినా పొయిట్రీ బాగుందనడం, ఫ్రెండ్షిప్‌ చేయడం, చివరికి మీరు ఇలా ట్రీట్‌ చెయ్యడం సరైంది కాదని చెబుతున్నాను. మీ దేశం నుంచో మీకు తెలిసిన వారినుంచో అమౌంట్‌ తెప్పించుకుని వ్యాపారం చేసుకోండి. ఇంతకంటే నేనేం చేయలేను...''
''ఎలాగైనా అడ్జస్ట్‌ చేయండి... మిమ్మల్ని నమ్ముకునే వచ్చాను''
''మీరు ఏ విషయాన్నీ నాకు తెలియపరచకనే వచ్చారు. మునుపే తెలిపి వుంటే నేను మీకు స్పష్టంగా బిజినెస్‌ పాట్నర్‌గా ఉండలేనని నా నుంచి ఫైనాన్షియల్‌ సపోర్ట్‌ ఎట్టి పరిస్థితుల్లో జరగదని చెప్పేవాణ్ణి. సో... నేనేమీ సహాయం చేయలేను.''
రోసీ మౌనం.
ఎయిర్‌ పోర్ట్‌ వారికి ఫోన్‌ ఇచ్చినట్టుంది
''సర్‌... అమౌంట్‌ పే చేస్తున్నారా?'' అడిగారు.
''నో... అని ఆమెకి చెప్పాను. మీరు అడిగారు కాబట్టి మీకు చెబుతున్నాను'' అన్నాను.
''ఒకే సర్‌'' ఎయిర్‌ పోర్ట్‌ వారు. ఫోన్‌ కట్‌ అయ్యింది.
ఈ విషయం గురించి మెదడులో ఆలోచనలు చకచక జరిగిపోయి నిముషాల్లో.. క్షణంలో ముగింపు కొచ్చారు. ఎక్కువ సేపు ఇక ఈ విషయంలో ఆలోచించాల్సిన అవసరమే లేదనిపించింది. మనుషుల్ని చీట్‌ చేయడానికి ఎన్నో మార్గాలనిపించింది. రోసీ మాటల్లోనే తానేమిటో, తను వేసిన ప్లాన్‌ ఏమిటో చెప్పకనే, తను మాటాడిన ఒక్కో మాటలో చెప్పింది. చెప్పాపెట్టకుండా రావడమన్నది... ఆరు లక్షలు కట్టడమన్నది...ఇదొక్కసారి అమౌంట్‌ ఇవ్వండి... అనడంలోనే రోసీ మర్మం పూర్తిగా మోసపూరితమని అర్థమైంది.
అమెరికానుంచి వచ్చింది. నన్ను పార్టనర్‌గా తీసుకుంది అని ఎగిరి గంతేస్తే ... కేవలం ఫేస్‌బుక్‌ పరిచయం, వాట్స్‌ ఆప్‌ సంభాషణ.. అంతే కదా! మోహంలో పడి మోసపోయే వాళ్ళూ ఉంటారనిపించింది. మోసగించడానికి ఎన్నెన్నో ఎత్తులు వేసి, జిత్తులు చేసి, మనుషుల్ని చిత్తు చేసే లోకంలో అన్ని విధాలా మనిషిని వంచించడం చాలా సులభం... చాలా చాలా తేలికనిపించింది. గదిలో కూర్చొని ఎయిర్‌ పోర్ట్‌లో విమాన శబ్దాల మోత, మనుషుల రణగొణధ్వనులు సృష్టించడం పెద్ద విషయమేం కాదనిపించింది.