'వొంకీ కత్తి ఒకటి'

లోలా రవికుమార్‌ కోసూరి

జాగ్రత్త తల్లీ
ఇపుడిదొక అడవి
నువ్వు పువ్వుల కోసమో
గుప్పెడు నవ్వుల కోసమో
అందని ఏ ఆనందం కోసమో
ఇక్కడ తిరగాలనుకుంటున్నావ్‌..

ఇక్కడ తలలో కత్తులు
దోపుకున్న కోరిక పులులు తిరుగుతుంటరు
వాటికి వాటితో
మాట్లాడటమే ఒక గ్రీన్‌ సిగల్‌
వాటి రిక్వెస్టు యాక్సెప్టు చేయటమే
వాటికి ఆహ్వాన పత్రం
నంగిరిగా మాట్లాడుతూ మొదలెట్టి..
నువ్వు అదాటునున్నపుడు
ఐ లవ్యూ అంటారు!

వీటికి కులచారల బలుపూ ఎక్కువే
నీ సమాధానం వాటికక్కర్లేదు
నీ నిత్య జీవితపు సమయాల్లోకీ చొచ్చుకు వస్తాయి
అడవిలోంచి బయటకొచ్చి
సెంటర్లలో కాపుకాస్తాయి
మొలలో కత్తి, తలలో కత్తి
వీటికి ఒళ్ళంతా కత్తే ...

నువ్వు
ఏ కూరగాయల కోసమో
నాయినమ్మ మాత్రల కోసమో
లేదా పాల పాకెట్ల కోసమో
ఆదమరచినపుడు
మొలలో పంజా విసురుతానంటారు
వినకపోతే తలలో పంజా విసిరి
కోరల్లాంటి కత్తులతో
ఊపిరి ఆగేదాకా ఉన్మాదిస్తారు!


జాగ్రత్త తల్లీ
ఫేస్‌బుక్‌ ఎప్పటికీ పూలవనం కానేకాదు
మేక వన్నె పులులు తిరుగాడే మోహవనం

నువ్వు వెళ్ళిపోయాక
కాసిని 'కొవ్వొ'త్తులూ నినాదాలూ
ఒకరోజు స్పెషల్‌ న్యూస్‌ ఐటమూ
ఓ రెండు గంటల నిరంతర వార్తా స్రవంతీ
ఉరి తియ్యాల్సిందేననే డైలాగులూ
వాంతి చేసుకుని
నగరం గుక్కెడు తాగి గూట్లో పడుకుంటుందిలే!

హాప్పీగా సచ్చిపో తల్లీ
నువ్వు పులులతో ఛాట్‌ చేశావనీ
నయగారంగా మాట్లాడావనీ
కొన్ని సెల్ఫీలు పంపావనీ తీసుకున్నావనీ
నువ్వేమీ తక్కువ తినలేదనీ
ఇలా ... ఆరుగుల మీద చేరి
పల్లెలు పరామర్శించుకుంటాయిలే!

నేను మాత్రం
ఒక వొంకీ కత్తి కోసం ఎతుకుతున్నాను
బుర్రల్లోకి ఎక్కుతున్న
ఎదవ ఆలోచనల మూలాలకు
కోసి కారం పెడదామని...! ('రమ్య' కోసం)